Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo iiIn die ſācto paſce.

accendunt in amore dei. ſubdit̉. Sidormierūt duo ſimul fouebunt̉ mutuovnꝰ ab alio calefiet. aliqn̄ ꝓtegūt̉ a temptatōibꝰ dyaboli. vn̄ dr̄ funiculꝰ triplexdifficile rūpit̉. dyabolꝰ p̄t rūꝑe ſeruos inſil̓ cōgregatos p̄s. Ecce quā bonūet quā iocundū ⁊cͣ. Nec p̄t inuadere vnitos pͥmo. Reg. xvij. Eligite vobis vi deſcēdat ad ſingulare certamē. Deiſtꝭ tribꝰ ml̓ieribꝰ on̄dit̉ magͣd̓uotō ī tribꝰPrīo in hoc voluerūt xp̄m inungere.vn̄ d̓r emerūt aromata .i. vnguetaʳ aromatica ut venientes vngerent ih̓m exmagna deuotiōe corpꝰ xp̄i volebāt inungere. cōſuetudo enī erat iudeoꝝ vngerecorꝑa mortuoꝝ ut cōſeruarent ab incineratione a fetore. a vermiū corroſiōe.ſed iſte mulieres decepte erāt. qꝛ corpusxp̄i in diuinitate erat balzamatū. ideoſi mille milia annoꝝ in terra iacuiſſet potuiſſet putrefieri aut incinerari. nec potuiſſent vermes generari ps. Nodabis ſcm̄ tuū corruptōem ī hoc tn̄ bene on̄derūt dilectōem xp̄o mortuo quāA ſechabuerūt ad xp̄m viuū. Pauci enī ſuntamici vere diligūt ī vita qꝛ fere diligūtoēs ꝓpt̓ ſua ꝓpter ſe Ectl̓. vi. Eſt amicus menſe ſociꝰ ꝑmanebit in tꝑe neceſſitatꝭ. pautiores ſūt in morte diligūtīmo ſepe ꝑentes filijs filij ꝑentibꝰ aduerſant in morte. qn̄ ſalutē volūt aliqͣordinare pauciſſimi ſūt diligunt̉ poſtmortē. qꝛ poſt modicū filiꝰ pr̄is pr̄filij amicꝰ amici obliuiſcit̉ pͣs. Obliuioni datꝰ ſum tanqͣꝫ ⁊cͣ. Et alibi perijtmemoria eoꝝ ſonitu. Iſto aūt ſanctemulieres dilexerūt xp̄m in vita ſequēbant̉ ip̄m p̄dicantē Luc. viij. Sequebātur maria magdalena alie mulieresminiſtrabāt ei de ſuis facultatibꝰ. dilexerunt in morte qꝛ aſſociabant in cruceIoh̓. x.x. Stabat iuxta crucē mater eiuset ſoror matris eiꝰ maria cleophe ⁊cͣ dilexerunt poſt mortē qꝛ voluerunt

vngere in monumento exn̄tē. Scd̓o deuotio iſtaꝝ mulieꝝ on̄dit in hoc valdetempeſtiue voluerūt venire. d̓r. Etvalde mane ⁊cͣ. Sed ſi valde mane eratquō ortꝰ erat ſol ſi ſol iam ortus qm̄erat valde mane. iſte mulieres inciuitate habitabāt. ſepulcrū aūt xp̄i extra ciuitatē erat. ip̄e aūt valde mane ſurrexerāt. ſed qꝛ via longa erat honeſtasmatronas decet currere. ſed mature īcedere. iam ortꝰ erat fol qn̄ venerūtad ſepuſcrū. Eſt ergo ſenſus valde mane veniūt .i. venire incipiūt orto iam ſole ſcꝫ qn̄ ꝑuenerūt vel veniūt orto ſoleqͣꝫtū ad fulgorē ſuū qui dicit̉ auroraqͣꝫtū ad ſperā ſuā. vnd̓ dicit Augꝰ ortoiam ſole .i. celū ad ꝑte oriētis albeſceret. vel nomine ſolis intelligit̉ xp̄sqfuit ortus de mr̄is vtero natiuitate carnalē de tumulo ntītate qd̓āmō gl̓ioſam. Eſt ſenſꝰ valde mane veniūt ſcꝫ verꝰ ſol .i. xp̄s fuerat ortꝰ ī md̓ode mr̄is vtero ntītate carnali ortuserat reſurgendo de tumulo natiuitate celeſti. āt d̓r vna ſabbatoꝝ intelligit prima die ſabbati nūc dn̄ica d̓t. dies enī alit̓ noīant iudei. alit̓ romani. alit̓ ec̄cia. iudei enī noīant eos a ſabbato di. pͥma fabbati ſcd̓a ſabbati ⁊cͣ. ꝓpt̓ reuerētiamſabbati ī deꝰ reqͥeuit ob oꝑe qd̓ ſantificauit. Romani noīant dies a planetꝭet maxīe ab illo pͥma hora illiꝰ dn̄at̉qꝛ ſol dn̄at pͥma hora dn̄ice illū vocantdiem ſolis ſic de alijs. Eccl̓ia noīat dies a ferijs dicēs feria pͥma. feria ſecundatercia ſic de alijs. Eſt idē feria qd̓ ceſſatio vn̄ antiqui diē ſolennē feriam appellabant. qꝛ ab oꝑe ſeruili ceſſabant. veldicit̉ feria ab offerendis victimis. quiain diebꝰ feſtiuis ſacrificia offerebant Sꝫnunc eccl̓ia econuerſo omnē diem appellat feriam. qꝛ in omni tꝑe a victimis eſtceſſandū. qͣꝫuis enī p̄cepta cerimonialialegꝭ veteris fuerūt viua vſꝫ ad paſſionē