Dn̄ica. II pꝰ octapaſche Sermo. IIII.

Ratio color albus preceteris magis apparet ſic ſuperbus ſuper alios vult apparere ⁊ videri ſi vis cognoſcere ſi es ſuperbꝰ ſi habes aliqd̓ bonum temꝑale vel ſpitituale ⁊ vis vt videatur ⁊ appareat ſuꝑbꝰ es. Uerbi gratia ſi es generoſus ⁊ visvt ſciatur ſignum eſt ſuꝑbie humilis abſcondit ⁊ nō curat. Idem ſi es diues ſtatim vis facere vanitates in veſtibus. Etcogitas qui ſūt iſti ego poſſem emere omnes. Idē ſi bona ſpūalia que habet vultvt videantur ſi orat vel ieiunat vel ſi portat cilicium ſtatim vult videri ſignū eſt ꝙpeccatū ſuperbie eſt in corde. ſed humilisomnia abſondit quantū poteſt. Ecce ratio quare equus albus ſignat peccatū ſuperbie Ideo dicit xp̄s ſuꝑb̓. Omnia opera ſua faciūt vt videantur ab hominibusMat. xxiij. Sꝫ quare dicit ꝙ miles quiſedebat ſuper eum habebat archū in manu ſua Reſpondeo ꝙ iſte miles eſt demōqui temptat de ſuperbia qui ſagitando facit bellum. O quot ſunt iſto archu ſagittati ⁊ percuſſi. Uerbi gratia omnes hoīnes qui ponunt in cor de ſuo aſcendere tales ſunt ꝑcuſſi iam ⁊ vulnerati iſto archuUerbi gratia dicatur de religioſo ſeruante regulaꝫ cerimonias ⁊cͣ. Recta via vadit talis ad paradiſum Sed dicit dyabolus nō qꝛ ego ſagittabo eum ⁊ facit eumcogitare vt aſcendant ⁊ vadant ad ſtudium. qꝛ poterit eſſe magiſter ⁊ confeſſorregis ⁊cͣ. Factum eſt talis iam vulneratus ſagitta dyaboli. Idem de preſbiterisſimpliciter viuentibꝰ. Sed dyabolus ſagittat quando facit eum cogitare dicēdoSi tu ſic viuis nō poteris iuuare amicosIdeo oportet aſcendere vel cū ſymonijsvel vſuris vel ſeruicijs ⁊cͣ. Idem de laycis ſimpliciter viuentibꝰ rct̄a via vadūtad paradiſum. nec ꝓ filijs faciūt ſibi vanitates ⁊cͣ. ſꝫ nutriūt eos bene ī bonis moribꝰ. Sed dicit dyabolus ego ſagittaboeum ⁊ facit eum cogitare. Quare tu noneſſes iuratus ſiue ꝯſul vt talis. qꝛ de pecu

nijs ville te poteris iuuare tenere famulos ⁊cͣ. Cum tn̄ ad regimen deberet homo venire ſicut ad furcam. Sunt ml̓ti qͥneſciunt regere domum ſuam ⁊ volūt regere ꝯmunitatem. Ideo deſtruunt̉ ville⁊ ꝯmunitates ⁊ ciuitates ex ambicōne aſcēdēdi. Ideꝫ de mulieribꝰ que qn̄ deffer̄tviris ſuis honorem amorē ⁊ obedientiaꝫniſi in peccatis tales recta via vadunt adparadiſum. Sed quādo cogitant predictis opoſita ⁊ conſentiunt factū eſt iā ſuntſagittate a dyabolo. Ideo dicit dauid d̓dyabolo Archū tetendit ⁊ parauit illūEt in eo parauit vaſa mortis ſagittas ſuas ardentibꝰ effecit pͣs. vij. Nota ardentibꝰ ſcꝫ in habendis officijs honoribꝰ p̄eminentijs ⁊ dignitatibꝰ. Tercio dic̄ ⁊ dataeſt ei corona ⁊ exiuit vincēs vt vinceret.Ꝙ demon qui temptat de ſuperbia coronam regis portat Ideo Iob. xlj. Ip̄e eſtrex ſuper vniuerſos filios ſuꝑbie nec aliquis rex habet tot vaſallos vt ipſe. Et exiuit ſcꝫ de celo dic caſū ipſoꝝ ex ſuperbiadicente dēo. Non habitabit in medio domus mee qui facit ſuꝑbiaꝫ ps. .xx. vincēsſcꝫ angelos malos ſibi ꝯſentientes vt viceret ſcꝫ homines in mundo iſto. Ecce pͥmū preliū. Id̓o quilibet auiſet ſe ⁊ caueat a ſagittis ſuperbie. qꝛ magnū periculūeſt ire ꝑ altiſſimos montes. qꝛ periculoſus eſt caſus ab alto. Quā diu em̄ homovadit plane ꝑ viaꝫ humilitatis vadit homo ſecure ſine periculo. Ideo xp̄s diſcite a me. qꝛ mitis ſum ⁊ humilis corde ⁊inuenietis requiē animabꝰ veſtris. Matxj. Diſcite ſcꝫ lcōeꝫ qͣꝫ docuit verbo ⁊ exemplo Scd̓a milicia eſt cū dicit vidi ecceequus ruffus ⁊ qui ſedebat ſuper illū datū eſt illi vt ſūmeret pacē de terra ⁊ vt inuicem ſe interficerent ⁊ datus eſt illi gladius magnus hoc prelium dant demōesper peccatū luxurie q̄d innuit in hoc ꝙ eqꝰerat ruffus In ſignum huius qn̄ ꝑſonacogitat de illo peccato efficitur rubea. Etſicut domus ⁊ omnia bona ibi cōgregata