paſche Sermo. I.Dn̄ica. IIII. pꝰ octa.
re. hoc naturale eſt Idē de apoſtolis. auctoritas. Uado ad eū qui miſit me ⁊ nemo ex vobis interrogat me qͦ vadis. Sꝫquia hec locutꝰ ſum vobis. triſticia impleuit cor veſtꝝ Iohānis. xvi. Ideo xp̄ushodie dedit tres magnas cōſolacōnes.Prima de exaudicione generali.Scd̓a de declaracōne ſcpͥturali.Tercia de accepcione diuinali.De tercia autē ꝙ deus pater habebateos acceptos loquit̉ thema dicens Pat̉amat vos qꝛ vos me amaſtis. Quantum ad pͥmū xp̄s conſolando apoſtolosꝓmiſit eis exaudicionē generale de omnibus q̄ peterent in orōne. maxima cōſolatio debuit eſſe apoſtolis iſta ꝓmiſſio.ac ſi rex diceret militibꝰ ſuis petatis grāsp̄uilegia dona quia ego ꝓmitto vobis dare. Bene eſſet magna cōſolacio militumvel ſi papa diceret clericis. Sciatꝭ petere beneficia dignitates ep̄atus quia egovobis ꝓmitto ꝙ vobis dabo qualis conſolacio eſſet clericis. Quāto magis apoſtoli debuerunt eſſe conſolati quia rex ⁊papa indubitatus iheſus qͥ nō poteſt mētiri fallere nec falli ꝓmittebat eis ꝙ exaudiret oēs peticiones eoꝝ. Iſta ꝓmiſſioconſolatoria tangit̉ in pͥncipio euuangelij Ioh̓is. xvi. Amen amen dico vobis ſiquid pecieritꝭ patrē in noīe meo dabit vobis vſqꝫ ad gaudiū veſtꝝ ſit plenū ⁊ marc. xi. Quecunqꝫ orantes petitꝭ credite qꝛaccipietꝭ ⁊ euenient vobis. Nota modūloquendi xp̄i in euuāgelio cum d̓r amenamen hunqͣꝫ iurabat aliter. pͥmū amen i.ſecure. ſcd̓m ame .i. certe dico vobis dando nobis exemplū ne iuremꝰ vnqͣꝫ niſi exneceſſitate qn̄ iudex cogit iurare ⁊ tūc dicere veritatē quicqͥd ſequit̉ ⁊ veritas puxa debet dici vel habemꝰ iurare ꝓ magnavtilitate aliqͥ iurant ſolū per aduerbia ⁊ita debetis oſtendere filijs veſtris. Queſtio eſt hic ſi iſta ꝓmiſſio facta ſanctꝭ apoſtolis per xp̄m extendat ad nos. Dicunt
ſcī doctores ꝙ ſic ſi in nr̄is peticionibꝰ ſeruamus qͣtuor ꝯdiciones qͣꝝ tres ſubtil̓rtāgunt̉ in xp̄i ꝓmiſſione p̄dicta qͥbus cōcurrentibꝰ infallibilit̓ peticio exaudietur.de qͥbus qͣtuor cōdicionibꝰ vide ſcm̄ tho.ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxxiij. ar. vij. et in qͣrto diſtī.xv. q. iiij. arti. vij. q. iij.Prima vt petamꝰ perſeuerant̉Scd̓a vt petamꝰ confidenterTercia vt petamus vtiliterQuantū ad pͥmā perſeuerant̉ petiturillud qd̓ petit̉ q̄libet die ⁊ multociēs petitur Iſta perſeuerātia tangit̉ in hͦ verbocōiunctiuo pecieritꝭ qd̓ ſignat cōiunctionēſeu cōtinuacionem peticōis de vna die inaliā. de vna ſeptimana in aliā Sd̓o nō d̓t.Si qͥd petitꝭ. Sed ſi qͥd pecieritꝭ ſcꝫ multodens ⁊ ꝑſeuerant̉ apl̓i ſtatī obtinebātſꝫ nos nō. ⁊ hoc ꝓpter noſtꝝ defectū ⁊ inſtabilitatē ꝑſeuerant̉ quia ſic petendo ⁊orādo recipimꝰ amicitiā ⁊ familiaritatēcū deo. Sicut homo cuꝫ hoīe vel mulierloquēdo efficiunt̉ familiares. Alij autēincipiūt petere ⁊ quia nō ſtatī exaudiunt̉dimittunt orōnē ⁊ peticionē. Male faciunt tales qꝛ o portet ꝑſeuerare. hoc declarat xp̄s ꝑ quādā ſimilitudinē de duobus amidꝭ Luce. xi. Nota hiſtoriā quō exdefectu panis iuit ad aliū d. Amice accōmoda mihi tres panes poſtulādo ⁊ pulſando ad portā eius. qͥ rn̄dit. ego ſū in lecto cū pueris meis id̓o noli mihi moleſtus eſſe nō poſſū ſurgere ⁊ dare tibi. Etille pulſabat iteꝝ ⁊ iteꝝ intm̄ ꝙ ille dixitdeintꝰ Iſte nō dimittit me dormire. melius eſt vt ſurgā ⁊ dem ei. Et ita fecit, deqͦ d̓t xp̄s. dico vobis ⁊ nō dabit illi eo ꝙamicus eius ſit ꝓpter īportunitatem eiusſurget ⁊ dabit illi quotqͦt habet neceſſarios Luce. xi. Ita de nobis. Amicꝰ nr̄ eſtxp̄us qͥ nos care diligit. qn̄ nobis deficitpanis qͥ ſignat neceſſitates quas habemꝰdebemus ire ad eius portam ⁊ ibi pulſare. porta eſt miſericordia ſua. Ipſe enim