paſche Sermo. I.Dn̄ica. IIII. pꝰ octa.

nihil valet medicina ꝓceſſionū ⁊cͣ. Eccequare dicit ſi cor noſtꝝ ⁊cͣ. Tercta cōdicio eſt petere vtiliter ⁊ ſalubriter. qd̓tangitur ibi in noīe meo. Nomen xp̄i eſtiheſus qd̓ idem̄ eſt ꝙ ſalus vel ſaluacio.petimꝰ enī in noīe iheſu quādo petimꝰ ſalutem vel que pertinent ad ſalute vel adſaluacionē quia multogens petimꝰ perſeueranter ⁊ cōfident̉ ⁊ non vtiliter. ⁊ id̓onon obtinemus ⁊alia poteſt petere filiusa patre que non obtineret. Si enī filiusegrotus de magna febre. petit a patre vinum vel fructus vel alia ſibi cōtraria ⁊ nociua pater nullo modo dabit ſibi qͣꝫtum/cunqꝫ petit ⁊ ploret. qꝛ pater ſcit ꝙ eſſetſibi mors licet hoc filius ignoret. Ita denobis multi multa petūt ⁊ deus ſcit ꝙ n̄eſſet ſibi vtile. ideo non dat. verbi graciamulti infirmi in mundo ſunt qͥ petunt adeo ſanitatē quā ipſe nō vult dare. Racio eſt qꝛ cum ipſi ſūt infirmi ſunt huīlesorāt nō curant de peccatis. Qui ſi eſſentſani eſſent ſuperbi non curarent de deo darent ſe peccatis. Idem de multis ignorantibꝰ qui petunt ſcientiam ⁊ non obtinent.quia deus ſcit ꝙ ſi haberent eſſent ſuperbiqꝛ ſcīa inflat. jͣ. ad Corintheos. viij. ſtatīdeſpicerent alios ⁊ vellēt magiſtrari velepiſcopari ⁊ dāpnarent̉. Aliqui petuntdiuicias aliqui officia ⁊ beneficia ⁊ dignitates dicendo. O quot bona facere ſi hͦhaberē ⁊ non obtinent quia deus ſcit ꝙſtatim acciperent bona muliere ⁊ vnamconcubinā. Sed dat meliora ſicut paternō dat filio egroto vinū qd̓ petit quia ſibi noceret ſꝫ dat ſibi melius ſcꝫ reſtaurandi ⁊cͣ. Dicat̉ exemplū de beato paulo. qͥhabebat grauē infirmitatem in latere ſcꝫpunctiones qͥ aliquociens nō poterat permultos dies celebrare nec p̄dicare. ⁊ curabat omnes īfirmitates. ſuſcitabat mortuos ⁊ ſeipſum nō poterat curare īmo qn̄dicebat iheſus iheſus iheſus īfirmitas augmnentabat̉. bene debebat admirari ⁊ poterat dicere qͦmodo portabant ſibi īfirmos

ad curandū ſi non poſſuꝫ curare meipſūde hoc dicit ipſemet. Ne magnitudo reuelacionum extollat me. datus eſt mihi ſtimulus carnis mee. angelꝰ ſathane qͥ mecolaphiꝫ et ꝓpt̓ qd̓ ter dominū rogaui vtdiſcederet a me ⁊ dixit michi ſufficit tibigracia mea. Nā virtus in infirmitate perficitur. ſcd̓a ad Chorintheos. xij. Illa enīinfirmitas erat quaſi frenū quo humiliabatur. de qua īfirmitate dicit Beda. Siapoſtolus hac caruiſſet ſaluus eſſe nonpoſſet. Neceſſariuꝫ eſt ergo ꝙ petamꝰ innomine iheſu ſcꝫ vtiliter. ⁊ tunc ſine dubio obtinebimꝰ Auctoritas qd̓cunqꝫ nōta vtiliter. pecieritꝭ patrē in nomine meohoc faciā Iohannis. xiiij. Quantū adſcd̓am conſolacione xp̄us ꝓmiſit apoſtolis declaracionē ſcpͥture tam veterꝭ qͣꝫ noui teſtamenti ⁊ clarā noticiā. O qualisconſolatio eſſet ruſtico ignoranti ſi ꝓmitteretur ſibi. Cras vos ſcietꝭ tantū qͣntuꝫvnus magiſter in theologia vel quantumauguſtinꝰ ſciuit. Maior fuit iſta xp̄i promiſſio quādo dixit apoſtolis in ſcd̓a ꝑteeuuangelij; hec ſcꝫ ſecreta fidei. In ꝓuerbijs .i. ſignis ⁊ figuris locutus ſum vobisſcꝫ in veteri teſtamēto venit hora ſcꝫ nouiteſtamenti cū iam non in ꝓuerbijs loqͣrvobis. Sed pala de patre meo anunciabo vobis. Dicat̉ ſi expediat qͦmodo omnia ſecreta ⁊ veritates fidei xp̄iane fuerūtfigurate ⁊ ſignificate in vēteri teſtamētoſecreto modo. Racio quia ille populuserat rudis ⁊ dure ceruicis ⁊ non poteratſpūalia intelligere. pͥmo fuit ibi ſignū trinitatꝭ in pͥncipio biblie quādo dixit moyſes. In pͥncipio creauit deus celū ⁊ terraIudei habent eleim .i. dy in plurali nondixit clare. ſed in ꝓuerbijs. Itē ibi faciamus hominē ad ymaginē ⁊ ſimilitudinēnoſtrā ⁊ p̄ſit piſcibꝰ maris ⁊ volatibusceli ⁊ beſtijs vniuerſeqꝫ terre. omniqꝫ reptili qd̓ mouet ſuꝑ terrā. Et creauit deushoīem ad ymaginē ⁊ ſimilitudinē ſuā adymaginē dei creauit illū maſculū ⁊ femi-