paſche Sermo. III.Dn̄ica. II pꝰ octa

Quarto de malis ⁊ de peccatis que fecerunt Quinto de bonis que fecerūt que ꝑdiderunt. Ideo plangendo dicunt defecitgaudiū cordis noſtri ꝟſꝰ eſt in luctū chorus noſter Trenoꝝ. v. Si ergo om̄e medium participat naturam extremoꝝ Cūergo vita noſtra ſit media inter iſta ꝯtraria. Ideo participat de vtriſqꝫ Ideo boecius Omnis dulcedo felicitatis humanemultis amaritudinibꝰ eſt reſꝑſa. Sed ꝑſonis bonis ⁊ deuotis triſticie huiꝰ mundi vertuntur in gaudium ex diuina prouidentia. Hoc dicit xp̄s in themate Triſticia veſtra vertet̉ ī gaudiū. Sꝫ malis gaudium huius mundi vertitur in luctū. Etamore veſtri volui videre in ſacra ſcriptura. qͣt ſunt tribulacōnes hꝰ mundi ⁊ inueni ꝙ ſūt in quadruplici gradu ⁊ h̓ experientia docet ſcꝫ prima triſticia de occupacōne temꝑali. Scd̓a de contricōne cordiali. Tercia de t̓bulacōe mūdanali. Quarta de morte corporali. Et oīa diuina ꝓui dentia ordinante vertunt̉ in gaudiū niſiſit culpa noſtra ⁊ de qualibet dicit themaTriſticia veſtra vertetur in gaudium ꝓrima triſticia hꝰ mundi eſt de occupacionetemporali. qꝛ qͣꝫdiu homo viuit oportetoccupari in diuerſis laboribꝰ corporalibꝰqui dant triſticiam in corde. Sic em̄ occupatus dicit. O miſer cōtidie habēo laborare vt prouidere poſſim domui mee ⁊cͣ.Hec triſticia fuit data ade ⁊ in ꝑſona ſuaomnibꝰ alijs hoībꝰ poſt eum futurꝭ in hocmundo Geneẜ. iij. In ſudore vultus tuiveſceris pane tuo donec reuertaris in terra de qua ſumptus es qꝛ cinis es ⁊ in puluerem reuerteris. Et vocauit adā nomēvxoris ſue euam. eo ꝙ mater eſſet cunctoꝝ viuentium. Fecitqꝫ dominꝰ deꝰ ade⁊ vxori eiꝰ tunicas pelliceas ⁊ īduit eoset ait Ecce adā ⁊cͣ. Nota quō ſic̄ ꝯfeſſorfacta ꝯfeſſione dat pn̄iam peccatori ſic fecit deus ade d. In ſudore vultus tui veſceris pane tuo donec reuer ⁊cͣ. Si dicat̉

ab aliquo. ymo ſūt multi qui ſine tali occupacōne viuūt vt magni dn̄i vt diuitesqui ſine ſudore vultus habent ſuā prouiſionem gͦ videt̉ ꝙ iſta triſticia ⁊ penitentia nō tangit oēs general̓r. Reſpondeo ꝙymo om̄s tangit. Si volumus loqui ſolum de facie corꝑali veꝝ eſt ꝙ tangit ſolum laboratores. ſꝫ ſi volumus loqui defacie anime ſpūali plus laborāt ⁊ ſudātmagni dn̄i qͣꝫ ruſtici. quia cottidie ſunt inmagnis negotijs ⁊ cum magnis triſticijs⁊ anguſtijs. Ruſticus vero ī ſero letat ⁊gaudet ⁊ ꝯmedit cum vxore ⁊ filijs. Dicquomodo in quadam ciuitate erat quidālaborator qui ſuis manibꝰ procurabat ſibi vitam qui morabatur coram palatioregis qui in ſero poſt cenam letabatur cūfilijs. Ꝙ attendens rex vocauit eum dicens. Quomodo ita letabatur cū ipſe rexnō haberet tantam leticiā. Qui reſpōditꝙ exqͣ in die laborauerat in ſero gaudebat de quiete. Cui ꝯpaciēs rex dedit ſibimagnos redditus qui extunc nō ita letabatur vt conſueuit. Sed cogitabat quidde illis pecunijs faceret. Si mutuaret advſuram vel faceret ſe mercatorem ⁊cͣ. ꝓpter ꝙ rex vocauit eum iterum dicens qͣrenon letabatur vt prius. Qui reſpondit odomine in magna ymaginacōne ſeu anguſtia me poſuiſtis ſcilcet quomodo augmētabo iſtos redditus. Ideo reddo vobisredditꝰ ⁊ cetera. Ex quo ſequitur ꝙ maior eſt labor mentis ſiue ẜm faciem anime dominorum ⁊ diuitum qͣꝫ labor ruſticorum qui cōmedunt ⁊ bibunt ⁊ dormiunt firmiter etiā in malo lecto. Patet gͣregula generalis ꝙ omnes in ſudore vultus corꝑis vel anime viuunt. Aliud arguinentum in oppoſitum eſt de prelatisqui habent ſuos redditus qui non habentlaborare ⁊cͣ. Reſpondeo ꝙ ymo. Quoniam ſi bonus prelatus eſt euiꝰ poteſtasſit ſtatus magnos habet labores ⁊ triſticias ⁊ anguſtias pluſqͣꝫ aliquis ruſticoꝝ.