Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Feria ſecūda in rogacionibꝰ ſermo. II.

ſus. ſic expellunt̉ demones malū tempus. Auctoritas dauid in. p̄sͣ. xliij. deusauribus noſtris audiuimus. In te inimicos noſtros ventilabimꝰ cornu ſcꝫ crucꝭque habet qͣtuor cornua. Et in nominetuo ſcꝫ iheſu ſpernemus .i. expellemus inſurgentes in nobis ſupple demones Iſteſunt orōnes quas debemꝰ facere deo. petentes auxiliū eius. Ideo dicit petite ſcilꝫvbertate dabitur vobis. Amen amendico vobis ſi qͥd pecieritꝭ patre in nominemeo dabit vobis Iohānis. xvi. Dico ſecundo ⁊cͣ. ad poſſidendū ſanitate corporalem. cōmuniter in iſto tēpore veniūt infirmitates mortalitates īcipiunt duplici rōne. pͥma ē naturalis. ſcd̓a eſt theologicalis. Quantum ad pͥmā. quia exaſcenſu ſolis modo humores multiplicātur arbores emittunt flores fructusvolucres volunt generare ideo queruntvxores ꝓprias ſꝫ aliqui hoīes ſunt deteriores beſtijs ſcꝫ qui vadunt ad alienos ⁊cͣ.id̓o modo ſunt maiores tempeſtates qͣꝫin alio tēpore anni. quia gentes neſciuntfacere penitenciā nec abſtinenciā. ideo veniunt īfirmitates glandule alie corruptiones ſanguinis. ꝓpter hoc nos hijstribus diebus recurrimꝰ ad illū magnūmedicum dominū noſtꝝ iheſum xp̄m vtcuſtodiat nos p̄ſeruet ab hijs infirmitatibus Ipſe enī quādo debuit celū aſcendere poſtqͣꝫ. xxxiij. annis ꝓcurauit ſalutēanimaꝝ tunc ordinauit vnū āforiſmū ſiue receptā pro ſanitate corporis dicens.Signa autē eos crediderint/ non dicit apoſtoli vel ſancti fuerint. Sed loquitur generaliꝰ. Qui crediderint hec ſequūtur. In nomine meo demonia eicient ⁊cͣ.Marci vltimo. Nota qui credidederintnon dicit apoſtoli vel ſancti fuerint. Sedloquit̉ generalius. Qui crediderint ⁊cͣ.Si ſanitas ſit vtilis anime deus dabit.Ete naturalis quare facimꝰ iſtasceſſiones.Scd̓a eſt theologica-

lis nos in quadrageſima recepimꝰ a deomultas gracias quia nobis penitentibusdimiſit peccata ſeipſum nobis cōmunicauit in paſcha. Nos vero in iſto tēporeſumus ingrati redeūdo ad peccata admalam vitā. enormiter expellimꝰ ipſuꝫIſta eſt racio theologicalis quare modoveniunt mortalitates. Sed vt melius intelligatis declaro per talem ſimilitudine.Quidā magnus rex iuit ad venandū adquoddā nemus in nocte inuenies ſe ſolum declinauit ad quoddā caſtrū ſuum.pulſans ad ianuā vt reciperet̉ ibi ad manenduꝫ. qui dixerunt ſibi. licet ſitis rexita credimꝰ tamen intrabitis hic/ quia eſt decent̉ paratū vobis rex. curetis ego ero contentꝰ apertatis vel mādovobis minabat eis ipſo p̄ſente ꝑmittebant intrare animalia bruta. Breuiternoluerūt ſibi aperire. rex autē inde recedens iuit ad aliud caſtꝝ pulſans petēsianuas caſtri ſibi aperiri qui permiſeruntipſum intrare faciendo ſibi magnū feſtūdando ſibi bona cenā parando bonumlectuꝫ ſed in media nocte inimicus regisvenit ad caſtꝝ. Illi autē de caſtro enormiter eiecerunt regē de lecto. dicendo qꝛtalis venerat hēbat ibi dormire etiāeiecerunt ipſū de caſtro dure. Rex veroinde recedens iuit ad aliā villam ſuā pulſans petens ingreſſum aperuerūt ſibiianuam introduxerūt ipſum cum porce̓.Modo quid merent iſti talia operatiſunt in dominū ſuū. Rex autē iratus miſit gentes armoꝝ illa caſtra combuſſerunt. vtinā vos non ſitis in iſto caſu. Iſterex eſt xp̄s de quo appc̄. xix. Rex regū dominus dominanciū venit in nemore huius mundi ad venandū auimas qui dicitmundo. da mihi animas. cetera tolle tibiGeneẜ. xiiij. Et ſingulariter iſta venacioſit in qͣdrageſima quia tunc gentes faciūtpenitenciā dolent de peccatis ſuis. confitentur canes ſcꝫ p̄dicatores tūc maxiII