Dn̄ica. IIII. pꝰ octa.paſche Sermo. I.

⁊ quaſi malleus cōterens petrā: Iheremīe. xxiij. verba dei ſunt qͣſi ignis ardens.hoc ad oculū poteſtis videre. quia multiveniunt ad ſermonē frigidi?. qͥ audiendoſermonē calefiunt. frigidus eſt ſuperbus.ſꝫ caleſit qn̄ humil̓iat. Ide de alijs pctīsIn furno enī p̄dicacōnis calefiunt. ⁊ ille qͥ p̄dicat ſufflat ⁊ incendit ignē ⁊ gentes calefiunt. vnꝰ recedit ita calefactꝰ ⁊inflāmatus vt viuat caſte. alius remittēdo iniurias inimicis. alius ſatiſfaciendo.Ideo xp̄s Luce. xij. Igne veni mittere interrā ſcꝫ amoris ⁊ caritatꝭ. quia genteserant frigide calide ⁊ congelate. non curabant de bonis paradiſi ſꝫ de bonis huiusmundi. Dicit ſcd̓o ⁊ quaſi malleus conteres petrā. Sicut enī verbū dei dr̄ ignisquia inflāmat cor in dei amore. Ita dicitur malleus cōterens petra durā cordisin amore ꝓximi. Multi habent cor lapideum dicendo nō parcerē inimicis ſꝫ malleo verbi dei frangit cor. ⁊ faciunt pacemꝓ honore dei ⁊ non hominū ⁊ ſaluacioneanimaꝝ ide illo autē qui nō vult remittere d̓r Ioh. xli. Cor eius indurabit̉ quaſilapis ⁊ ſtringit quaſi malleatoris incus.Tercia virtus verbi dei eſt ꝙ purificatde infectione de culpis criminalibꝰ qꝛ verbum dei qn̄ deuote audit̉ totā animā purificat intellectū memoriā ⁊ voluntatemNota ad hoc exemplū in vitis patrū dequodā hoīe qui ex deuocione iuit ad viſitandū vnū ſanctū heremitā querēs ab eoregulā ⁊ modū bene viuendi vt poſſit ſaluare animā ſuā cū eſſet rudis ⁊ ignoransqͥd deberet facere. reſpondit heremita. audias ſermones euāgelicales nō queſtionales ⁊ ille. libenter audio ⁊ multū delector in audiendo ſed poſt nō recordor dealiquo verbo ſermonis id̓o qͥd mihi ꝓderunt. tunc ſcūs homo volens ſibi oſtendere ad oculū effectū verbi dei in purificando a culpis ⁊ maculis peccatoꝝ miſit euꝫad fontē cū vna ciſtella foraminibꝰ ple-

na ⁊ īmūda vt portaret ſibi aquā in ciſtella. Ille autē nolens ſcō homini cōtradicere iuit ⁊ impleuit ciſtellā. ſꝫ quādo extrahebat ipſā de fonte ſtatim ciſtella euacuabatur ſꝫ fuit purificata qͥ vēniens de fontedixit ſe nō poſſe aquā portare ⁊cͣ. Et heremita. quādo tu iuiſti ad fonteꝫ ciſtellaerat īmunda: reſpondit ꝙ ſic. ⁊ modo eſtpulchra. Ita pari modo qn̄ tu vadis adſermone vadis ad fonte. de quo Exͣci .i.Fons ſapīe verbū dei in excelſis Ciſtellaīmunda eſt cōſcientia vagabunda ⁊ crapuloſa ⁊ quādo audis ſermonē implet tota⁊ licet memoria nihil retineat tamē purificat̉. Ecce pulchra ſimilitudo. ⁊ confirmatur auctoritate xp̄i dicentꝭ. Iam vosmundi eſtis ꝓpter ſermonē que locutusſum vobis. Iohanis. xv.¶ Dominica quarta poſt octauaspaſche Sermo pͥmusater amat vosquia vos me amaſtis. Habeturverbū iſtud textualiter Iohānis. xvi. etofficiat̉ in euuangelio hodierno ⁊ ſi placꝫdeo habebimꝰ bonas doctrinas. Sꝫ pͥusſalutet̉ virgo maria ⁊c̄. Totū ſanctu euuangeliū hodiernū eſt verbū xp̄i conſolatorium qd̓ xp̄s dixit apoſtolis conſolando eos. qꝛ erant valde triſtes Quia xp̄sdixerat eis ꝙ in die iouis ſequēti erat abeis receſſurus. de quo erāt valde triſtesnec miꝝ quia amore ſui dimiſerant patriam. bona amicos ⁊ ꝑentes ⁊ ꝙ recederet ab eis non viſuri eū vnqͣꝫ in hoc mundo ex hoc multū erant deſolati. Quandoenī amicus care dilectus recedit ab alioamico cū quo habuit magnā familiaritatem ſtando comedendo bibendo dormīedo ⁊cͣ. alter remanet valde triſtis ⁊ deſolatus. īmo etiā beſtie irrōnales ſi vna fuerit diu cū alia in eodē ſtabulo ⁊ alia recedit altera nō poterat comedere nec qͥeſce