Druckschrift 
Sermones quattuor novissimorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Tertia pars.poris ipſū viuificās ineſſe ꝯſeruās. ſed ex ꝑſonalibus actibꝰmeret̉ aīa uel ad diuine viſiōis gl̓iam eleuari: uel ab ea ꝑ culpā excludi. Diſponent̉ igit̉ oīm corꝑa ẜm ꝯdecētiā aīe vt ſcꝫipſa incorruptibilis exiſtes corꝑi ſuo tribuat eſſe incorrupti-bile: cōpoſitiōe eius ex ꝯtrariis nō obſtāte: eo ꝙ materia corporis hūani qͣtū ad hoc oīno ſubiciet̉ aīe: diuina virtute hocfaciente ut cū corꝑe ſuo eternā gl̓iam uel penā: ſicut meruitſortiat̉. Sed ex actibus ſuis ꝑſonalibus meret̉ vnuſꝗſqꝫ vt corpus ſuū ꝓportionet̉ aīe in ꝯditiōibus gl̓ie uel miſerie. Vndecorpora beatoꝝ erunt clara/ agilia/ impaſſibilia/ et ſubtilia.Corpora vero reproboꝝ erūt tenebroſa ponderoſa/ paſſibi-bilia/ turpiſſima/ et fetida. ſed de his infra dicemus. Incipit de iudicio et de hoc ſūt ẜmōes. v. pͥmusde ꝗbuſdā circūſtantiis ipſius iudicii ꝯtinēs §. v.d IIcto de p̄cedētibus iudiciū videlꝫ de tribulatione q̄ erittp̄c ātichriſti/ et de ꝯſūmatiōe mūdi: et de duobus cōcomitātibus iudiciū/ videlꝫ de igniū ꝯflagratiōe/ et generali reſurrectiōe. nūc dicendū eſt de finali iudicio et meritoꝝ retributiōe. §. i. Cū enī in vita pn̄ti nō fiat ſingl̓is retributioꝯdigna ſcd̓m merita ſua uel demerita. qm̄ mali multa faciūtde ꝗbus minime uel nō ꝯdigne puniunt̉. boni ſil̓r multa bo-na de ꝗbus nō remunerant̉. rōnabile eſt credi ꝙ in fine mūdi fiat iudiciū generale in quo et iuſtis fiat cōdigna retributio ꝑ merita: et īpiis digna punitio ꝓ pctīs. licet aūt vnuſꝗſqꝫiudiciū ſuū ꝑticulare uel ꝑſonale recipiat in morte qͣtum adaīam: penā ſcꝫ uel gl̓iam: tn̄ nec aīe reproboꝝ totā penā ſibidebitā recipiūt: nec electi totā ſuā .i. ꝑfectā gl̓iam ſortiunt̉.Quia aīe ſeꝑate nō hn̄t ꝑfectū nature ſue modū (ẜm aug) ꝓ-pter inclinationē naturalē quā hn̄t ad corꝑa ſua. Nā et cor-pora naturalē inclinationē hn̄t ad aīas et eis appetūt reuniri. et aīe appetitu naturali inclinant̉ ad corꝑa ſua intantū ꝙſicut ait aug. aīe btōꝝ aliquomō retardant̉ ne ex toto ferāt̉in ꝯtēplationē diuine maieſtatꝭ: ideo tā bonoꝝ qͣ maloꝝaīeſua corꝑa reſumēt: ut dictū eſt: ut cū corꝑibus ſuis ꝗbus meruerūt uel demeruerūt ꝯdignā penā uel p̄miū ſortiant̉. Necaūt ꝯdigna retributio fiet in extremo iudicio. Ideo dr̄ Iob.