SermoIIIn die ſctō p̓aſche
meā in lutū precipitat. ſic corpꝰ p̄cipitatanimā in lutū peccati. Sed in reſurrection corpus oīo obediet anime. Auguſtinus. vbicūqꝫ voluerit ſpūs ꝓtinus eritcorpus. Iō dicit apl̓us ibidem. Seminatur in infirmitate ſurget in ꝟtute. Cꝰſil̓e videmus in natura. nā aliquis lapisiacens in terra nō poteſt moueri a decemqui mouet tn̄ a puero extra terrā ſiue locū ꝓpriuꝫ exn̄s. Sic corpus qd̓ non p̄tmoueri ab aīa qͣꝫdiu iacet ī terra in reſurrectōne eleuabitur ad celū ⁊ mouebiturab anima ad nutū. hanc virtutē dedit deus ipſi corpori glorioſo. Eccī. xvij. Deus de terra creauit hoīeꝫ ⁊ ẜm ſe veſtiuitillū virtute. Nam ſicut radius ſubito ꝑtranſit ab oriente in occidēs ⁊ oculus ſubito de terra videt ſtellam. ſic ſubito adnutū corpus erit vbi anima voluerit. ſTercia dos erit claritas que eciā fluet degl̓a aīe. ⁊ ẜm quod quilibet ſanctus eritmaioris meriti ẜm hoc erit maioris claritatis in corꝑe. prīa ad Coꝝ. xv. Stelladiffert a ſtella in claritate. nihilominꝰ qͥlibet habebit claritatē corꝑis excedentēſepcies claritatē ſolis. qꝛ erit tunc lux ſolis ſic̄ lux ſeptē dieruꝫ. ⁊ tunc fulgebuntiuſti ſicut ſol in regno patris eoꝝ Mat.xiij. Et licet nunc lux ſolis non ſit ꝓporcionata oculis tn̄ ſic non erit ibi. qꝛ erit claritas demulcēs ⁊ oculi erunt forcōres ⁊nobiliores. Hec ec̄ claritas ẜm Gregoriū erit ꝑuia. ita vt ſine impedimēto corporis vnius ſcōꝝ. videbit quid eſt ī corpore alterius. ⁊ qͣꝫto habundat in lumīeglorie tāto clarius videbit ſicut in clarofonte. Iō apl̓us ibid dicit. Seminatorin ignobilitate ſurget in gloria non tn̄ inilla gloria de qua Machab̓. ij. Gloriaeius ſtercus ⁊ vermis. Sicut ſerpēs totam virtutē ſuam ponit in pelle pulchraet colorata ⁊ ſub pelle hꝫ nō niſi putredinem ⁊ venenū. Sicut quidā tm̄ curātde pulchritudine corꝑali ꝙ interius non
remanet niſi putredo pēccati. Talis pulchritudo non erit ibi. ſꝫ qꝛ pulchritudocorꝑis glorioſi veīet ab anima p̄s. Omnis gloria eius filie regis abintus. Id̓oſemꝑ durat. Nō ſic de pulchritudine moderna de qua Iaco. i. Exortus eſt ſol cūardore ⁊ arefecit fenū flos eius decidit.decor vultus eius deperijt. Tūc autemomēs corꝑales defectus ceſſabūt ⁊ qͥcquid pulchritudinis eſt habebit corpus.¶ Quarta dos erit impaſſibilitas ⁊ immortalitas ita vt neqꝫ fames aūt ſitꝭ frigus aut eſtus. nec aliqͥd leſiuū a quo corpus modo patitur ibi locū habebit̉. Ethoc eciā erit in gloria anime qꝛ ſicut tuncipſa tota erit eleuata in diuinam ſil̓itudinem. Ita ⁊ corpus ꝑ animā ꝯſequeturimpaſſibilitatem ⁊ immortalitate Auguſtinus tā potenti ꝟtute fecit deus anima vt redundet ī corpus in corrupcōisvigore. Rō eſt mutacō alterat naturaꝫ.ſicut patet arbor ſita in t̓ra mala nō fructificat. ſꝫ ſublata ad terram bonā ſtatī fructificat. qꝛ arbor trahit alimentū a terraIdeo fructus ſequit̉ condicōeꝫ terre inqua ſita ē. ꝓpt̓ quod dicit Augꝰ ꝙ primiparentes ſi ſtetiſſent in innocencia corpora eoꝝ fuiſſent immortabilia ꝓpter eſuꝫligni vite qd̓ incorruptibile erat hoc protanto dico. Nunc comedimus cibū corruptibileꝫ ⁊ putribilē. vtꝫ de pane ⁊ vino ⁊ iō corpus mō tali cibo nutrituꝫ habet corrūpi ymmo qͥ plus comedit ⁊ delicatius cicius putreſcit ⁊ morit. ſꝫ poſt reſurrectionē in paradiſo edemꝰ cibū vite.in quo nulla corrupcio ſeu putrēdo eſt.Apoc̄. ij. Uincenti dabo edere de lignovite quod eſt in paradiſo dei mei. Itē bibemus in fonte vite. Apoc̄. vij. deduceteos ad fontes aquarū vite. Bibere delicias mūdi eſt bibere de fonte mortꝭ. Ideoſicut oportet nūc corpus nr̄m corrumpiꝓpter corrupcōeꝫ cibi quē ſumit. ita ī paradiſo erimus immortales ꝓpter cibuꝫBB