paſche Sermo iiiDn̄ica īi pꝰ octa

Thobie. ij. Alij miſeri currūt ad lupanarIdeo dicit dies feſti vr̄i ⁊cͣ. Scd̓a triſtitia huius mūdi eſt melior ſcꝫ triſticia decontricione cordiali qū homo cogitat depeccatis ⁊ malis que fecit ⁊ de temporeqd̓ amiſit ⁊ triſtat̉ ad inſtar militis qui exculpa ſua venit in odiū ⁊ irā regis qui cogitat O miſer rex occidet me ⁊ perdā omnia bona ⁊ triſtat̉. Ita quilibet peccatoreſt in ira regis xp̄i. Suꝑbꝰ em̄ ex ſua ſuꝑbia eſt in ira regis. auarus ex ſua auaricia.⁊ ſic de alijs intm̄ ꝙ miꝝ eſt quō aliquispoteſt letari vel viuere cum ſciat ſe in iratanti regis. De iſta triſticia dicit ſcriptura q̄ ẜm deum triſticia eſt penitētiam in ſalutem ſtabilem operatur. ij. ad Corinthevij. ¶ Nota q̄ ẜm deū triſticia eſt. Quidam triſtant̉ de peccatis. ſꝫ non ẜm deumſꝫ ẜm mundum vel ẜm periculum vel ẜmpenam que triſticia nichil valet īmo dicitſeculi triſticia mortem operatur. Sed triſticia que eſt ẜm deum quando homo triſtatur ⁊ dicit. O miſer tantum offēdi deum meum ⁊cͣ. Talis penitentiam in ſalutem operatur. Hec triſticia ꝯuertit̉ ī gaudium in cōfeſſione ſacramentali quomodo proicit extra peccata de quibus triſtatur ſicut ancilla proicit de domo inmundicias domus. ſic cum ſcopa contricōnis peccata congregantur in angulo memorie ⁊proiciuntur extra portam cōfeſſionis. dicatur quomodo facta ꝯfeſſione homo ſentit gaudium ⁊ leticiam in cor de. Sic illequi obligatur ad ſoluendū ſub pena mortis quando ſibi remittitur debitum a domino quomodo gaudet ⁊ letatur. Ita inconfeſſione dimittuntur debita peccatoꝝIoh̓is. xx. Quoꝝ remiſeritis peccata ⁊cͣEt facta abſolucōne totum debitum eſtremiſſum. Ideo ſequitur gaudium in corde. Id̓o dicit ſcriptura cor qd̓ nouit amaritudinē aīe ſue in gaudio eius nō miſcebit̉ extraneꝰ Nora nō miſcebit̉ extraneusſcilicꝫ dyabolus. Sꝫ dūs ꝓprius per con-

munionem. quia poſt confeſſionem debethomo conmunicare ¶ Tercia triſticia eſtde tribulacōne mundanali. qꝛ in hoc mūdo multum habundat vt infirmitatū paupertatum ⁊ miſeriarum ⁊c̄ que dant triſticiā. Ratio naturalis ⁊ regula eſt ꝙ omne medium participat naturam extremorum. Modo vita preſens eſt īter duo extrema ſcꝫ paradiſū ⁊ infernum. Id̓o ẜmillam participamus de conditione extremorum in paradiſo eſt gaudium ſine triſticia ſine infirmitate Apocalipẜ. xxj. Abſterget deus omnem lacrimam ⁊cͣ. In inferno aūt eſt dolor ⁊ triſticia. Nos veroſumus hic in medio ꝑticipantes cū vtriſqꝫ. Cum gaudemus participamus cumillis de paradiſo. qꝛ nichil aliud eſt niſi demelle celeſti. Quando triſtamur participamus cū illis d̓ in ferno. Id̓o dicit ſcriptura Exiguū ⁊ cū tedio eſt tempus vitenr̄e ⁊ nō ē refrigeriū in fiē hoīs ⁊cͣ. Sꝫ cōuertitur ī gaudium deuota oratione quoniam quando homo habet tedium ſūmūremedium eſt recurrere ad orationeꝫ eleuatis oculis ⁊ manibus verſus celum etſic deſcendit dulcedo mellis ſpirituſſancti auctoritas Triſtatur aliqͥs ī vob̓ oretequo animo ⁊ pſallat Iacobi quīto Nota equo animo hoc dicit contra aliquos qͥorant ſed non equo animo. Quia os loquitur vnum ⁊ cor cogitat aliud. Sed īoracōne quando homo dicit pater noſterin ore cor debet cogitare cum quo loquit̉homo. Quia cum rege celeſti ⁊cͣ. Idemquando dicitur aue maria al̓as modicumvalet oratio. Nota ꝙ qui orat mane ⁊ ſero cottidie viuit cum gaudio ⁊ in proſperitate Dic miraculum de milite normanno eunti ad peregrinacōem ⁊cͣ. Ideo xp̄soportet ſemper orare ⁊ non deficere Luc̄xviij Quarta triſticia eſt de morte corporali. Magna triſticia eſt homī in morte parentum ⁊ amicorum carorum ſed inmorte ꝓpria ibi eſt triſticia maxima. quia-