Sermo. I.Diica in albis
jͣ. pe. ij. Conuerſacōnem inter gentes habentes bonā vt in eo qd̓ detrectāt de vobis tanqͣꝫ de malefactoribꝰ ex bonis operibus vos ꝯſiderantes glorificent deum.Quartum argumentum fuit ꝑ tactuꝫ.Dicit Lucas ꝙ diſcipuli ſe eſtimabant ſpiritum videre qn̄ xp̄s apparuit eis. Quibꝰdixit xp̄us palpate ⁊ videte qꝛ ſpūs carnem ⁊ oſſat non habet ſicut me videtishabere Luc̄ vltimo. Moraliter ſto modo tactu probatur ſi homo ſurrexit a morte peccati ⁊cͣ. Non eſt bene ꝓbabile viſu.nam multi videntur boni ⁊ ſancti vt begine ⁊cͣ. Uiſus em̄ bonum argumentumeſt ſꝫ nō ꝓbat ſufficienter. qꝛ ml̓ta lucētque nō ſunt auꝝ. Ideo florenus nō ꝓbatur ſolo viſu vel ſono ſꝫ tactu. Ita de ml̓tis hominibꝰ qui nō bene ꝓbantur viſu qꝛvident̉ ſancti ⁊ ſunt pleni ſuperbia ⁊ ypocriſi nec bene ꝓbantur ſono qꝛ habent bona ⁊ pulchra verba. Multī predicāt humilitatē qui ſūt ſuperbi ⁊ ſic de alijs. Sqn̄ tangunt̉ aliquo verbo iniurioſo verbūiniurioſum eſt tanqͣꝫ lapis durus ⁊ ſi nontenent virtutē pacientie nichil valēt perſona ypocrita nō pōt ſe tenere ad factum,xemplum de iob qui faciebat multa bona de quo dixit deus ſathane. Nunqͥd cōſi detaſti ſeruum. meum Iob ꝙ nō ſit ſil̓isei in terra. homo ſimplex ⁊ rectꝰ ⁊ timēsdeum ⁊cͣ. Iob. j. Rn̄dit ſathanas extēdepaululū manū tua ⁊ tāge cūcta q̄ poſſidꝫniſi in faciē benedixerit tibi. Deꝰ vero adꝓbandum dedit licentiā dyabolo vt tangeret eum. Sꝫ iob habuit pacīam in omnibꝰ dicens Benedictus deus Iſte erat deꝓbatis. Sic multi credunt̉ eſſe iuſti boni ⁊ ꝑfecti. ſꝫ qn̄ tanguntur ip̄i deturpantſeipſos. Id̓o poteſt dicere quilibet tl̓is. omiſer paꝝ de bono eſt in me Quintuꝫargumentum fuit ꝑ manducacōm qn̄ angeli apparent nonnunqͣꝫ vident̉ ꝯmederevt patet Geneẜ. xviij. De abraam qui īuitauit tres angelos ⁊ videbant̉ ꝯme dere ſꝫ nō erat vera ꝯmeſtio. Sed xp̄s poſt
reſurrectionem vere ꝯmedit ad ꝓbandūſuam reſurrectionem qꝛ habebat os guttur ⁊ ſtomachū qꝛ in hijs tribꝰ ꝯſiſtit cōmeſtio ſꝫ nō faciebat digeſtionē qꝛ hoc ēfacere nutrimentū quo ipſe nō indigebatqꝛ habebat corpus glorioſū. Et iſtud tāgit doc. ſctūs thomas. jͣ. ꝑte. q. lj. ar. iij. adquintum ⁊ tercia ꝑte. qͣ. liiij. ar. ij. ad terciciū vbi ponit qd̓ auguſtinꝰ dicit in. xiij. d̓ci. d̓i ſaluator noſter poſt reſurrectionemiā quidē ſpirituali carne ſꝫ tn̄ vera cibum⁊ potum cum diſcipulis ſumpſit nō alimentorum indigentia ſꝫ ea qͣ hoc poteratptāte vt em̄ Beda dicit ſ. lucam. Aliterabſorbet aquam terra ſitiens al̓r ſolis radius calens. Illa indigentia iſte potentiamanducauit ergo xp̄s poſt reſurrectionēnō quaſi cibo indigens ſꝫ vt eo modo naturam corporis reſurgētis aſtrueret. Etꝓpter hoc nō ſequitur ꝙ fuit eius corpusanimale qd̓ eſt indiges cibo ſꝫ ſpūale. vtpatet. jͣ. Coꝝ. xv. Sic nec nos poſt reſurrectōneꝫ ꝯmedemus cibū corꝑalem. Deiſto argumento Luce vltimo. Habetis aliquid qd̓ manducetur ⁊ illi obtulerūt ei⁊ cetera. Moraliter ſic vos etiam ꝑ cōmeſtionem poteſtis probare veſtram reſurrectionem. Si ꝯmediſtis agnum paſchalem conmunicando digne ſignum eſtꝙ ſurrexiſtis ⁊cͣ. Quia deus ordinauit ꝙſicut totum noſtrum malum venit ex cōmeſtione cibi ⁊cͣ. Sic vult etiam ꝙ ex cōmeſtione fructus ventris virginis marieveniat totum noſtrum bonum. Dicaturquomodo in hoſtia conſecrata eſt criſtusverus deus ⁊ homo ⁊ virtute illiꝰ cibi viuemus vita nature gratie ⁊ glorie ⁊ confortat intellectum memoriam ⁊ voluntatem. Ideo xp̄s inquit panis quem egodabo caro mea eſt ⁊cͣ. Ioh̓. vj. Sextum argumentum fuit per ābiuacōnē qūambulauit cum duobus diſcipulis euntitibꝰ in caſtellum emaus Luce. xxiiij. Ꝙꝛambulare eſt ſignum reſurrectōnis. Id̓oxp̄s poſtqͣꝫ ſuſcitauit Lazaꝝ dixit ſoluite