¶ Secūda parshit/ quibus dictis ſtatim defunctus eſt/ et ut penitēdo liberari poſſet a drachone quē viderat: expectatus nō eſt. cōſtat ꝙad ſolā vtilitatē audientiū nō ſuā: hoc viderat: qui hoſtē cuitraditus fuerat/ et innotuit/ et non euaſit. Itē narrat beda degeſtis angloꝝ: ꝙ rex euredus quendā iuuenē grauiter egro-tantē ut ꝯfiteret̉ āmonuit. Qui reſpondit ꝙ hoc in infirmitate nō faceret. quia ſodales inſultarēt ei ꝙ hoc nō ex deuotione: ſed timore mortis/ et defectu cordis egiſſet. ſed poſtꝙͣꝯualuiſſet libenter hoc faceret. cum autē infirmitate āpliusaggrauatus: rex eum iterum viſitaſſet: dixit ille. ꝙ tunc necdeinceps eſſet aliqua viſitationis eius vtilitas: eo ꝙ duo iu-uenes pulchri et albi ad eū intrauerant/ quorū vnꝰ portabatlibrū pulchrū paruulū/ in quo ſcripta erant bona q̄ fecerat:ſed perpauca. poſtea uero innumerabilis exercitus malignorum ſpirituū/ quorū maior ꝓtulit librum enormis magnitudinis. ponderis īportabilis. et deformitatis horrende. in quoſcripta erant teterrimis litteris omnia ſcelera quecunqꝫ fece-rat et cogitauerat eger ille. Dixerunt autem maligni ſpūs illis albis. quid ſtatis hic? Recedite. quia noſter eſt iſte. quibusilli dixerunt. verū eſt: ducite eū in damnatiōis abiſſū. Duo-qꝫ malignorū ſpirituū percuſſerunt me (ait infirmus) vnusin caput/ alius in pedes. cum aūt ad cor peruenerint: mori-ar. et portatus a demonibus pertrahar ad infernū/ quod etfactū eſt. Non pro ſevidit iſta que ſibi non profuerunt: ſed ꝓalijs/ ne ſimiliter penitere differant: ait beda. Ibidē etiā narrat de quodam fabro/ qui propter neceſſitatē operū in quo-dam monaſterio ſuſtentatus a fratribus: irreligioſe viuebatebrietati ac alijs vitiis ẜuiebat. magiſqꝫ nocte in officina ſuaconſueuerat reſidere: qͣ ad orandum ire. Qui infirmatus: etad extrema perductus: vocatis ad ſe fratribus: narrauit ſevidere inferos apertos/ et ſathanam dimerſum in profundūet caypham cum ceteris/ qui chriſtum dominū occiderunt: ſibiqꝫ ſocum preparatum cum eis. Cunqꝫ fratres hortarentureum ad penitentiā: deſperans reſpondit: ꝙ iam non erat eitempus mutandi vitam/ ex quo iudicium ſuum viderat iamc. i.