Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Feria ſecundaSermo

ſol in quadrageſima erat ſuꝑ nos qꝛ eramus in pnīa ieiunijs or̄onibus vigilijs ⁊cͣ. Sed video vadit ad occidentē qꝛ multi redeūt ad vanitates ornamentoꝝ ⁊cͣ. dimittendo bonā vitaꝫMulti credūt non dn̄t tenere bonaꝫvitā nec facere penitenciā niſi in qͣdrageſima. quia in cordibꝰ multoꝝ ipē diesgracie exceſſus vite incipit in veſperuꝫ cuipe declinare. eccīa petit in theāte Mane nobiſcū dn̄e ⁊cͣ. videndi ſunt modi quibꝰ retinet xp̄s. Et noͣuiī euāgelio hodierno tres mōs quibꝰ xp̄smanebit nobiſcū ne cadamus in noctemculpe ſcꝫ loquendo.Uerba ſpūalia.Audiendo documenta celeſtia.Faciendo mīe opera.Dict thema. Mane nobiſcuꝫ dn̄e ⁊cͣ. Dico primo xp̄s manet nobiſcumloquēdo verba ſpūalia natural̓. qꝛomne ſil̓e naturalit̉ adtrahit retinetura ſuo ſil̓i vtꝫ de magnēte trahit retinet ferruꝫ non ex aliquibꝰ qͣlitatibꝰ caliditatis vel ſiccitatꝭ. ſꝫ ex ſil̓itudine cōueniencia quā habet̉ a tota ſpē vt dicūt ph̓iIdē de agetēſteyn adtrahenti paleā ex ſimilitudine naturali quā habet a tota ſpēIdē de animalibꝰ ſi ſint hic diuerſa mixtim ꝯgregata ſtatī ad vnā ꝑteꝫ ſeparabūt ſe boues ad aliā equi ad aliā azmniad aliā oues ſic de qualibet ſpē. Idemde hoībus qui ſibi ſil̓ibꝰ ꝯiungunt̉ vanus vanis. pauꝑ cum pauꝑibꝰ. diues cuꝫdiuitibꝰ. bonꝰ bonis. In hoc ꝯcordatſcriptuea. Omne aīal diligit ſibi ſimile.ſic omīs homo ꝓximū ſibi. Omīs caroad ſil̓em ſui ꝯiungit omīs homo ſil̓emſui ſociabit̉ Eccī. xiij. Ptꝫ ſil̓itudoeſt attractōis ſeu ꝯiuctōis. videamus quā ſil̓itudineꝫ hꝫ xp̄s cum verb̓ſpūalibꝰ. Dico magnā qꝛ ip̄ē eſt ver non corꝑale nec traſitoriuꝫ ſed ſpūale eternū. De dauid. Uerbo dn̄ī ce

li firmati ſūt. Et apoc̄. xix. Uocabit̉ ver dei ſcꝫ ante incarnacōeꝫ. Si ſimileadtrahit a ſuo ſil̓i cum xp̄s ſit verbū ſpūale rōnabilit̉ trahitur retinet̉ a loquentibus ꝟba ſpūalia. Aucͣtas. vbi ſūt duovel tres ꝯgregati in noīe meo ibi ſuꝫ egoin medio eoꝝ. Math̓. xviij. Iſtud on̄ditur in prīcipio euāgelij vſqꝫ oculi auteꝫeoꝝ tenebatur ne ꝯgnoſcerēt. Unusiſtoꝝ diſcipuloꝝ vocabat Cleophas.Alius vt d̓r a quibuſdaꝫ erat Lucas. ſꝫxro. dicit. lucas nunqͣꝫ fuit diſcipulus Ih̓ū ſꝫ apl̓oꝝ preſertī beati pauli. etexeutibꝰ de Iherim inceper̄t loqui verbaſpūalia de xp̄o de eius paſſione ſtatimxp̄s fuit eis. Si dicat vnde veneratxp̄s. non legit̉ clare vbi ſtabat illo tꝑe.non in celo inqͣꝫtuꝫ homo. Sed dicūt doctores aliqui ſtabat in paradiſo terreſtri cum ſcīs patribꝰ. que fundat inph̓ia eſt. qꝛ locus locatū debent ꝓporcionari vt d̓r in quarto ph̓icoꝝ. Cumpoſt reſurrecōeꝫ xp̄us habuiſſet corpusglorioſū immortale. impaſſibile incorruptibile decebat habere locū conuenientē. De hoc dauid in pͣs. Dn̄e probaſti me in ꝑſona xp̄i dicit. ſi qꝛ Si ſūpſero pennas meas diluculo habitauero in extremis maris. Etenī illuc manustua deducet me tenebit me dextera tuapͣs. c. xxxviij. Penne ſūt corpus glorioſuꝫ aīa ſanctiſſima. Scūs Tho. dicit īiij. ꝑte. q. lv. arti. iij. in ſolucōe ſcd̓i argumēti. incognitū eſt quibꝰ in locis tꝑeinter medio ſcꝫ int̓ reſurrectōeꝫ a ſcenſione corꝑaliter eſſet xp̄s cum hoc ſcriptura non tradat in omni loco ſit dominacō eius. Cum illi duo diſcipuli irentde Iherl̓m ad caſtellū emaus qd̓ erat inſpacō ſtadioꝝ. lx. ab iherl̓m. Sicut nosputamus via leucas ytalici conputāt miliaria. Greci autem ꝯputāt ſtadiaStadiū dicitur qͣꝫtuꝫ currebat hecculesgygas vno auhelitū .xv. ſtadia faciuntBB iiij