Druckschrift 
Sermones quattuor novissimorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Pars .1i.eſt oſtenſa. Itē criſanrius nomine tantū plenus vitiis: qͣtumrebus ſuꝑbia tumidus: carnis voluptatibus ſubditus: in accrendis rebus auaricie facibus accenſus. dn̄s tot vitiis fi- imponere decreuiſſet: corꝑali moleſtia ꝑcuſſus ē. qui adextremū veniens/ eadē hora qua iam de corꝑe erat exiturusapertis oculis vidit nigerrimos ſpūs coram ſe aſſiſtere: et vt ad inferni clauſtra ꝑducerent: vehementer urgere. Cepitille tremere/ palleſcere/ ſudare: magniſqꝫ vocibus īducias petere. filiūqꝫ ſuū/ nomine maximū/ quē ip̄e fecerat mona-chū: turbatis clamoribꝰ vocare: dicens. Maxime: curre: nū-ꝗͣ tibi aliꝗd mali feci: in fide tua me ſuſcipe. Turbatꝰ moxmaximus: affuit. lugens et ꝑſtrepens: familia ꝯuenit. ip̄i au malignos ſpūs quos ille grauiter inſiſtentes tolerabat: videre non poterant. ſed eoꝝ p̄ſentiā in cōfuſione/ pallore / actremore illius qui trahebat̉ videbant. pauore autem tetraꝝeoꝝ imaginū: huc: illucqꝫ vertebat̉ in lectulo. iacebat in ſiniſtro latere: aſpectū eoꝝ ferre non poterat. uertebat̉ ad parietem: ibi aderant. Cūqꝫ ꝯſtrictus nimis: relaxari ſe ita poſ-ſe deſperaret. cepit magnis vocibus acclamare inducias uſqꝫmane. Sed cum hec clamaret: in ip̄is vocibus de habitaculoſue carnis euulſus eſt. de quo miꝝ ꝯſtat. quia iſta no-his/ non ſe: viderat: ut eius viſio nobis proficiat/ quos ad-huc diuina patientia longanimiter expectat Item mona.chus quidā magne eſtimationis/ bonis moribus videbat̉. etin omni actione compoſitus. Sed ſicut ex fine patet: longealiter apparebat: fuit. cum ſe ieiunare fratribus demonſtraret: occulte manducare conſueuerat qd̓ eius vitiumfratres omnino neſciebant. ſed corꝑis ſuꝑueniente moleſtiaad extremū: fratres omnes qui in monaſterio erant: ad ſecongregari fecit. at illi a tali: ut putabant viro cōuocati: magnū quid ac delectabile crediderūt audire. quibus ip̄e afflictus ac tremens compulſus eſt dicere ( hoſti traditusdum cogebat̉ exire) qn̄: me vobiſcū ieiunare credebatis occulte comedebā. Et nūc ecce ad deuorandū draconi traditꝰſū. qui cauda ſua pedes meos/ et genua colligauit. caput ve-ro ſuum intra meū os mittens: ſpiritū meū ebibens abſtra