Dnica li pꝰ octapaſche Sermo iii
affectōne. ante ꝑſona cogitatꝭ ꝙ eſt exul īin hoc mundo ⁊ deſiderat paradiſum. Etex illo deſiderio plorat tales lacrime ſuntoptime. vnde deus in inicio fecit tres habitacōnes vitam ꝓ angelis ⁊ animabusſctīs celum ſcꝫ empirreū. Aliā pro hominibꝰ ſcꝫ paradiſum terreſtrem. Aliā proiumentis ſiue beſtijs ſcꝫ iſtū mūdum vbiſumus nos modo quia in paradiſo terreſtri nulla beſtia nec auis poteſt ītrare. Sꝫex peccato a de homines fuerūt expulſi deꝑadiſo terreſtri ⁊ fuerunt poſiti inter beſtias tanqͣꝫ ꝓſcripti ſiue exules. Quandoergo homo cogitat infra ſe dicēs. O miſer vbi ſum ego modo qn̄ ibo ad patriaꝫmeā ⁊cͣ. ⁊ plorat tales lacrime ſunt de celeſtiali affectōe. Iſto modo flebat dauidqui tn̄ erat ditiſſimus qui dimiſit filio ſuoſalomoni centū milia quītalia auri ⁊ mille milia de argento. Qui habebat ex diuina diſpenſacōne. xij. vxores ſine peccato ⁊⁊ tn̄ cognoſcendo ſuū exiliū plorabat dicens. Quęadmodum deſiderat ceruusNota fuerunt michi lacrime mee panesdie ac nocte. dic quō cum eſſet in menſa īmēſe incipiebat flere ⁊ lacrime miſcebāt̉cum eſcis dicebāt milites dn̄e quid plotatis. Rn̄ debat o miſer Iſte eſce ſūt corruptibiles. ſꝫ celeſtes ſūt incorruptibilesIdem de nocte in lecto in quo dicebat ſeiacere vt beſtia. ſꝫ nos nō ploramus ꝓ deſiderio paradiſi ymo nullus vellet de hocmundo exire. Sed iſtud peruenit ex malavita qͣꝫ tenemus. Sicut captus vellet ſtate ſemper in carcere fetido timore iudicisIta de anima peccatrice in carcere fetidocorporis vnde timet exire. Secus de perſonis perfectis ⁊ beatis que cupiunt exireIntm̄ ꝙ ſi deus dr̄t eis adhuc viuetis ꝑannū Reſponderēt o dn̄e tantū ſtabimꝰde iſto exilio dicit̉ virgini marie. ad te clamamus exules filij eue ad te ſuſpiramusgementes ⁊ flentes. Cogit etis vos eſſede ꝑadiſo ⁊ nō de hoc̓ mūdo quia oportet
ip̄m dimittere. Id̓o xp̄s Mat. vj. Primum querite regnum dei ⁊ iuſticiaꝫ eius⁊ hec omnia ⁊cͣ. Nota hec omnia ſcꝫ paxpluuia ſanitas ⁊cͣ. quā petitꝭ adicient vobis ¶ Nota ⁊ iuſticiā eiꝰ que habet quīqꝫ puncta. Primus punctus diuine iuſticie eſt pro ꝯſeruacōne ꝯmunitatum nōſuſtīere diuinos nec ſortile. Scd̓s pūctꝰnon ſuſtinere blaſphemos nec iuratoresnec renegatores ⁊cͣ. Tercius nō ſuſtinere fractōnes feſtiuitatum notorie Quartus nō ſuſtinere truffatores de taxillis hͨludus eſt fōs renegacōnū Quintus nonſuſtinere meretrices in vitijs ſeu hoſpitijsque ſūt laquei animaꝝ ad inſtar putei iningreſſu domus ¶ Sermo terciusTriſticiā veſtra vertetur in gaudium Ioh̓xvj. Pro huius verbi declaracōne Sciendum ꝙ in hoc mundo omīa ꝙgaudia ſunt mixta cum triſtitijs ⁊ tribulacōnibus in hoc mundo non ſunt vera gaudia. Ratio eſt ⁊ ſumitur per regulā philoſophie dicentꝭ. Ꝙ omne medium naturaliter participat naturaꝫ extremoꝝ vtpatet d̓ elementis de aere calido ab igne⁊ humido ab aqua. Item de aqua humida ab aere ⁊ frigida a terra. Sic ad ꝓpoſitum vita hꝰ mundi eſt media inter duoextrema ſcilicet paradiſum ⁊ infernum inparadiſo enim eſt gaudium purum. Nōerit ibi leo ⁊ mala beſtia nō aſcendet ꝑ eānec īueniet ibi. Et ambulabūt qui liberati fuerīt ⁊ redēpti a dn̄o ꝯuertent ⁊ venient in ſyō cū laude ⁊ leticia ſem. ⁊cͣ Yſaiexxxv. Gaudium ⁊ leticiam obtinebūt ⁊fugiet dolor ⁊ gemitus. In inferno autēeſt totum oppoſitum. Quia ibi dampnati nō habent niſi puram triſticiam. dolorē⁊ deſolacōnem de nullo gaudēt ſꝫ triſtantur. ¶ Primo de eorum dampnacōne.¶ Secundo de bonorum ſaluacione.¶ Tercio de aliorum dampnatione.