Dn̄ica iipꝰ octapaſche Sermo iii

Cogitando qualem cōpotum reddet deonō ſolum de anima ſua ⁊ de domo. ſed deomnibꝰ animabus ſibi ꝯmiſſis ymo mirūeſt quō poſſunt viuere cogitando tantumonus qd̓ ſupra ſe portāt. Si vero eſt malus prelatus tunc qn̄qꝫ dicit deus. Qm̄tu etiā ſeruabis pn̄iam qͣꝫ ego dedi ⁊ datſibi infirmitates. bonꝰ ꝟo prelatus cuſtodit̉ ab infirmitatibꝰ qn̄qꝫ exquo curā habent de animabꝰ ¶ Nota d̓ illo ſancto heremita de quo ī vitis patꝝ dicitur. Ꝙ laborabat in heremo ⁊ nunqͣꝫ ibi fuerat infirmus qui ex ſua ſanctitate fuit electus īepiſcopum qui coactus recepit qui ſtatimfuit infirmus de podagra ⁊ dolore lateris.qui timens ne deus ip̄m dimiſiſſet ⁊ flēdo dicebat. O dn̄e qͥd eſt hoc cuui ante īheremo ſemꝑ eſſē ſanꝰ. Cui angelꝰ dixitIſta infirmitas venit tibi hac d̓ cauſa. qꝛcum eſſes in heremo deus te conſeruabatqꝛ nō habebas ſeruitorem. Sꝫ modo qꝛhabes ſeruitores vt ipſi ⁊ tu q̄ habes. vn̄viuere poteſtis ſitis occupati deus mittittibi hanc ⁊cͣ. Patet regl̓a generalis. Inſudore ⁊cͣ. Eccl̓. iiij. Occupacio magnacreata eſt omnibꝰ hominibꝰ ⁊ iugum graue ſuper omnes filios ade a die exitus deventre matris eoꝝ vſqꝫ in diem ſepulture. Sed deus ꝓuidit qꝛ iſta triſticia ocutpacōnis temꝑalis vertitur ī gaudium ſcꝫī die feſti quādo hō quieſcit. Qm̄ poſtqͣꝫlaboraſtis ſex diebꝰ in dn̄ica illa occupacio laboris vertit̉ in gaudiū quietis ceſſādo ab omni labore temporali Manꝰ ceſſent ab omni labore nō lauāt āpliꝰ neqꝫnent neqꝫ ⁊cͣ. pedes etiā debēt quieſcere noambularę niſi ꝓ magna neceſſitate/ līguane loquat̉ d̓ negotijs temꝑalibꝰ qꝛ nō ſolū manus ⁊ pedes ſꝫ etiā lingua dꝫ quieſcere a teꝑalibus. Dic ꝯtra illos qui credunt ſolum manus debere abſtinere ⁊ nōlinguā. Item cor debet quieſcere non cōgitando nec penſando in negotijs. Ratioquia criſtus qui totam ſuam vitam habu-

it plenam laboribus redempcōnis. Sedin dominica reſurrectōnis quieuit non ſolum in corpore ſed etiam in anima. Id̓ovult ꝙ criſtianus requieſcat in dominica.Iſto modo triſticia occupacōis vertiturin gaudium quietis in illis qui bene colūtdominicam. Ideo dicit ſcriptura. Ꝙꝛ ſāctus dies domini eſt nolite contriſtari gaudium etem̄ domini eſt ⁊ fortitudo veſtra.Neemie. viij. ¶ Nota tres clauſulas prima ibi ſanctꝰ dies domini eſt. Quare dicit dies domini cum omnes ſint dies domini ⁊ nullus ſit malus. Nota contra illos qui dicunt tali die non eſt fiendum hͦdies egipciacus eſt ⁊cͣ. Solum in negotijs temporalibus naturalibꝰ obſeruandiſunt dies ꝓpter lunam ſicut īminucōe ⁊cͣ.In alijs aut operibꝰ nō ſunt obſeruandi.ymo eſt error ⁊ peccatum magnum. quiaomnes dies ſunt boni ⁊ a deo facti. Sꝫſinglariter dies dominica dicitur dies domini qꝛ ip̄m fecit ſolennem ꝓpter ſuā glorioſam reſurrectionem. De iſta dicit dd̓.Hec dies quam fecit dominus ⁊cͣ. Nonſolum per creationem vt alios dies ſed ꝑreſurrectōnem. Ideo gaudendum eſt deillo die ceſſando ab omni opere ſeruiliSecunda ibi gaudium domini eſt ⁊ fortitudo noſtra. quia qui bene cuſtodiunt dominicam cuſtodiuntur a domino ab infirmitate corꝑis ⁊ cuſtodit eis agrum vineam gregem ⁊ omnia bona. Sed illis quinō ſeruant dūicam dn̄s eſt in debilitate.¶ Nota contra illos qui colunt ſabbatū⁊ nō dn̄icam credentes complacere virgini marie Sed aliqui miſeri gaudium feſti ꝯuertunt in triſticiā ludendo quicqͥd lucrati ſūt in ebedōada. Ideo non ſuſtineatur ludos. Maledictus eſt locus ⁊ dusqui ſuſtinet ludū. Alij miſeri in tab̓na inebriantur ⁊ ebrij reuertuntur ad domumet vxor nec filij nō biberūt forte vinum ⁊ꝯplet̉ ī eis illa maledictio ſcripte dies feſti vr̄i ꝯuertent ī luctū ⁊ lamentacōnem