paſche Sermo. IIII.Onica. II. pꝰ octa
totum ſimul amittitur. Dic ſimilitudīeꝫde arbore ſi eradicaretur per aliqͣꝫ potentiam ⁊cͣ. Ita eſt de anima que habet radices in qualibet parte corꝑis in neruis oſſibus venis ⁊cͣ. ⁊ mors ipſā eradicat. ideoibi eſt maxima triſticia nec eſt aliqua ſil̓isIam videtis quando aliquod menbrumſcinditur quantum cunqꝫ paruum quō homo triſtatur quant omagis in morte. qn̄anima ſeparatur a toto corꝑe. Ideo xp̄sante mortē cepit cōtriſtari ⁊ meſtus eſſevt habetur Mathei. xxvj. Quantomagꝭnos peccatores. Sed hec triſticia conuertitur in gaudium bonis perſonis quandoaīa egreſſa a corpore ſtatim vidꝫ ſanctosangelos ipſam comitantes honorifice adinſtar ſponſe nobilis ī die uuptiarum qn̄ducitur ad miſſam vel ſicut depingitur beata maria magdalena quando ab angeliseleuabatur Iſto modo triſticia veſtra ſcꝫmortis corporalis verretur in gaudium.Ideo xp̄s nunc quidem triſticia habetis.Iteꝝ autem videbo vos ⁊ gaudebit corveſtrum ⁊ gaudium veſtrum nemo tollet a vobis Ioh̓is decimoſexto¶ De eadem dominica Sermo quartusIlitant aduerſus animam. jͣ. pe. ij. cap̄. Hoc thema datmotm̄ predicandi de prelijs q̄ nobis dātdemones vt dāpnemur cum illis. Ideoauiſando vos volo nunc eorum prelia declarare. Sed primo ſalutetur virgo maria ⁊cͣ. Militant ⁊cͣ. Sancta ſcript̉a volens nob̓ oſtendere condicōm vite noſtrein hoc mundo breuiter declarat d. Militia eſt vita hominis ſuper terram ⁊ ſicutmercenarij dies eiꝰ Iob. vij. Ratio qͣredicit. ꝙ vita noſtra eſt militiā qꝛ ſicut demones ſūt dāpnati ⁊ bellant contra nosvt peccemus ⁊ dāpnemur cum ipſis. Etſic ſic̄ mercenarij dies eius ſcꝫ hoīs. quiaſicut mercenarius qui diligenter ⁊ fidelit̓laborat meretur ſolariū alias ⁊cͣ. Sic de
nobis ſꝫ ſi fortiter bellamus nō ꝯſentiendo demonibꝰ meremur magnum ſolariūglorie ſꝫ ſi ſumus victi memur ſuppliciumeternum. Iſtud preliū declarat dauid inpsͣ. xix. d. hij in curribus ⁊ hij ī equis nosautem in nomine domini inuocabimus.Nota hij quare nō vult ipſos nominareiuxta illud nec memor ero omnium eoꝝper labia mea defenſio noſtra eſt cum dic̄Nos antem in nomīe dei noſtri inuocabimus ¶ Nota hij in curribus ſcꝫ rotundꝭCurrus ſignat tēptacōnes que ad inſtarrotarum voluunt de vna in aliā. Quā dodyabolus nō poteſt per vnaꝫ temptat ꝑaliaꝫ. Et hij in equis equi demonum ſūtpeccata mortalia. Ideo de demonibꝰ dic̄thema militant aduerſꝰ ⁊cͣ. ſcꝫ equeſtresaduerſus animam. Hanc miliciam declarat beatus Iohannes in apocalipſi. ẜm intellectum moralem iuxta reuelacōnem ſibi factam d. Uidi ⁊ ecce equus albus etqui ſedebat ſuper illum habebat archum ⁊data eſt ei corona ⁊ exiuit vincens ⁊ vinceret ¶ De ſecundo dicit ⁊ exiuit equusruffus ⁊ qui ſedebat ſuper illum datumeſt illi vt ſummeret pacem de terra ⁊ vtinuicem ſe interficerent ⁊ datꝰ eſt ei gladius magnus. ¶ De tercio milite dicitEt ecce equus niger ⁊ qui ſedebat ſuperillum habebat ſtateram in manu ſuaEt de quarto milite dicit Ecce equꝰ pallidus ⁊ qui ſedebat ſuper eum nomen illimors ⁊ iufernus ſequebatur eum Et data eſt illi poteſtas ſuper quatuor ꝑtes terre. ⁊ interficere gladio fame ⁊ morte Etbeſtijs terre ⁊ cum aperuiſſet ⁊cͣ. Apocalipſis vj. Hij quatuor equi ſunt quatuor peccata mortalia ſuper que demōesequitant ⁊ militant contra nos. Primūeſt ſuperbia ⁊ vanitas. Secundum luxuria ⁊ carnalitas. Tercium auaricia ⁊ cupiditas. Quartumⁱ inuidia ⁊ malignitas.Cum hijs demones militant aduerſusanimam. ¶ Primus equus dicit eratalbus hoc deſignat ſuperbiam ⁊ vanitatē