ꝑ aſche Sermo. III.Dn̄ica IIpꝰ octa.

qꝫ ille qui dat ſibi elemoſinā ſine ꝯpaſſionę. Ratio qꝛ maior eſt in ꝯſpectu dei elemoſitia de burſa cordis qͣꝫ d̓ burſa corij ſine ꝯpaſſione cordis. Sed ſi totū ꝯcurritſimul ſcꝫ cōpaſſio cordis ⁊ elemoſina deburſa talis elemoſiā eſt valde meritoriaId̓o quando portant aliqͣꝫ ad ſepulturā⁊ ploratis cum illo qui plorat iuuatis ipſum ad portandū onus doloris ⁊ dulctꝰtranſijt. Ideo vos diuites ꝯpaciamī pauperibꝰ ſani iufirmis prudētes ſtultis ⁊ ignorātibꝰ vos de mrimonio viduis. Id̓odicebat Ioh Flebam quoqꝫ ſuper eo qͥafflictus erat. ⁊ cōpaciebatur anima meapauperi Iob. iij. Sic xp̄s ꝯpaciendo marie magdalene ⁊ marte ſuper mortē laſari fleuit. Ideꝫ ſuper ciuitatem Iheruſalēdicit textus videns iheſus ciuitateꝫ fleuitſupet illam ſcꝫ ex ꝯpaſſione. Tercius modijs lacrimaꝝ eſt melior ſcꝫ d̓ eternali cōpunctōne ſcꝫ ex ꝯtricōne ⁊ hic fletus venit quā do homo cogitat peccata que fecit⁊ malā vitaꝫ qͣꝫ tenuit d. O miſer ſi modo morerer quid dicerem in iudicio diuino. Et ex illa parte cogitat penam inferni tunc veniūt lacrime qꝛ ponit cor interduas molas ad inſtar oliuaꝝ ⁊ diſtillatoleum lacrimiarum ꝯpunctōm. Et iſte lacrime ſūt meliores quia veniunt ꝑ aīamQn̄ cogitat ꝙ eſt religioſus ⁊c̄. vel cleticus ⁊cͣ. l laycus vel dn̄s vel iudex ⁊ nōfecit qd̓ debuit. Id̓o diſtillat oleum lacrimaꝝ qꝛ cor ſtringitur inter duas molasvt oliua de hoc dauid. Exitus aquaꝝ deduxerūt oculi mei qꝛ nō cuſtodierūt legētua. Iuſtus es dn̄e ⁊ rectū iudicium tuūEcce hic due mole. Prima ibi iuſtus esdn̄e. Scd̓a ibi eſt rectū iudiciū tuū. Id̓oeſt optimū flere ꝓ peccatis qꝛ tanta eſtvirtꝰ talium lacrimaꝝ ꝙ minima guttalacrimaꝝ vere ꝯtriconis. lauat omnia peccata quantum ad culpas ymo. Dico ꝙ ſianima vnius dampnati poſſet hr̄e vnamguttā lacrimaꝝ vere ꝯtricōnis deus illaꝫ

ſaluaret. ſꝫ nō poſſunt qꝛ tales lacrime ſolum in hoc mundo poſſunt habere. Ideoprecioſiſſime ſunt lacrime ꝯtricōnis oleūeſt miſcd̓e ſanās animas dauid. Qui ſanat contritos corde ⁊ alligat omnes contricōnes eorum. ¶ Quartus modus eſtmelior ſcilicet plorare de ſpirituali deuotione. Iſte lacrime veniunt quando perſona cōtemplatur opera vite domini noſtriIheſu criſti ſcilicet humilitatem incarnaconis ⁊ ſtatim perſona plorat ex ardore ⁊feruore deuocōis. Sicut cera liqueſcit adignem ſic ſit quādo perſona deuota ſe applicat ad criſtum cogitando humilitatemincarnacōnis ⁊ puritatem natiuitatis etpuritatem virginis matris quomodo trāſiuit criſtus vt cadius ſolis per ſeneſtraꝫvitream non rumpendo ⁊ perſona ploratIdeꝫ contemplando criſti conuerſacōeꝫpredicacōnem paſſionem ⁊ ſic anima liq̄ſit ⁊ perſona plorat tales lacrime ſunt deuocōnis ſpiritualis. De iſto fletu dixit criſtus. Beati qui lugent ſcilicet ex deuocōeſpirituali quoniam ipſi conſolabunt̉. matxv. ¶ Nota quomodo in omnibus operibus criſti magnam debemus habere deuocōnem ſcꝫ ſingulariter in ſacramento altaris. quia illa opera criſti iam tranſiuerunt⁊ ſolum ſemel facta fuerunt. ſꝫ iſtud opꝰcottidie. ¶ Nota quomodo factum fuitquādo virgo maria dixit. Ecce ancilla domini fiat michi ẜm verbum tuum ⁊cͣ. Invltimo ꝟbo effecta eſt grauida ⁊ materdei. Ita dictis iſtis verbis ⁊cͣ. ctiſtus deꝰ⁊ homo eſt in hoſtia conſectata ¶ Notahie quante honeſtatis debent eſſe ſacerdotes ⁊cͣ. Item nota concubinas. quomōenim tripliciter poteſt corrigi illud peccatum. Primo intimando pape ⁊cͣ. Secūdo modo non audiendo miſſam concubinarioꝝ ⁊cͣ. Tercio modo ꝙ villa faceretordinacionem ꝙ nulla ml̓ier notoria meretrix ſit auſa ſtare niſi ī lupanari. ¶ Quītꝰ modꝰ lacrimaꝝ ē melior ſ. d̓ celeſtiali