Dn̄ica in albisSermo. II.

Quintus dies eſt iniuriaꝝ remiſſio ſ.ꝙ vellitꝭ remittere iniurias inimicꝭ ⁊ nolle recipere vindictam ſꝫ amore iheſu parcere dicēdo deo domine talis iniuriā mihiintulit Sꝫ domine maiores iniurias egofeci vobis. Ideo ne vos recipiatis vindictam de me nolo recipere vindictā ſꝫ amore veſtro totum remitto. de iſto die dicitxp̄s. Si quis ambulauerit in die nō offēdit qꝛ luceꝫ hꝰ mundi videt. Si aūt ambulauerit in nocte offendit qꝛ lux nō eſt īeo Ioh̓is xj. Offēdit ſcꝫ cadēdo in infernum. qꝛ lux dei ſcꝫ pax ⁊ amicicia non eſtin eo. Quia quando ille qui non vult remittere moritur aīa que vellet celum exnaturali deſiderio aſcendere tunc offendit⁊ cadit in infernū Sextus dies debitorū reſtitucio ſcꝫ ꝙ quilibet qui habet pulchrā domū vel taſſeā debet reſpicere ſi eſtaliqͥd ibi de furto rapina deceptione retecōe iniuſta aut iuuencōe ⁊ reſtituere. Denedicta eſt dies talis reſtitucōnis de quadicit ſcriptura in die em̄ bona venimꝰ adte. j. Re. xxv. Septimꝰ dies eſt famereparatio. Multi ſunt qui nō furarenturbona nec pecunias ⁊ tn̄ furantur plꝰ. ſcꝫbonam famā que valet plus Prouerbiorū. xxij. Melius eſt nomen bonum qͣmdiuitie multe. Fama em̄ bona nobis neceſſaria eſt vt ꝓpter nos ⁊ ꝓpter alios ꝓpt̓uos qꝛ eſt precipuū bonū inter exteriorabona. Ꝙꝛ facit ydoneū ad officia humana ⁊ p̄ſeruat a peccatis Et ꝓpter alios neſcandaliſent̉ ⁊ malum exemplū ſummātad peccādum vt dic̄ ſctūs tho. in de ꝟita.q. iij. ar. ij. ſcd̓a ſcd̓e q. lxxiij. ar. ij. Sic̄ em̄fur tenet ad reſtituconeꝫ ſic qui furat famam ꝓximi ex malicia etiam ſi ſit verumqd̓ dixit ſꝫ erat ſecretum tenetur ad reparacōeꝫ fame alias nō poterat intrare paradiſum. Sꝫ queritis quomodo reſtituetur. Reſpō deo ꝙ coram omnibꝰ coraꝫ qͥbus fuiſtis male locutꝰ tenemini reuocare dicendo ꝙ nō credāt qꝛ malicioſe locuti fuiſtis ⁊ ſi ille qui eſt diffamatus ſcit

hoc oportet etiā ab eo petere veniam al̓snō oportet. De iſto vide ad lōgum ſ. thoſcd̓a ſcd̓e. q. lxxiij. ſcꝫ per totū. Multī danantur ex hijs diffamacōibꝰ. quia verbūtranſit deinde nō curant nec ꝯfitentur nectn̄ faciunt ſibi conſcientiam. De iſto diedicit dauid tropologice. Ordinacōne tuaꝑſeuerat dies ⁊cͣ. Nota perſeuerat in tatum ꝙ ſi in hoc mundo nō reſtituūt famavel qꝛ non habet oportunitatem ⁊ moritcum ꝯtricione ⁊ ꝓpoſito petendi veniamanimā interdum ꝯtingit redit̉ de alio mūdo ad petendum veniam. Unde nota ꝙerant duo qui quendā diffamauerunt ⁊diffamatus ⁊ vnus diffamās adhuc viuunt ⁊ vnus diffamator obijt ⁊ ſtetit ꝑaliqd̓ tempus in purgatorio ⁊ cum exiuitcredidit ſtatim ire ad paradiſum ⁊ dixit.Deus nō aperies qꝛ primo habes facerereſtitucōm fame illius. Et ego ſcio iſtudeſſe verum ꝙ anima redijt qꝛ ego ipſe fuiper ip̄m diffamatus ⁊ a me veniam petiuit. Qm̄ omnia ſeruiunt tibi. Quia nō ſolum boni xp̄iani ſeruiunt criſto. ymo etiābona fama Qm̄ ſi predicator vl̓ ſacerdosſit male fame nichil apreciatur. Ideo bona fama multum ſeruit xp̄o. Octauꝰ dies eſt eukariſtie ꝯmunio poſtqͣꝫ em̄ perſona cognoſcit peccata ſua ⁊ conteritur cōfit etur corrigit viram ſuam remiſit iniurias reſtituit debita reꝑauit famam ⁊ finaliter ꝯmunicat deuote. Tunc verificat̉thema poſt dies octo .i. ꝑ octo oꝑa penitecialia predicta īterum venit iheſus de iſtodie dicit dauid. Melior eſt dies vna inatrijs tuis .i. in eccleſijs vbi eſt ꝯmunicādum ſuper milia. ergo poſt dies octo iterum venit iheſus ⁊cͣ.¶ De eadem Sermo ſecundus.Ax vobis paxvobis. Pax vobis Ioh̓s. xxthema ꝓpoſitū colligit ex ſancto euuāgl̓iohꝰ dn̄ice In quo dixit xp̄s apoſtolis ter