paſche Sermo. iiDnīca iii. poſt octa
ctoritas ⁊ pph̓ia dauid. Quis ſicut dn̄sdeus noſter qui in altis habitat ⁊ humilia reſpicit in celo ⁊ in terra ⁊cͣ pͣs. Laudate pueri. Quarta cōcluſio dicit ꝙ illadie totū genꝰ hūanū pn̄tabit̉ cora xp̄oiudice vniuerſali ꝑſonaliter. quia ī omniiudicio criminali maxime oportet cōꝑereꝑſonaliter. Iō dicit ⁊ cōgregabūtur adeū om̄es gentes. Queſtio vbi tūc cōgregabunt̉ Rn̄deo ꝙ in illis ꝑtibꝰ vbi xp̄sfuit ꝓ nobis iudicatꝰ ⁊ ſententiatus)vult facere iudiciū ⁊ dare ſnīam. Rō q̄ͣre. qꝛ oīs qui ſe humiliat. ſcꝫ ꝓ deo exaltabit̉ Luc. xviij. Iō oportꝫ nos ire illuc.Ide hoc ꝓph̓ia Ioelis. iij. In diebꝰ illis ⁊in tꝑe illo cū cōuertero captiuitatē iudaet irl̓m cōgregabo oēs. ⁊ deducā eos invallē ioſaphat ⁊ diſceptabo ibi cum eis.Dic quō oues ſcꝫ boni erunt a dextris.mali a ſiniſtris. Si ergo illa die vultiseſſe a dextris. ſitis mō oues xp̄i. Dic conditiones ouis. ſic q̄ noͣ nocent cornibꝰ potentie. ⁊ iuſticie. ſcīe. nec dentibꝰ vt lupimordendo famā vel reuelando occultūItē dat bn̄ficiū lane .i. ſb̓e tꝑalis ⁊ lactis correctionū. Itē ſunt obediētes de qͥbus dicit xp̄s Ioh̓. x. Ques mee voceꝫmeā audiunt.¶ De eadē dn̄ica ſermo ſecundus.Aguet mūdūde pctō Ioh̓ xvi. Originaliter ⁊ recitatiue in euāgeliohodierno ſcribit pn̄s verbū. Pro declaratōne huiꝰ verbi ⁊ introductōe materie p̄dicāde Sciendū ꝙ inter om̄es bonas conditiones ⁊ nccͣias ꝑſone q̄ vultcorrigere pctā ⁊ rep̄bendere ē ꝙ ſit ſinepttīs ⁊ virtuoſꝰ ⁊ bonꝰ. Iſtud fundat̉ꝑ vnā regulā q̄ dic̄. Cōtraria cōtrarijscurant̉ ⁊ expellunt̉. qn̄ infirmitas venitex calore. dant̉ medicīē frigide ⁊ ecōuer-
ſo. Iō qͥ infirmitates pctōꝝ vult corrigere ⁊ rep̄hendere. oꝫ ꝙ ip̄e habeat qͣlitates cōtrarias ſcꝫ ꝙ ſit bonꝰ ⁊ virtuoſus. ꝟbi gr̄a. Qui vult corrigere infirmitatē ſuꝑbie pompe ⁊ vanitatis nccͣm eſtꝙ ſit huilis ⁊ ſic de alijs. Si forte ille qͥvult alios corrigere vel arguere eſt iniſtis pctīs nō ſequit̉ correctio. ſꝫ indignatio ⁊ erit deſpectꝰ in cordibꝰ audiēciumqͥ ſtatī dicūt O ille deberet ſeip̄m tenere ꝑ naſū pͥmo. ⁊ pꝰ ⁊cͣ. Ip̄e dicit ꝙ ſimus hūiles. ⁊ ip̄e ē ſuꝑbꝰ ꝙ ſimꝰ liberales ⁊ ip̄e ē auarꝰ ⁊cͣ. Iō dicit Poeta Turpe ē doctori .i. correctori cū culparedarguit ip̄m. Neceſſariū ē ergo arguēti pcta ut ſit ſine pctīs. Mō videamusqͥs eſt ille qͥ eſt ſine pctō ⁊ defectu. Dico ꝙ ſi ꝑquiritꝭ a pͥncipio mūdi vſqꝫ adfine nō inuenietꝭ niſi xp̄m ih̓m qͦ nunqͣꝫpeccauit. nec pctm̄ habuit ⁊ hͦ ẜm cōmunē legēDicit Augꝰ. de natura ⁊ gr̄a. ꝙ ſioēs ſcī pr̄iarche ꝓphete apl̓i martires doctores ⁊cͣ eſſent ſil̓ interrogati an eēt ſine pctō oēs. Rn̄derēt. Si dixerimꝰ ꝙpctm̄ nō hēmꝰ ip̄i ſeducimꝰ ⁊ veritas ī nolnobis nō ē pͥma Ioh̓ pͥmo. niſi xp̄s de qͦIſa. liij. Qui pctm̄ nō fecit nec ⁊cͣ pͥmaPet. ij. Iō dicebat xp̄s iudeis qn̄ p̄dicabat. Quis ex vobis arguet med̓ pctōq. d. nullꝰ Ioh̓. viij. Ergo ꝓprie ſibi cōuenit ſoli arguere mūdū de pctō Iō d̓ eodicit thema. Ille ſcꝫ xp̄s qͥ eſt ſine pctōarguet md̓m de pctō. pꝫ thēa. Inuenioin ſacra ſcriprura ꝙ. x. pctā ſūt de qͥbꝰ ſingularit̉ xp̄s arguit ⁊ increpat md̓m ⁊ ꝑſonas mūdanas ⁊ oīa īueni ī qͣdā aucͣtedauid ⁊ ī. vi. ꝟſibꝰ pſalterij. pctōri āt dixit deꝰ vſqꝫ argua te pͣs. xlix. De oībꝰ iſtꝭarguit xp̄s md̓m ꝑ os ſuū qd̓ ē ſcripturaIō dicit thēa. Ille arguet md̓m d̓ pctōſcꝫ de qͦlibꝫ iſtoꝝ Prīo tāgit̉ vnū pctm̄ꝙ ē īiuſticia dn̄oꝝ ibi. qꝛ tu enarras iuſticias meas hoc verbum dicit deꝰ cuilibꝫ