Sermo uiFeria Secunda

oībus ⁊ intus ip̄m amabant ⁊ dubitabant. dixit alter videt̉ mihi ꝙ qn̄ dixit hely hely ⁊cͣ ꝙ hoc dicebat de amicis apl̓iset diſcipulis qͥ eum derelinquebant ⁊ d̓hoc dicebat patri qui ordinauit ita fieri.Rūdit alter. vere bene dicis ⁊ nō recordatis de ſole obſcurato ⁊ de terra que tremuit. Itē de mortuis qui ſurrexer̄t. Itēde multis qui conuerſi fuerūt vt Longinus ⁊ alij de ſimplicibꝰ qui ꝑcutientespectora ſua reuertebant Et xp̄s ſequebatur eos. Iō Grego de ſe ergo loquētibꝰpn̄tiā exhibuit ſed de ſe dubitātibꝰ cognitionis ſue ſpem abſcondit. Ex his faciārōnē qꝛ iſti diſcipuli nō habebāt fideꝫ Etſi hoībꝰ nō credētibꝰ ꝑ ſolā loquelā verboꝝ ſpūaliū ſe iunxit ih̓s qͣꝫtomagis nobis qui ſumꝰ credentes ſi loquamur verba ſpūalia. Conſiderādū ē aut hic quare xp̄s iſtis duobꝰ diſcipulis apparuit inaliena effigie ſicut dr̄ Mar. vlti. Ad hͦrn̄det ſanctꝰ tho. in tercia ꝑte. q. lv. arti.quarto. ꝙ reſurrectio xp̄i manifeſtandafuit hoībꝰ ꝑ modū quo eis diuina reuelant̉ Innoteſcunt aūt diuina hoībꝰ ẜm ꝙdiuerſimode ſūt affecti. Nam illi qͥ hn̄tmentē bene diſpoſitā ẜm veritatē diuina ꝑcipiunt. Illi aūt qui hn̄t mentē nonbn̄ diſpoſitā diuina ꝑcipiūt cum quadaꝫcōfuſione dubietatis vel erroris. aīalisenī hō nō ꝑcipit ea que ſunt dei vt dicit̉pͥma Corin. ij. Et iō xp̄s quibuſdaꝫ adcredendū diſpoſitis ꝑ reſurrectione apparuit in ſua effigie. Illis aūt in alia effigie apparuit qui iam videbant̉ circa fidētepeſcere. vnde dicebant. hos ſperabamꝰqꝛ ip̄e eſſet redempturus iſrael. vn̄ Gregoriꝰ dicit in omelia ꝙ talem ſe exhibuiteis in corꝑe qualis aput illos erat in mēte. quia enī adhuc in eoꝝ cordibus peregrinus erat a fide ire ſe longius finxit ſcꝫac ſi eſſꝫ ꝑegrinꝰ. Nec illa fictio fuit mēdaciū. qꝛ ẜm Augꝰ. in li. q. euāgelij. nonom̄e qd̓ fingimꝰ mēdaciū ē. ſꝫ qn̄ illd̓ fin

gimꝰ qd̓ nihil ẜcat. cū aūt fictio nr̄a refert in aliquā ſignificationē nō ē mendaciū ſed aliqͣ figura veritatꝭ Alioqͥn oīa q̄a ſapiētibꝰ ⁊ etiā ab ip̄o dn̄o figurate dicta ſūt mēdacia reputabunt̉. qꝛ ẜm vſitatū intellectū nō conſiſtit veritas in talibꝰ dictis. Sicut aūt dicta illa etiā fingunt̉ facta ſine mendatio ad aliquā remſignificādā ⁊ ita factū ē hīc. Clarū ē ergo ꝙ dixi ꝙ ex verbis ſpūalibꝰ adtrahit̉et retinet xp̄s. Iuxta qd̓ dicit̉ thema. mane nobiſcū dn̄e ⁊cͣ ne ſcꝫ cadamꝰ ī noctepctī. Habemꝰ hic exēplū morale vt loqͣmur verba ſpūalia nō carnalia nec mundana nec mendacia. Turpius ē mendacium in ore qͣm ſtercꝰ qꝛ auffert officiū līgue. Iō cauēte a falſis iuramentis a diffamationibꝰ. a blaſphemijs ꝓpt̓ hoc apl̓sdicebat. Deponentes mendaciū loqͥmīveritate vnuſqͥſqꝫ cū ꝓxīo ſuo. ⁊ omīsſermo ⁊cͣ ad Ephe. iiij. ¶ Dico ſcd̓o ꝙeſt aliꝰ modus contrahendi ⁊ retinendichriſtum per gratiam ſcilicet audiendoverba celeſtia ſicut modo me predicantevobis audientibus nunc iheſus eſt ī medio noſtrū. Ideo dicunt naturales ph̓iꝙ ſicut ſimilitudo eſt cauſa ſocietatis ⁊ dilectionis. ita ⁊ vacuū. ẜm enī ph̓os vtimpleretur vacuū ſi eſſet cicius deſcēderet celū qͣꝫ ut ꝑmaneret vacuū in aere. Sienī vas plenū a parte inferiori euameturſubito per foramen ſuperius adtrahit vētum al̓s non euacuaret̉. Sic quando corhoīs audientis doctrinas celeſtes euacuatur a cogitationibus mundanis trahitad ſe preſentiam dei Actuū decimo. Adhūc loquente petro verba hec cecidit ſpirituſſanctus ſuper omnes qui audiebantverbū. ¶ Nota hic ſcd̓am ꝑtē euāgelijEt ait dn̄s ad illos. Qui ſūt hij ẜmōesetcͣ vſqꝫ in oībꝰ ſcripturis q̄ de ip̄o erāt.Nota aūt hos ſperabamꝰ. gl o. iā nō ſperamꝰ ad qͦs dixit xp̄s. Et vos fuiſtis diſcipuli ſui dixerunt īmo ⁊ audiuiſtis eiꝰ