SermoIIFeria ſecunda

leucā. Ita ꝙ. lx. ſtadia ſūt quatuor parue leuce. Et ſic incedebāt triſtes loquētes de paſſione xp̄i magiſtri eoꝝ. ⁊ ſtatīfuerur extra rauale iherl̓m ſoli ābulantesloquebātur adinuicē de hijs omībꝰ queacciderāt. Ecce materia de qua loquebātur Ergo ſi vobis dico aliquid de hijs q̄loquebatur nō poſſuꝫ errare qꝛ ſi de omībus loq̄bantur gͦ ⁊ de aliquibꝰ arguēdoab vl̓i ad ꝑticularē. Et factū eſt dū fabularetur. Fabulari eſt loqͥ cū dubitatōe.et homo nō firmat cor ſuū in aliquo. Etſecū querentes gͦ ibant. Dicat̉ practicaqn̄ ipſi fuerūt extra rauale ciuitatꝭ iherl̓mdixit vnus alteri. Sociē qͥd tibi videturde iſto noſtro mgr̄o Ih̓u. Rn̄t alius. neſcio quid dicā credebā ipſuꝫ eſſe filiū deiꝓpter miracula q̄ faciebat ſꝫ mō nō credoqꝛ ita crudeliter mortuꝰ eſt. Nunqͥt ſi filius dei eēt pater iuuiſſet filiū poſituꝫ intali preſſura. Rn̄t alter nec ego crdo ipſū eſſe dei filiū. Et ipē Iheſꝰ appinquasibat cū illis. Dixit alius ſi nō eſſet filiusdei quō potuiſſet lazarū ſuſcitaſſe. hunqͥtibi vn̄ẜtu fuiſti ⁊ vidiſti qn̄ ſuſcitauit lazaruꝫ q̄driduanū. ita eciā ⁊ ego fui ⁊ vidi. Idede illo ceco a natītate cui dedit viſū. ⁊ ſicloquēdo ⁊ fabulādo ibant ⁊ flendo. pꝰmodicū dicebat alter. O ſocie nunqͥt helyas ⁊ helyzeus ſuſcitauer̄t mortuos tn̄nō ex hoc credūtur filij dei fuiſſe. nec ipſidicebāt ſe eſſe filios dei. xp̄us autē retroſequebat eos audiēdo verba eoꝝ. ſꝫ ipſicalefacti de verbis nō curabāt de eo quianec ip̄m ꝯgnoſcebāt. Dicebat alter. veꝝeſt ꝙ multi ꝓphetarū fecer̄t miracula ml̓ta. ſed quomonon ꝑ ſe nec virtute propria ſed aliena. ſꝫ Iheſus virtute propͥafaciebat imperando. alij auteꝫ faciebantorando. Dixit alter. cerum dicis ꝓ certoiſta racō eſt bona. Et poſt modicū dixitalius ſocius. Neſcis tu ſocie ꝙ in noctępaſſionis ſue orauit ne moreretur ſi fuiſſet filius dei nunquit pater adiuuiſſet eū

Reſpondit alter. Ueruꝫ dicis tamen ſinoluiſſet mori bene potuiſſet fugere vellatere. ſicut quādo iudei voluerunt ip̄mlapidare. ſed īpēmet venit ad paſſionemvoluntatie. ⁊ non violenter. ymmo dixit nobis Ecce aſcendimus iherolimā ⁊cͣMath̓. xx. Dixit alius modo ponamusꝙ non ſit filius dei. tamen non poſſumꝰnegare quin ſit meſſyas. Naꝫ omnes doctores ponunt ⁊ dicunt ꝙ tempus meſſye eſt conpletum. Et iſte habuit omīaſigna data ⁊ poſita a prophetꝭ de meſſia.Quia cecis dedit viſum. claudis greſſuꝫetcͣ. Reſpondit alter. O ſocie rex meſſyas debuit nos liberare a captiuitate. etiſte non liberauit nos ſed mortuus eſt.et nos remanemus hic in captiuitate ſubImperio romano et cetera. Dixit alterſocio. Ecce quid ego cogito Nunquamiſte predicauit de donunio iſtius mundi.nec de bonis temporalibus. Ideo quando prophete dicunt ꝙ Meſſyas debuitnos liberare ⁊ redimere a captiuitate nōintelligitur de iſta captiuitate Imperatoris Romanorum. ſed dyaboli. vt credo. Dixit alius. O tam bona racio eſtiſta. Ueruꝫ dicis. Et alter dixit. Ponamus ꝙ non ſit filius dei. nec meſſyas. tamen ipē fuit ſanctiſſimus propheta ⁊ bonus. Tu ſcis ꝙ nunquam vidimus in eoaliquem defectum. nec pilatus qui examinauit eum inuenit in eo aliquam cauſam pro qua ip̄ē eſſet dignus morte. ymmo erat plenus virtutibus. humilitate.ſanctitate. caſtitate. paciencia. abſtinenciaieiunijs. vigilijs ⁊cͣ. Reſpondebat alterSi ip̄e fuit ita ſanctus ⁊ amicus dei quōdo in cruce dixit. Hely helyid eſt deusmeus deus meus reſpice in me et cetera.Nunquit deus omnipotens iuuat ⁊ cōſeruat ſuos? Nunqͥt dicit dauid de aīcisdei cū ip̄o ſuꝫ ī tribulatione eripiam euꝫetcͣ. Si forte ſanctꝰ fuit ſed nō reliqͥſſeteum. Ecce quō ibant ⁊ loquebantur de