octa paſ Bermo iiiDomīca prīa poſt
vel ꝙ ſatis facerent deo vel ꝙ ſuſpendētur in furca inferni. Et totū genꝰ hūanū non poſſet deo ſatiſfacere ꝓ vno peccato mortali. Rō qꝛ pctm̄ cōtta. deū factū eſt infinite offenſe ꝓpter dignitatemdei qui offendit̉. Unde offendere laboratorē eſt pctm̄ ſꝫ magꝭ pctm̄ eſt militeꝫmaius pctm̄ comitē ⁊ ſic aſcendendo infinitū ꝙ offēdit̉ deꝰ. Sed venit ille diues hō xp̄s portans infinitū theſaurū ingazophilatio corꝑis ſui dicens deo patri pater comꝑatior huic vniuerſitati ꝙomēs ſuſpendant̉ ad que pr̄. fili ſicut ſuꝫmiſericors eternaliter eſſentialit̓. ita ſumet iuſtus Iō ⁊cͣ. Et filiꝰ iō pater ego ſalua. ego ſolus ſuſpendat ī furca crucis nealiquis mihi credens ⁊ obediens ſuſpendat in furca inferni ⁊ placuit deo patriIō xp̄s ſoluit p̄ciū ſanguinis de capiteꝑ coronā de manibꝰ ⁊ pedibꝰ ex clauisetc̄. Ecre quō pct̄a nr̄a ſcꝫ p̄terita ipſexp̄s ꝑtulit ꝑ ſatiſfactionē ⁊ redemptōeꝫgeneralem ut dimittant̉. De hoc auctoritas. xp̄s ſemel ꝓ pctīs nr̄is mortuꝰ eſtiuſtꝰ ꝓ iniuſtis vt nos offerret deo mortificatos quidē carne viuificatos aūt ſpiritu prima Petri. iij. Nota viuificatosſpū. Sūt hic due q̄ſtiones. Prima diceret aliqͥs qͣlem redemptōem fecit xp̄scū tn̄ adhuc tot dānent vt infideles iudei ⁊ agareni ⁊ multi alij Scd̓a queſtio de nobis xp̄ianis. Si xp̄s ſufficient̉et habundant̉ redemit nos ⁊ ꝓ nob̓ ſoluit p̄ciū qͥd ergo oꝫ me ſoluere ⁊ facerepnīam de peccatis meis. exquo xp̄s habundant ſoluit. Quare ergo cōfeſſoresdant pnīam. hic dico iſtā veritatem ꝙxp̄ꝰ ſufficienter ⁊ habundant̉ īmo ⁊ ſuꝑhabundant̉ ſoluit ꝓ oībꝰ pctīs p̄teritꝭpn̄tibꝰ ⁊ futuris q̄ pn̄t fieri nō ſolū propctīs xp̄ianoꝝ īmo etiā oīm infideliū n̄ſolū ꝓ iſto mūdo īmo etiā ꝓ mille miliamundis ſi eſſent aucͣtas Ip̄e ē ꝓpiciatioꝓ pctīs nr̄is nō ſolū ꝓ nr̄is tm̄ ſed etiā
ꝓ totiꝰ mundi ſupple pectatis pͥma Iohan. ij. Rn̄deo ad q̄ſtiones. ꝙ licet p̄cium redemptōis ſit ſolutū habundanterꝓ oībꝰ ⁊ ſuꝑhabundant̉ tn̄ oꝫ ꝙ illa redemptio vel ſolutio ſit aliquo mō applicata qd̓ fit duplicit̓ vel ꝑ lotionē baptiſmalē vel ꝑ afflictōnē pnīalē. De pͥmoqn̄ aliqͥs baptizat ꝑuus vel adultꝰ. q.d. xp̄s ſoluit iō venio ad baptiſmū gaudens de ſua ſolutōne ⁊ in ſignū huiꝰ recipio baptiſmū. tali nihil oꝫ ſoluere propctīs ſuis etiā ſi feciſſet oīa peccata mundi nullā oꝫ ſibi facere pnīam. Exquo diues hō ſoluit ꝓ cōitate. Si vos qͥ eſtisde cōitate ꝓteſtatis dicēdo nolo gaudere illa ſolutione remanetꝭ in illa obligatione. Ita faciūt infideles ut iudei ⁊ agareni. Sed ſi vos ꝓteſtatis et dicitis ꝙvultis gaudere illa ſolutōe nō remanētꝭobligati. pꝫ rō qͣre iudei ⁊ agareni damnant̉. Diceret aliqͥs qͣre ſolutio ⁊ redemptio xp̄i executat ⁊ applicat nobis ꝑlauamentū aque baptiſmalis dicat̉ quō xp̄sfuit lauatus ⁊ baptiſatus in ſanguine. ſꝫqꝛ hō nō p̄t lauari in illo ſanguine xp̄i.Iō lauat hō in ſignū illiꝰ lauationis ſāguinis xp̄i virtute cuiꝰ lauamentū aquebaptiſmalis hꝫ virtutē ⁊ efficaciā lauādi aīam. Ecce qͣre dicit aucͣtas xp̄s mortuus eſt ⁊cͣ vt nos offerret deo ſcꝫ perbaptiſmū pꝫ ſolutio ad pͥmā q̄ſtionem.Ad ſcd̓am q̄ſtionē de nobis xp̄ianisqͥd dicemꝰ ꝙ ſi xp̄s habundant̉ ⁊ ſuꝑhabundant̉ ſatis fecit ꝓ nobis. Quareergo dicit cōfeſſor ſoluatꝭ ſatis faciendopnīam ⁊cͣ. Rn̄deo hic ⁊ dico ꝙ in pͥmaapplicatōe ſolutionis xp̄i ꝑ baptiſmumquē recepit nō oꝫ ꝙ vos ſoluatis aliqͥdſcꝫ faciendo pnīam de pct̄īs. Sꝫ qꝛ pꝰbaptiſmū iteꝝ vos obligaſtis ad ſupplicium inferni ex pct̄īs q̄ poſt baptiſmū feciſtis. Iō oꝫ ꝙ iteꝝ vob̓ applicet̉ illa ſolutio ⁊ redemptio xp̄i nō ꝑ baptiſmumqꝛ nō hꝫ virtute niſi ſemel. Sic nec xp̄s