Feria ſecūda in rogacionibꝰ ſermo. II.
poſtulanti. bēnigne locutꝰ eſt. ſimilit̓ ceteris reuertentibꝰ qui eum fuerāt ꝑſecuti.ſic deus peccatoribꝰ qui multiplicit̓ eumoffenderūt reuertentibꝰ ac miſericordiāpoſtulātibꝰ vt benignꝰ interponit benignitatē ſpūſſancti cui cōuenit peccata remittere Mathei. ix. ca. Murmurabāt phariſei dicētes quare cū publicanis ⁊ peccatoribus manducat magiſter veſter. Reſpondit dn̄s. Non ē opus valentibꝰ medicus ſꝫ male habentibꝰ. Euntes diſcitemiſericordiā volo ⁊ non ſacrificiū¶ Feria ſecūda in diebus rogacionūSermo ſecūdusEtite et dabit̉vobis. q̄rite ⁊ inuenietꝭ. pulſate⁊ aperiet̉ vobis Luce. xi. Iſti tres dieshodie cras ⁊ poſtcras dicuntur letaniesgrece ꝙ idē eſt ꝙ rogaciones vel pͥgarieslatine. Quia hodie gentes in omni locovadunt ꝓceſſionalit̉ cantando letāies ⁊orando. Sed qͣre fit hoc erit ſermo pn̄s.Sed pͥmo ſalutet̉ virgo maria ⁊cͣ. dicitxp̄s nobis. petite ⁊ accipietꝭ ⁊cͣ. Subtiliter punctando verba in themate on̄dunt̉tres rōnes qͣre iſtis tribꝰ diebus fiūt iſteꝓceſſiones ⁊ cantamꝰ letaniasPrima rō eſt ad obtinendā ꝓſperitateꝫtemporalemScd̓a ad poſſidendā ſanitatē corporalēTercia retinendā vnitatē amicabilēPrima rō tangit̉ in pͥma clauſula thematis cū dicit̉ petite. Scd̓a cum dicitq̄rite. Tercia cū d̓r pulſate ⁊ aperietvobis. Ecce hic ſūmarie totā materiamp̄dicandā. Dico pͥmo ⁊cͣ. ad obtinendā ꝓſperitatē tꝑalem vt ſcꝫ habēamꝰ habundanciā bonoꝝ tēporaliū ſcꝫ bladū īcampis. vinū in vineis ⁊ fructꝰ in arboribus ⁊ velit nobis etiā cōſeruare greges.Id̓o faciamꝰ modo iſtas ꝓceſſiones Etmagis in iſto tꝑe paſchali qͣꝫ in alio du-
plici rōne. pͥma eſt naturalis. ſcd̓a theologicalis. Quantū ad pͥmā quia iſto tēpore ſol aſcendit per zodiacū ⁊ ſic aſcendendo trahit ad ſe vapores terre qꝛ terranunc caleſit ⁊ feruet ⁊ mittit ſurſum vapores ⁊ vapores in media regione q̄ eſtfrigida qꝛ nō eſt ibi reuerberatio radioꝝſolariū vt in terra ingroſſant̉ condenſant⁊ congelāt̉ in lapides generāt̉ tonitrua⁊ fulgura ⁊ tunc lapides cadunt ⁊ deſtruunt ⁊ deuaſtant bona terrenalia blada vineas fructꝰ ⁊cͣ. Ideo eſt ordinatū a ſcīspatribꝰ ꝙ in iſto tempore maxime xp̄ianifaciant iſtas ꝓceſſiones ⁊ orando currātad dominū qͥ ſuper totā naturā habet dominium vt velit natura refrenare ⁊ bonaterrena nobis cōcedere. Ecce rō naturalquare facimus hec. Sed vt rōne meliusintelligatꝭ declarabo eā vobis per quandā ſimilitudinē. Erat quidā dn̄s diues⁊ potens qui habebat multos filiosʸ paruos ⁊ magnos ⁊ habebat vna captiuamſeu ancillam Cui cōmiſerat claues panisvini ⁊ fructuū ⁊ omniū. Intantū ꝙ filinō poterāt habere pane nec vinū nec aliquod niſi per manu eius ſcꝫ captiue. quealiquādo erat ita crudelis ꝙ nolebat dare filijs domini panē nec vinū. filij auteꝫneſcientes qͥd aliud facerent recurrebantad patrē vt corrigeret captiuā. Ita eſtde nobis. dominꝰ domus huiꝰ mundi eſtdeus qͥ eam fabricauit Camere ſunt alcius ſunt Nos autē ſumꝰ in ſtabulo. Deiſta domo d̓t Baruth. O iſrahel qͣꝫ magͣeſt domus dn̄i ⁊ ingens locus poſſeſſionis eius. magnꝰ eſt ⁊ non habet finē ſupple in duracione Baruth. iij. Filij eius legittimi ſunt xp̄i Iudei ⁊ alij infideles ſūt amſpurij. Ideo nō habent hereditate paradiſi. Uidete qualē caritatē dedit nobis deꝰpater vt filij dei nominemur ⁊ ſimꝰ. pͥmaIohānis. iij. Captiua ſiue ācilla cui deꝰcōmiſit claues panis ⁊ vini ⁊ alioꝝ eſt natura ꝑ manꝰ eius oportet nos hr̄e paneII .j.