¶ Prima pars.to tremebundū iudicē ꝯuertis in priſſimū prēm. ¶ Para. iiScdodebemꝰ agere oꝑa caritatis et mīe. ſicut pulchre do-cemur luce. x. Cū eī quidā legiſdoctor inquiſiſſet a dn̄o: ma-giſter quid faciēdo vitā. eternā poſſidebo? Rn̄dit in lege ꝗdſcriptū eſt? quō legis? qui ait. Diliges dn̄m deuꝫ tuū ex totocorde tuo ⁊cͣ. et ꝓxim tuū ſicut teipſū. Et ait illi dn̄s: hoc facet viues. Ille rurſū q̄ſiuit. Et quis eſt meus ꝓximus? Cui reſpōdens dn̄s: ꝓpoſuit parabolā de miſero/ qui incidens in latrones: ſpoliatus: atrociter verberatus: et ſemiuiuus relictꝰ: a ſacerdote pͥus: et poſtmodū a leuita trāſeuntibus nō eſt adiu-tus: tandē a ſamaritano viſceroſa pietate ꝑmoto vulneribusillius vinū et oleū infundēte: et ea dulciter alligāte: impoſi-tus eſt in iumēto/ et inductus in ſtabulū: ſtudioſe ſtabulariocōmendatus. His ꝓpoſitis interrogauit dn̄s. Quis horū tibividet̉ ꝓximus fuiſſe illi qui incidit in latrones? At ille rn̄ditQui fecit mīam in illū. Et ait illi ieſus. vade et tu fac ſimil̓rEcce ad q̄ſtionē pͥmā. quid faciēdo vitam eternā poſſidebo.Premiſſū eſt documentū de dilectione dei et ꝓxi/ et ordineſubſeqn̄ti ſubiunctū hortamentū de oꝑibus mīe faciendis.Nā de fonte caritatis debēt ꝓcedere riuuli pietatis/ alias nullius eſſent meriti uel virtutis. ſicut ait apl̓s. i. coꝝ. xiii. capi.Si diſtribuero in cibos pauperū om̄es facultates meas/ et ſitradidero corpus meū ita ut ardeā: caritatē aūt nō habeamnihil mihi ꝓdeſt. ꝓpter quod bene iunxit apl̓s illa duo: dicēsad hebreos. xiii. Caritas fraternitatis maneat in vobis/ et hoſpitalitatem nolite obliuiſci. per hanc enim placuerūt quidāangelis hoſpitio receptis. Moueat ergo dilectio dei et com-paſſio miſerie proximi ad exhibendū opera pietatis: ſecun-dum exigentiā ueceſſitatis. hec autem opera ſunt nudū veſtire. elurientē reficere. ſitientem potare. infirmū viſitare. peregrinū in domiū recipere. captiuū redimere. mortuū ſepelire.et multa talia. ſecundū ꝙ innumerabilia ſūt incōmoda pauperū et miſerabiliū ꝑſonaꝝ. Ad hec oꝑa pietatis tenet̉ quilibet ſaltē cōpaſſiōis affectu. Vn̄. i. thy. vi. dicit apl̓s diuiti-bus huiꝰ ſcl̓i p̄cipe nō ſublime ſape nec ſꝑare in incerto diuitiaꝝ: ſꝫ ī deo viuo ⁊cͣ. bn̄ agē. diuites fieri ī oꝑibꝰ bōis. facilea. iiii.