Domica prīa poſtocta paſ Sermo iii
ſedes Lucas dicit ſedebitis ſuꝑ thronoſiudicantes duodecī tribꝰ iſrael Luce. xxijOctauꝰ gradꝰ melior ē ſapientia diuinalis qn̄ vltra pauꝑtatē apl̓icā hn̄t ſapientiā diuinā ⁊ ſunt illuminati ⁊ in ſehn̄t intellectū claꝝ ⁊ illumināt alios inveritate fidei catholice p̄dicādo cōtra tenebras pctōꝝ. qn̄ tales decedūt collocant̉ in octauo ordine ſcꝫ cherubin qͥ int̓p̄tat̉ plenitudo ſcīe Aucͣtas. Qui doctifuerint fulgebūt qͣſi ſplendor firmamenti ⁊ qͥ ad iuſticiā erudiūt multos qͣſi ſtelle imperpetuas eternitates Dan̄. xij.Nonꝰ gradꝰ oībꝰ alijs ſupradictis melior ē caritas ſuꝑnalis. Quia maior horū ē caritas pͥma ad Corin. xiij. Sunt aliqui ſꝫ pauci ita ardentes ⁊ inflāmati inamore dei ꝙ oēs ſūt igniti ꝙ nihil aliudvolūt nec deſiderāt niſi deū amore eiusoēs labores ſūt dulces ſꝑ deſiderāt eēcū xp̄o. Un̄ ſi deꝰ diceret eis adhuc oꝫper annū expectare ⁊ viuere ī md̓o. Rn̄derēt o dn̄e ⁊ qͣre nō ſtatī ⁊cͣ. Nota cōtra illos qͥ fugiūt mortalitates exemplod̓uoꝝ captoꝝ iuſtꝰ gaudet qn̄ d̓r ſibi ꝙexeat de carcere ſecus de illo qͥ ē cōſciusſibi ⁊cͣ. Idē ſi pauci ſūt ita ardētes niſide vanitatibꝰ mūdi vt miles de pulchroequo. ſacerdos de pulcro benefidio. religioſus de aliquo libro ſꝫ nō de libro viteſcꝫ xp̄o. mulieres de pulcra veſte vl̓ ornatu. laboratores de pulcra poſſeſſionevel vinea. Inflāmatꝭ vos de iſtis miſerijs ſtatī dimittendis ⁊ nō curatꝭ de iſtisbonis ꝑpetuis de xp̄o de virgīe maria d̓ſanctis ⁊cͣ. qn̄ tales decedūt cū honoreet feſtis indicibilibꝰ collocant̉ ī nono ordine ſcꝫ ſeraphinoꝝ. Dicat̉ quō illa aīaeleuat̉ a ſanctis angelis vt depingitur demagdalena cū canticis ⁊ inſtrumētis etangeli reſpiciūt ꝑ ſeneſtras ſuas ⁊ ip̄amſalutāt dicēdo. O benedicta dies ī quaincepiſti ſeruire deo. Iō apl̓s ſuꝑ oīa caritatē habete qd̓ ē vinculū ꝑ fectōis ad
Collo. iij. Auiſetis vos qꝛ niſi teneatisalique modū viuēdi de nouē p̄dictis nōintrabitis ꝑadiſum qꝛ nō ſunt alij modibn̄ viuendi. Ecce quō ſit vnū ouile ⁊ vnus paſtor ⁊cͣ.¶ De eadem dn̄ica ſermo tercius.eccata noſtraip̄e ꝑtulit in corꝑe ſuo ſuꝑ lignū pͥma cano. Pe. ij. Sermo nr̄ erit de fructu paſſiōis xp̄i ſcꝫ vitādi deſtruendi ⁊ expellendi pct̄a. ſꝫ primoſalutet̉ virgo maria ⁊cͣ. Uerbū ꝓpoſitūhꝫ ſubtilitatē ⁊ difficultatē in theologiaIteꝫ volo ip̄m declarare dupliciter intellectū ẜm duas rōnes ꝓpter qͣs xp̄uspctā nr̄a ꝑtulit in corꝑe ſuo ſuꝑ lignuꝫPrima ꝑ ſatiſfactionē generaleꝫ ⁊ hocvt peccata p̄terita ſint indulta. Secūdaꝑ inſtructionē virtualē ⁊ hoc vt peccatafutura ſint defenſata ⁊ ꝓpulſata vel eiecta. Ideo dicit thema pctā nr̄a ip̄e ꝑtulit id eſt ꝑfecte tulit. Dico pͥmo ꝙ xp̄usꝑtulit pctā nr̄a in corꝑe ſuo ſuꝑ lignumcrucis. ꝓ ſatiſfactionē generali iō vt p̄terita dimitterent̉ qꝛ onꝰ et pena quā nosdebebamus portare ꝓ noſtris peccatisip̄e portauit. Pro declaratōe dic̄ caſumde cōitate ſeu in vniuerſitate q̄ cōmiſitcrimē magnū cōtra ſuū principem ⁊ dominū ꝓpter qd̓ fuit data ſnīa cōtra eā cōdempnatōis vel ꝙ ſi infra certū tempꝰmille milia floꝝ. ſoluerēt ⁊ nō poterantnec centū vel ꝙ hoīes ⁊ mulieres ⁊ ꝑueri ſuſpederent. Sed venit hō qͥdaꝫ diues ⁊ ſoluit principi pro vniuerſitate etſic illa cōmunitas fuit libera a pena ⁊ ſolutione. Sic de facto domini noſtri iheſu chriſti. Nam tota vniuerſitas ſeu cōmunitas generis humani exprimi hoīset alioꝝ poſt obligata erat. ⁊ data ſententia fuerat contra eū in iudicio diuino