Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

In die ſācto paſce.Sermo ii

xp̄i tn̄ deinceps fuerūt mortua poſt diuulgatione euāgelij mortifera. vt dicitbeatꝰ tho. pͥma ſcd̓e q. ciij. ar. iij. ſcd̓aſcd̓e q. lxxxvij. ar. pͥmo. q. xciij. ar. pͥmoet in qͣrto diſ. pͥma ſcd̓a. Tercio deuotio iſtaꝝ mulſeꝝ oſtendit̉ in hoc monumentū deſiderabāt videre aꝑtu. vn̄dicebāt qͥs reuoluet nobis lapidem ⁊c̄. monumētū triplicit̓ clauſuꝫ erat .ſ.aduolutiōe grādis lapidis ad os eiꝰ. ſigilli impoſitione. militū armatoꝝ deputatiōe. mulieres ſperabāt ſe poſſe intrare qꝛ lapide grande remouere poſſent. cum fragiles eſſent. militeseas fugaret. ſigillū p̄ſidis frāgere nonauderet. xp̄s aūt exiuit de vtero virginis clauſo. ianuis clauſis ad diſcipulos intrauit ip̄e exiuit de monumēto lapide clauſo ſaluis ſigillis cuſtodibꝰ expauefactis. Poſtqͣꝫ aūt refurrexit angelus lapidē reuoluit. vt ſic daret militibꝰaditū ad introeundū. ſed qꝛ adhuc ꝓptermilites facti ſūt tanqͣꝫ mortui qͣſi ametes hoc ex ſubita aꝑtione monumentiEt terre magna cōcuſſiōe. terremotꝰ enīideo factꝰ ē magnꝰ ut milites exterreretet ut de reſurrectione xp̄i terra leticiā demōſtraret. Sicut aūt in paſſione xp̄i mota ē terra in ſignū triſticie. ſic in reſurrectiōe mota ē in ſignū leticie. vel terremotus ideo factꝰ ē ut hoc ſignificaret̉corda terrenoꝝ fidē paſſionis reſurrectionis ad fide eſſent ꝓmouēda. Mulieres igit̉ accedētes reſpicie tes viderūt reuolutū lapidē. Sed qͣre iſte mulieres voluerūt appinquare monumētonullā haberēt de reuolotōne lapidis certitudinē. qꝛ credebāt adhuc corpusxp̄i eſſe in monumēto vn̄ dicebāt ſipoſſumꝰ vngere ſaltē potuerimꝰ monumētū eiꝰ tangere ibi flere aſſociare. Ecce mirabilis dilectio deuotiomulieꝝ erga mortuū ſuū ſed hodie aputmultos perijt memoria eaꝝ cum ſonitu.

hodie multi ſunt porci ad clamoremvniꝰ porciꝓpter mortē rugientꝭ curruntet ip̄i viderūt poni in albiolo. ſtatī recedūt illiꝰ obliti ſūt. ſic multi mortuuꝫdeflentes. ſepulture ē traditꝰ eiꝰ obliuiſcūt̉. Mulieres ergo introeūtes ī moū viderūt iuuene .i. angelū vinumędebat qͣſi iuuenis ad innuendū in etate iuuenili om̄es reſurgemꝰ non quo adnumerū annoꝝ ſꝫ quo ad ſtaturā vt dicit ſanctꝰ tho. iiij. ſcrip. diſ. xliiij. ar. iij. Ettercia ꝑte q. xlvi. arti. ix. ad ſcd̓m. Hic ſedebat in dextris Grego. Quid ſiniſtrāniſi vita pn̄s. qͥd vero dextra niſi vitaeterna deſignat̉. Quid ergo redemptornoſter iam pn̄tis vite corruptione tranſierat. recte angelꝰ nuncciare eiꝰ ꝑhen vitā venerit in dextrā ſedebat. Ethic cooꝑtꝰ erat ſtola candida Seueriꝰſtola iſta ē ex mortali vellere. ſꝫ ex vitali ſplendēs celeſti lumīe terreno colore dicēte ꝓpheta Amictꝰ lumine ſicutveſtimento. Et de iuſtis d̓r Math̓. xiij.Fulgebūt iuſti ſicut ſol in regno pr̄is meiBrego. Stola candida cooꝑtus apparuit qꝛ feſtiuitatis gaudia annuncciauit.Candor enī veſtis ſplendore denūcciatnr̄e feſtiuitatis Marcꝰ etiā dicit aſpectus eiꝰ erat ſicut fulgur veſtimēta ſicutnix. Fulgure de celo. nix de terra. per qd̓dat intelligi in xp̄i reſurrectione terrena celeſtibꝰ ſūt cōiuncta ẜm aūt Grego.In fulgore terror timoris. in niue blandimentū candoris ẜcat qd̓ dat̉ intelligi xp̄s in iudicio terribilis peccatoribus. blandus iuſtis apparebit. Iſte angelus allocutꝰ ē mulieres. pͥmo eas confortādo dicēs. Nolite expaueſcere inenī dinoſcit̉ bonꝰ angelꝰ a malo. qꝛ bonus in principio terret ex fulgore. In medio cōfortat ex ſua allocutōe. In fine letificat ex īmēſa cōſolatione ſua iocūdaviſionē. Malꝰ āt ecōuerſo qꝛ ī pͥncipioterret ex ſua horribili viſionē. In medio