Dnīca i. poſt octaPaſche Sermo
de neceſſitate fidei. Si dicat̉ de quo gͦ fiunt vermes in hoſtia ⁊cͣ. Rn̄deo ꝙ illd̓ſacramentū eſt miraculis plenū. Ita ꝙilla accidencia hn̄t vigore ſub̓e qꝛ per ſeſubſiſtūt. Iō de illis accn̄tibꝰ generāturvermes. qꝛ habet virtute ſub̓e. De hocvide ſcm̄ Tho. quarto ſcpͥ. di. ij. q. i. ar. ij.et. iij. ꝑte. q. lxxvij. arti. ij. Et dicit panisnon materialis ſꝫ celeſtialis. Iuxta illudEgo ſū panis qui de celo deſcendi. ſi qͥsmanducauerit ex hoc pane ⁊cͣ. Ioh̓. vi.Nota iudiciū ſibi māducat .i. dānacione. Dicit glo. Ambro. Ita punietur acſixp̄m ꝓprijs manibꝰ interfeciſſet.Nota de hoc ſanctū Tho. in. iij. q. lxxx. arti. ij.et quarto ſcpͥ. di. ix. dicente ꝙ pctm̄ indigne ſumentiū euchariſtiā eſt minꝰ grauepctīs cōmiſſis in deū. ⁊ gͣuius pctīs qꝓximū vel ꝯͣ ſeip̄m ⁊ eſt eciā minus gͣuepctō occiſioīs xp̄i ⁊ ꝓditōis eius ⁊ eciāminus graue ꝓiectōne eius in lutū. Iōantiqui ſancti dubitabāt ⁊ valde timebant ſi eſſent digni ſacerdocō ⁊cͣ.Tercō xp̄us eſt in medio ꝑ ꝯuerſacōem ſpūalem. omnes debemus ſpūaliter conuerſari ⁊ dicet nobis xp̄s. Ego in medio veſtrū ſum ſicut qͥ miniſtrat. Luc̄. xxij. Sꝫconuerſacō ſpūalis debet eſſe ꝑ quatuorꝟtutes quas debemus hr̄e in vita noſtraque ſunt Continencia ꝑſonalisAbſtinencia corporalis.Temperācia humanalis.Sufficiencia temporalisPrimo enī in noſtra ꝯuerſacōe debemꝰhabere ꝯtinenciā ꝑſonaleꝫ ſcꝫ viuere caſte. Dic ꝯͣ illos qui dicūt luxuria mīmuꝫpctm̄ eſt mortale ⁊cͣ. veꝝ eſt in laycis ꝑreſpectū ad ſpūalia peccata. Et dicit tn̄ſanctus Tho. ſcd̓a. ij. q. c. liiij. arti. iij. ⁊ īq. de malo. q. i. arti. i. ad xiij. ꝙ fornicacioeſt maius pctm̄ hijs que ſūt circa exteriora. ⁊ minus hijs q̄ ſunt conͣ deū vel contra ꝑſonā ꝓximi. ⁊ ẜm eundē quarto ſcpͥdi. xxxiij. q. i. arti. iij. ⁊ ſcd̓a. ij. ꝟ ſupͣ. ar. ij.
concubinatus. ⁊ qͥlibēt coytus extra matrimoniū eſt ꝯͣ legeꝫ nature ⁊ pctm̄ mortale. In ſacerdotibꝰ tamē ⁊ religioſis ēde maioribꝰ peccatis carnis qꝛ ſacrilegiūet ergo racōe iſtius magnum peccatū eſtfurtum. maiꝰ eſt homicidiū. ⁊ adhuc maius ꝑiuriū. Et dicit ſcūs T homas in ſecūda ſcd̓e. q. lxxxviij. ꝙ maius eſt adhucfractō voti ſimplicis ⁊ maius fractō voti ſolemnis vel expreſſi vt in religioſis l̓annexi vt in p̄ſbiteris ex ordinacōe eccīeIō oportet hr̄e ꝯtinenciā ꝑſonaleꝫ. Iōdicit xp̄us ſacerdotibꝰ. Sint lumbi vr̄ip̄cincti ⁊ lucerne ⁊cͣ. Luc̄. xij. Et ita nullus ⁊ p̄ſertī ſacerdos hr̄e debet concubinas nec ſuſpectas familiaritates. Secūda neceſſaria ē abſtinecia corꝑalis qꝛaliter non p̄t homo viuere caſte. Luc̄. xxiAttendite ne grauetur corda vr̄a ⁊cͣ. iōhodie tot ſunt luxurioſi qꝛ nō habent abſtinenciā. qꝛ ẜm Iero. venter mero eſtuans de facili in luxuriā ſpūmat. Tercia virtus neceſſaria eſt tꝑancia humanalis ſcꝫ ne nimis velitis ꝯuerſari cū laycis. Rō naͣm habemus cōdicōes ymagīnum que de longe apparēt pulchre. ſecꝰde ꝓpe qꝛ tūc vidētur defectus ymaginūIde de eccīaſticis. antiqͥtus eī qn̄ preſbiteri l̓ religioſi ibāt ꝑ villā tarde ⁊ ex magna ncc̄itate honorabātur ab oībꝰ ⁊cͣ. iōapl̓s exite de medio eoꝝ ⁊ ſeparamī dic̄dn̄s. ij. ad Coꝝ. vi. Quarta ē ſufficiencie tꝑalis. hn̄tes enī alimēta ⁊ quibꝰtegamur hijs ꝯtenti ſumꝰ. jͣ. ad Thy. vinō facere debetis ſymoīas nec vſuras tenendo pecuīas in poſſe iudeoꝝ nec facere mercācias. p̄ſb̓r qͥ bn̄ facit officiū ſuūnunqͣꝫ egebit. qꝛ di. xp̄c pͥmuꝫ q̄rite regnū dei ⁊cͣ. Lu. xij. ⁊ Math̓. vi.¶ Dnīca .jͣ. pꝰ octa. paſche Sermo. priGo ſuꝫpaſtorboꝰ Io. x. ẜmo nꝛ erit de ſācto euāgelio huiꝰ dnīce. Et