Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Feria SecundaSermo ii

ſermones ita. Et dixit. O ſtulti tardicorde ad credendū. Stulticia ſumit̉ hic goceria ꝓut opponit̉ conſciētie. Inbus que locuti ſunt ꝓphete. O dixeruntilli. Et tu ſcis qͥd dicūt ꝓphetie. Ita audite textꝰ que inciꝑiens a moyſe oībꝰꝓphetis interp̄tabat illis in illis ſcripturis oībꝰ que de ip̄o erant. Ergo ſi dicovobis de aliqͥbꝰ non potero errare. Aliapractica dixit eis xp̄s ſcitis a pͥncipio qn̄ deꝰ creauit mūdū ī medio paradiſi cōſtituit arbore vite que habebattalē virtutē qui cōmedebat de illo fructu nullā haberet ſenectutē euaderetmortē. vn̄ hoc nunqͣd ſine arbore potuitdeꝰ p̄ſeruare gētes in vita corꝑali. Reſponderūt illi neſcimꝰ credimꝰ ſic Etxp̄s īmo potuit. Sed illa arbor fuit figura ih̓u xp̄i in medio mūdi oꝑatus eſthūani generis ſalutē. de Dauid. deusaūt rex noſter ante ſecula oꝑatus eſt ſalutem in medio terre pͣs. lxxiij. Mediuꝫterre eſt ibi vbi crux magiſtri noſtri fuitreteeratm xtapoſita. ibi enī eſt centrū terre ſiue mundiEcce ibi arbor vite que cōmedit de illofructu duabꝰ mandibulis ſcꝫ credendo obediendo moriet̉ eternalit̓. dixerūt illi nunqͣꝫ audiuimꝰ tale ſecretū.dixerūt dicatꝭ nobis plus. Et dixit poſtqͣꝫ deꝰ formauit adā voluit formaremulierē quo fecit. Rn̄derūt miſit ſoporem in adā. Cūqꝫ obdormiſſꝫ tulit vnāde coſtis eiꝰ ⁊cͣ Gen̄. ij. Et xp̄s nunqͥddeꝰ aliter poterat. formare mulierē īmoSed figura fuit qꝛ ſic de latere xp̄i dormientis morte debuit formari eccleſiaſponſa ſua ſanguinē redemptōnis aquā regeneratōis. Itē qn̄ deus tꝑe noevoluit deſtruere mūdū aque diluuiūex habūdantia pctōꝝ none mandauit fieri archā in qua ſaluaret̉ ſemē ſcꝫ noe etalij. nunquid poterat aliter eos ſaluareīmo ſed hoc fuit figura. Figurabat enimdiluuiū pctōꝝ qd̓ ſubmergit anīmantia

ſcꝫ hoīes aīales mundanos volucres ſcꝫ multos cōtēplatiuos et non habent remedium ſaluationis niſi per archam crucis cuiꝰ porta aꝑta eſt in laterexp̄i. De quo illi admirātes dicebāt verum dicit certo. Ille ſcit plꝰ qͣm magiſter nr̄ ſil̓ia verba. Itē abrahā nonhaberet niſi vnū filiū de ſara ſcꝫ yſaacdeꝰ p̄cepit ſibi ut ſāctificaret filiū ſibi ⁊cͣGen̄. xxij. qͣre deꝰ p̄cepit hoc maxīe quia fuit factū ſacrificiū de eo ſed de arieteniſi qꝛ fuit figura paſſionis xp̄i in diuinitas figurata yſaac fuit paſſa ſꝫ humanitas figurata arietē. Itē de pr̄iarcha iacob qn̄ debuit mori ioſeph collocauit corā pr̄e ſuo iacob duos filios vtbenediceret eos iacob cancellatꝭ manibus in moduꝫ crucis bn̄dixit eis ſcꝫ manaſſen effraym. Et illa benedictio figurabat xp̄i paſſionē. duo filij ioſeph figurabāt duos ppl̓os Manaſſes maiorfiliꝰ qd̓ idē eſt qd̓ obliuio ſignificabat populū iudaicū ꝓpt̓ ſcelcra peccata ſuanon meret̉ benedici dextero īmo benedictio tranſlata ē in xp̄ianos. Effraymvero filiꝰ iunior qd̓ idē eſt qd̓ augmētūſignificabat ppl̓m xp̄ianū. Chriſtianitasenī creuit ampliꝰ creſcet in fine mundiItē filij iſrael qd̓ remediū habuerunt indeſerto cōtra ſerpentes Numeri. xxi. fuitlignū ſerpente eneo in modū crucis. etfigura fuit crucis xp̄i que eſt remediūtra ſerpentes inferni. Poſtqͣꝫ declarauit eis figuras dixit eis quō xp̄i paſſio fuit apphetis ꝓphetizata. Dauid fecit deea totū illū ps. Deꝰ deꝰ meꝰ reſpice inme. In quo cōp̄hendit fere totā eiꝰ paſſione Ite Iſa. liij. vere languores nr̄osip̄e tulit ⁊c̄. Itē Daniel̓. ix. poſt ebdomadas. lxxij. occideret xp̄s. Et ſic interp̄tabat̉ illis ſcripturas. O dicere potuer̄tilli. magiſter nr̄ predicabat nobis iſtaīmo. ſed erat culpa eoꝝ qꝛ intelligebant. ptꝫ ergo quō audiendo doctrinas