Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dnīca .i. poſt octapaſche Sermo I

habebimꝰ multas bonas doctrinas incellectus illuminacōe vite reformacōne. Sꝫ primo ſalutētur beatiſſiā virgoMaria ⁊cͣ. Uerbū ꝓpoſitū themateet fundamēto noſtri ſermonis eſt ꝟbuꝫdnī Iheſu xp̄i de ſe loquētis. di. Ego ſūpaſtor bonus. Bonitas hꝰ benedicti paſtoris erga oues ſcꝫ fideliū xp̄ianoꝝ on̄ditur in ſancto euangelio hodierno quadruplici racōne.Prīa qꝛ cōparauit oues p̄cioſeScd̓a racō qꝛ cuſtodiuit eas ſtudioſeTercia racō qꝛ paſcit eas copioſe.Quarta qꝛ collocat eas ſecure.Dico prīo xp̄us vt bonus paſtoremit ſuas oues p̄cioſe ſcꝫ p̄cio ſanguinisſui. habet eas de furto vel rapina ſiueex deceptione ſed emit eas p̄cio iuſto etſuꝑhabundanti. De hoc dicit ipē in prīcipio euāgelij. Ego ſum paſtor bonus. qꝛ bonus paſtor aīam ſuā .i. vitamcorporaleꝫ dat ouibꝰ ſuis. quaredat tam p̄cioſuꝫ preciū eſt valor inconparabilis anime. Ꝙꝛ nulla creatura corporalis cōparabilis eſt aīe in valore. vnde ſi in ſtatera diuine iuſticie eſt iuſtaequa in ꝑte vna poneretur oēs creaturecorꝑales ſcꝫ aurū argentū margarite elemēta ſol luna oēs ſtelle. in alia ꝑtevna anima rōnalis plus ponderaret ī valore aīa rōnalis qͣꝫ omnes creature. Auctoritas. Quid enī ꝓdeſt hoī ſi munduꝫvniterſū lucretur. anime vero ſue detrimentū paciat̉ autⁱ quā dabit homo ꝯmutacōeꝫ anima ſua Math̓. xvi. Quaſi dicat nullā ſufficiente parū lucraturꝑdit animā. Si redempcōe vniusaīe ſufficit totus mūdus qͣꝫto magis omībus aīabꝰ. nullū erat preciumſufficiēs niſi ſanguis xp̄i infiniti valorisex ꝯiunctōe diuinitatꝭ. vn̄ ſi in ſtatera diuine iuſticie in vna ꝑte eſſent oēs animeet in alia mīma gutta ſanguinis xp̄i. plꝰponderaret in valore ſāguis xp̄i qͣꝫ om̄s

anime ex cōiunctōe diuinitaet̉. nec aliudp̄ciuꝫ ſufficiēs poterat dari. De hoc dic̄ſcriptura. Sciētes corruptibilibꝰauro argento redempti eſtis de vanavr̄a conuerſacōe paterne tradicōis. ſꝫ precioſo ſanguine quaſi agni incōtaminatiimmaculati Iheſu xp̄i. prīa pe. j.ta paterne tradicōis .i. vendicōis. Dic pater noſter adā vendidit ſe totuꝫgenus huānuꝫ p̄cio vnius pomi licetlegatur cuius erat ſpēi fuit captiuus diaboli ipē vxor ꝯn̄r omnes filij. Aucͣtas De quo eniꝫ qͥs ſuꝑatus eſt ſcꝫ duello huius ſeruus eſt. ij. pe. ij. Sic adāet eua cōſencientes pctō reddiderunt ſedyabolo. Si captiui generāt filios. filij eciā ſunt captiui. Sed venit xp̄us optimus mercator de celo ī terrā ſciens valorē animarū dedit non pomū nec aurū.etcͣ. Sed ſolū ſanguineꝫ p̄cioſiſſimū inextimabilis valorꝭ redemit nos. Ideodicit redempti eſtis. Nota vedēpti .i.iterato empti. Unde ꝯcluſio eſt theologie mīma gutta ſanguinis xp̄i etat preciū ſufficiens ſuꝑ habundans millemundis redimēdis ꝟtute diuinitatꝭ. etinfinite caritatis Modo cogitatē qͦt guttas ſanguinis xp̄us nobis dedit. Primo adhuc puer in circūciſione in primagutta redemit nos. Idem in ſecunda. ⁊cͣScd̓o in nocte paſſionis qͦt guttas ſanguinis emiſit. Luc̄. xxij. Factus eſt ſudoreius ⁊cͣ. quelibet gutta fuiſſet p̄ciuꝫ ſufficiens. Tercō qn̄ fuit adductus in domopylati ⁊cͣ. Quarto qn̄ fuit coronatꝰ ſpinis totū caput fluit ſanguīe. Quinto qn̄fuit crucifixus in manibꝰ pedibꝰ qͦt gutte ſanguinis cadebāt ſuꝑ caput ꝟginisMarie. Iteꝫ qͦt lacrimas qͦt guttas ſudoris qͦt labores iret predicādo.non dicit empti eſtis ſꝫ redempti .i. pluries empti. Ideo apl̓us. habemus redēp­ P quētionem dicit empcōeꝫ ſanguinē eiꝰ etremiſſionem pctōꝝ ẜm diuicias gr̄e eiꝰ