Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dnīca i. poſt octaPaſche Sermo

de neceſſitate fidei. Si dicat̉ de quo fiunt vermes in hoſtia ⁊cͣ. Rn̄deo illd̓ſacramentū eſt miraculis plenū. Itailla accidencia hn̄t vigore ſub̓e qꝛ per ſeſubſiſtūt. de illis accn̄tibꝰ generāturvermes. qꝛ habet virtute ſub̓e. De hocvide ſcm̄ Tho. quarto ſcpͥ. di. ij. q. i. ar. ij.et. iij. ꝑte. q. lxxvij. arti. ij. Et dicit panisnon materialis ſꝫ celeſtialis. Iuxta illudEgo ſū panis qui de celo deſcendi. ſi qͥsmanducauerit ex hoc pane ⁊cͣ. Ioh̓. vi.Nota iudiciū ſibi māducat .i. dānacione. Dicit glo. Ambro. Ita punietur acſixp̄m ꝓprijs manibꝰ interfeciſſet.Nota de hoc ſanctū Tho. in. iij. q. lxxx. arti. ij.et quarto ſcpͥ. di. ix. dicente pctm̄ indigne ſumentiū euchariſtiā eſt minꝰ grauepctīs cōmiſſis in deū. gͣuius pctīs qꝓximū vel ꝯͣ ſeip̄m eſt eciā minus gͣuepctō occiſioīs xp̄i ꝓditōis eius eciāminus graue ꝓiectōne eius in lutū.antiqui ſancti dubitabāt valde timebant ſi eſſent digni ſacerdocō ⁊cͣ.Ter xp̄us eſt in medio ꝯuerſacōem ſpūalem. omnes debemus ſpūaliter conuerſari dicet nobis xp̄s. Ego in medio veſtrū ſum ſicut miniſtrat. Luc̄. xxij. Sꝫconuerſacō ſpūalis debet eſſe quatuorꝟtutes quas debemus hr̄e in vita noſtraque ſunt Continencia ꝑſonalisAbſtinencia corporalis.Temperācia humanalis.Sufficiencia temporalisPrimo enī in noſtra ꝯuerſacōe debemꝰhabere ꝯtinenciā ꝑſonaleꝫ ſcꝫ viuere caſte. Dic ꝯͣ illos qui dicūt luxuria mīmuꝫpctm̄ eſt mortale ⁊cͣ. veꝝ eſt in laycisreſpectū ad ſpūalia peccata. Et dicit tn̄ſanctus Tho. ſcd̓a. ij. q. c. liiij. arti. iij. īq. de malo. q. i. arti. i. ad xiij. fornicacioeſt maius pctm̄ hijs que ſūt circa exteriora. minus hijs ſunt conͣ deū vel contra ꝑſonā ꝓximi. ẜm eundē quarto ſcpͥdi. xxxiij. q. i. arti. iij. ſcd̓a. ij. ſupͣ. ar. ij.

concubinatus. qͥlibēt coytus extra matrimoniū eſt ꝯͣ legeꝫ nature pctm̄ mortale. In ſacerdotibꝰ tamē religioſis ēde maioribꝰ peccatis carnis qꝛ ſacrilegiūet ergo racōe iſtius magnum peccatū eſtfurtum. maiꝰ eſt homicidiū. adhuc maius ꝑiuriū. Et dicit ſcūs T homas in ſecūda ſcd̓e. q. lxxxviij. maius eſt adhucfractō voti ſimplicis maius fractō voti ſolemnis vel expreſſi vt in religioſisannexi vt in p̄ſbiteris ex ordinacōe eccīe oportet hr̄e ꝯtinenciā ꝑſonaleꝫ.dicit xp̄us ſacerdotibꝰ. Sint lumbi vr̄ip̄cincti lucerne ⁊cͣ. Luc̄. xij. Et ita nullus p̄ſertī ſacerdos hr̄e debet concubinas nec ſuſpectas familiaritates. Secūda neceſſaria ē abſtinecia corꝑalis qꝛaliter non p̄t homo viuere caſte. Luc̄. xxiAttendite ne grauetur corda vr̄a ⁊cͣ.hodie tot ſunt luxurioſi qꝛ habent abſtinenciā. qꝛ ẜm Iero. venter mero eſtuans de facili in luxuriā ſpūmat. Tercia virtus neceſſaria eſt tꝑancia humanalis ſcꝫ ne nimis velitis ꝯuerſari laycis. naͣm habemus cōdicōes ymagīnum que de longe apparēt pulchre. ſecꝰde ꝓpe qꝛ tūc vidētur defectus ymaginūIde de eccīaſticis. antiqͥtus qn̄ preſbiteri religioſi ibāt villā tarde ex magna ncc̄itate honorabātur ab oībꝰ ⁊cͣ.apl̓s exite de medio eoꝝ ſeparamī dic̄dn̄s. ij. ad Coꝝ. vi. Quarta ē ſufficiencie tꝑalis. hn̄tes enī alimēta quibꝰtegamur hijs ꝯtenti ſumꝰ.. ad Thy. vi facere debetis ſymoīas nec vſuras tenendo pecuīas in poſſe iudeoꝝ nec facere mercācias. p̄ſb̓r bn̄ facit officiū ſuūnunqͣꝫ egebit. qꝛ di. xp̄c pͥmuꝫ q̄rite reg dei ⁊cͣ. Lu. xij. Math̓. vi. Dnīca .. pꝰ octa. paſche Sermo. priGo ſuꝫpaſtorboꝰ Io. x. ẜmo nꝛ erit de ſācto euāgelio huiꝰ dnīce. Et