paſche Sermo iiiiDn̄ica III pꝰ octa.

de ꝟtute in virtutē ⁊ videbit̉ deus deoꝝin ſyon Sꝫ multi ſunt qͥ errāt circa iſtospaſſus quēadmodū ille qͥ vadit denocteper viā ꝑiculoſā lutoſā ⁊ lapidibus plenam indiget lumine alias ⁊cͣ. Ita qͣꝫdiunos ſumꝰ in via huiꝰ mundi ꝑiculoſa ⁊ lutoſa in qͣ ſunt moles lubrice īmunde deluxuria ⁊ de alijs multꝭ peccatis. Ideo indigemꝰ lumē lucerne ꝟbi dei Si enī iſtd̓lumen p̄cederet nō īpingeremꝰ intantuꝫverbi grā qn̄ iuuenes interrogant̉ a confeſſore dicunt ꝙ fecerunt luxuriā cū publicis mulieribus ⁊ excuſant ſe. dicendo ⁊qd̓ pctm̄ eſt ⁊cͣ. Ecce quō ledunt̉. Ideoeſt nobis neceſſariuꝫ verbum dei vt illuminet. Nā ſi cum filia regis peccaretꝭ qd̓pctm̄ eſſetꝰ hunqͥd eſſet ꝓdicio ⁊ nunqͥdoēs muli eres ſunt filie dn̄i tui regꝭ iheſuxp̄i: ſibi ergo facis iniuriā ⁊ prodicionē Sꝫvero ipē rex dat tibi filiā ſua in vxorē tūchabeas ſolaciū cū ipſa. O qͦt cadunt ī luto iſto ꝑiculoſo ꝓpter hoc neceſſariū eſtlumē verbū dei. diceret aliqͥs ego nō peccaui cū mulieribꝰ ſꝫ mecuꝫ tangendo ⁊cͣ.Non poteſtꝭ dicere ꝙ fecerim iniuriā alicui. īmo quia qͥ ꝓicit calice conſecratū inluto ſcient̓ magnū pctm̄ fecit. Noueritisꝙ magis cōſecratū eſt corpꝰ xp̄iani qͣꝫ calix ad recipiendū corpus xp̄i. Qudergotangendo facis illud pctm̄ ꝓicis calicemcorporis in latrina ⁊ grauiꝰ peccat̉. Et qͦtcadunt ibi qꝛ non p̄cedit eos verbum dei.Alij īpingunt in lapides duros vt vſurarij. Qui qn̄ a confeſſore interrogant̉ ſifaciunt vſurā dicunt nō. ⁊ nunqͥd mutuatis. īmo ⁊ qualit̉ Ego mutuo decē florenos ⁊ in īſtrumento ponunt. xij. ⁊ dicuntnunqͥd hoc eſt vſura ⁊ qͣre. Nōne de meispecunijs poſſum recipere lucꝝ. Dicat̉ q̄mo decipiunt̉ quia pecunie nō ſunt ſue. ipſi ſolū ſunt theſaurarij. Si ergo theſaurarius regis cōtra voluntatē ⁊ ordinacionēſuā diſpenſat pecunias regis quid faceretde ipſo rex ⁊cͣ. Ita ſolus xp̄s eſt dominꝰpecuniaꝝ bladi vini olei ⁊ omniū fructuū

⁊ aliaꝝ omniū reꝝ. Auctoritas dauid.Domini eſt terra ⁊ plenitudo eius. diuites autē ſunt eius adminiſtratores ⁊ theſaurarij. ⁊ non dn̄i. quiaⁱ ille qͥ eſt dominꝰalicuiꝰ rei non tenet̉ alteri reddere computū. Sed vos tenemini reddere cōputum. īmo de omnibꝰ que habuiſtis ⁊ expendiſtis qͦmodocunqꝫ ⁊ qͣlitercunqꝫ ⁊cͣ.Auctoritas. Sic nos exiſſimet homo vtminiſtros xp̄i ⁊ diſpēſatores ⁊cͣ. pͥma chorinh̓. iiij. Multī errant ergo ꝓpter defectum luminis. Ecce quare d̓t dauid. Lucerna pedibꝰ meis verbū tuū. quo homoregitur in hoc mundo: ſcd̓o dicit ⁊ lumenſemitis meis Nota differentiā inter viā⁊ ſemitā. via generalis eſt credencia quehabet de deo naturalit̉. ꝙ eſt vnus deuscreator ⁊ gubernator omniū. vna primacauſa pͥmꝰ motor ⁊ pͥmū pͥncipiū ⁊cͣ. Semite vero ſunt ſecreta fidei q̄ naturaliternon poſſunt ſciri nec videri ſꝫ ſolū ſciunt̉per diuinā reuelacionē. Ideo d̓t ⁊ lumēſemitis meis. patet pͥma ꝟtus verbi dei.Secunda ꝟtus verbi dei eſt ꝙ inflammat in dilectione celeſtiū. Iam ſcitis ꝙomnia bona huiꝰ mundi fine habebunt ⁊dimittenda ſunt ſicut ſunt honores diuicie dignitates etiā ſi eſſetis rex vel papaoportet dimittere ⁊ ꝑdere omnia ⁊ ſepeliri ⁊ corrūpi ⁊ tunc perdunt̉ delectaciones corporis ⁊ ſolacia qꝛ nec vxor nec filia vellent ire vobiſcū. ideo neceſſariū eſtinflāmare ſe ⁊ deſiderare bona ſpūalia ⁊eſſe cū deo ⁊ cum ſcīs ⁊ ſtare cū ipſis. Oqualis honor O qͣlis dignitas habere ſocietatē cum patriarchis ⁊ ꝓphetis apoſtolis ⁊cͣ. Iteꝫ de diuicijs hunqͥd aliquis inhoc mudo qͣꝫtūcūqꝫ diues habuit qͥcqͥdvoluit ꝓfecto nō. Et in paradiſo qͥlibethabet quicqͥd vult ⁊ deſiderat ſunt īmortales īpaſſibiles. de hijs bonis ergo homo ſe debet inflāmare ⁊ nō de bonis huius mundi. hoc fit per verbū dei quod inflammat cor. Auctoritas. Nunqͥd nonverba mea ſunt quaſi ignis ardēs d̓t dn̄s.