Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

In die ſcō PaſcheSermo ii

qꝛ reſurrectōem ſuā dedit nob̓ certitudine cognitōis. ml̓tū gaudet̉ diu deſideratū videt. Prīo enī poterat apparere nec clare videri. ē qꝛ in libroſubtilis lr̄e bn̄ legit ſubtilis etiā oculus ſuppoſito ſibi groſſo corꝑe obſcuroSed qn̄ ſupponit̉ corpꝰ clarū lucidūmeliꝰ legit̉ qꝛ bn̄ apparet groſſior ſicutqn̄ ſupponit̉ criſtallꝰ vel vitrū. filiꝰ deieſt liber cōtinens enī qd̓ ē nccͣm hūane ſaluti. etiā eſt liber vite teſtamētū altiſſimi agnitio veritatis. ſꝫ ille liber ſubtilis eſt ſua diuinitas. Ita nullꝰ intellectꝰ creatꝰ p̄t ibi legere ī vita pn̄ti Exod̓.xxxiij. videbit me viuet. Poſtincarnatōem iſte liber fuit cooꝑtꝰ pillegroſſa rudi ſcꝫ corꝑe mortali. nonpoterat legi nec videni diuinitas latensſub tali corꝑe. iudei volebāt ip̄m lapidare dicētes Ioh̓. x. De bono operenon lapidamus te ſed de blaſphemia ⁊cͣſed hodie ī btā reſurrectōe qn̄ corpꝰ glorioſū claꝝ lucidū fuit poſitū ſupra diuinitatem tunc liber fuit cognitꝰ apparuitIoh̓. ij. hoc cognouerūt diſcipuli eiꝰpͥmū ē qn̄ glorificatꝰ ē ih̓s recordati ſūtqꝛ hec ſcripta erāt de eo g reſurrectonem dat nob̓ cognitōeꝫ. In ſignū cuiꝰpluries legit ī die reſurrectionis ſue apparuiſſe. pͥma apparitio facta ē btē virgini lꝫ de euāgeliū faciat mētionē.hoc p̄t on̄di aucͣtate ſedulij dicetꝭ ſemꝑvirgo manens hꝰ ſe viſibus aſtans luceꝓpriā pͥus dn̄s obtulit. Scd̓o ex cōſuetudine eccl̓ie ſūmꝰ enī pontifex in die paſcead ſanctā mariā maiorē pͥmā celebratſtationē innuēs pͥmā aperitōeꝫ fcāꝫbtē ꝟgini. Tercio p̄cepti obſeruatione deꝰ enī p̄cepit. honora pr̄em matreetcͣ. Si enī eēt aliqͥs ī ꝑtibꝰ vltra marinis de mr̄ intellexiſſet mortuus fuiſſet tn̄ fanꝰ redies extraneas ꝑſonas viſitaret ad mr̄em tribulatā vltio veniretiſte eſſet bonꝰ filiꝰ nec mr̄eꝫ honoraſ

ſe videret̉ ſi pͥus alias de ſua reſurrectōeletificaſſet tāde mr̄i deſolate apparuiſſet ſic videret̉ obſeruare p̄ceptū deparētibꝰ honorādis. De vide ī ẜmonep̄cedēti alias rōnes. Scd̓a apparitio fcāfuit marie magdalene de loqͥt̉ cuāgelium hodiernū di. Maria magdalena etmaria iacobi ſalomē emeit aromataetcͣ. Sꝫ q̄ris qͣre iſte mulieres p̄cipueſi erūt xp̄m. qꝛ xp̄o plꝰ erāt obligate eo plura officia ab eo rereperat maria enī magdalena ml̓tū xp̄o tenebat̉ qͥaab ea. vij. demonia eiecerat Mar. vltīomarthā ſororē ſuā a fluxū ſanguīs liberauit. fr̄em ſuū lazarū qͣtridianū ſuſcitauit. ſꝑ excuſauit. ſcꝫ apud pharizeuꝫqui dicebat ip̄am immundā aput ſororem que dicebat eam eſſe ocioſam. aput iudam qui dicebat eam eſſe ꝓdigaꝫSecūdo maria iacobi matris minoris eimultū tenebatur. Tum quia nepos ſuuserat Tum quia tres filios ſuos ſcilicetIacobū alphei ſymonem iudam. cardinales .i. apl̓os fecit. Tercio maria ſalome ei multū tenebat. qꝛ nepos ſuꝰ eratTum quia duos filios eiꝰ ſcꝫ iacobumet iohāne apl̓os fecerat. Scd̓o q̄rit̉quare inſil̓ tres venerūt. Racō pͥmapter maiorē teſtimonij veritate. qꝛ ī oreduoꝝ vel triū teſtiū ſtat om̄e ꝟbū. ſcd̓oꝓpter decentiā honeſtate decet enī matronas ire bn̄ aſſociatas. Tercō ꝓpt̓ miſticā ſignificatōeꝫ vt ex hoc daret intelligi illi ad xp̄m veniūt qui fidem caritate oꝑa hn̄t. Quarto ad cōmendandūſocietate. meliꝰ enī eſt ſeruire deo ī ſocietate qͣꝫ ī ſingularitate Eccleſiaſtes qͣrtoMelius eſt eſſe duos ſimul qͣꝫ vnū ⁊cͣtales enī aliqn̄ merito ſocietatis liberātur a malo culpe perpetrate. Ideo ſubditur ſcꝫ ſi vnus ceciderit ab alio fulciretur. aliqn̄ a malo culpe perpetrādo. Id̓oſubditur. ſi quis preualuerit aduer ſusvnū duo reſiſtent ei aliquando mutuo ſe