Cabula

¶ Ca. II. Excitat nos ad vigilantiam in bellicertamine infirmitatēqꝫ nr̄am conſolat̉ ex ꝟtute dn̄i qͥ ē agoniſta nr̄: atqꝫ exhortat̉ ad mutuū adiutoriū. vt ſic in vnū inuicē ꝯſpirātes/aduerſariū nr̄m ꝯfūdamꝰ ac ſuꝑemꝰ/ ⁊ deumhonorificemus. Et ob hͦ cōmēdat multitudinem monachorū ſimul deo militantiū/ ml̓tisrebus tam multitudinem monachorū qͣꝫ ſingulos monachos comꝑando.¶ Ca. III. Exhortat̉ ad temptationes ſuſtinendas ⁊ inducens ea in qͥbus conſiſtit gloriatio monachi: docet qūo is qͥ vitijs p̄occupatus eſt pulſare debe at ad oſtium dn̄i: qui nondeerit/ ſi pulſans ꝑſtiterit / ſed miſericorditerſubuenit.Ca. IIII. Beatificat digne deo militātes etcoronā eterne beatitudinis ꝓmerētes. excludenſqꝫ negligentiū excuſationeꝫ / ⁊ pluribuseos rōnibus terrens/ ad vigilantiam ⁊ compunctionem prouocat.Ca. V. Suadet occaſione dictoꝝ vt importune deū dep̄cemur qͣtenus nos liberet a futuris malis ⁊ regni ſui ꝑticipes faciat/ pluresadducēs cōpuncti cordis obſecratiōes/ petitiones atqꝫ ſupplicatiōes qͥbꝰ exorandus eſtdominus.Sancti Effrem Liber de Iudicio dei / ⁊ reſurrectione. de regnocelorū ⁊ de mūdicia anime. V. cōtinet capl̓a.Ca. I. Exhortat̉ nos / vt mētes nr̄as p̄paremus ⁊ emūdemus inſiſtamuſqꝫ vt celeſtia ſapiamus ⁊ eterna ſectemur. ad illas qͦꝫ ꝓmiſſiones tendamus de qͥbus om̄es ſancti ſuſpirauerunt iudicij diē expectātes. conditiones illius diei atqꝫ iudicij exponens.¶ Ca. II. Ex rememoratiōe diei iudicij excitat nos ad vigilantiā ⁊ ad imitationem ſcōrūpatrū / vt a pr̄e familias xp̄o dn̄o in eternammanſionē recipi mereamur/ multas illiꝰ manſionis conditiones exponens.Ca. III. Exhortat̉ nos ad p̄parationē illiꝰterribilis examinis/ in qͦ oēs actus nr̄i/ cogitationes eloquia arguent̉. vt etiā ideo tꝑalia ⁊terrena atqꝫ trāſitoria nō queramꝰ. ſed intuitum nr̄m ad ſcōs deflectamꝰ. qͥ propter celeſtis patrie deſideriū pl̓ima ſunt ꝑpeſſi. quos ſiimitati fuerimꝰ / cū ip̄is qͦꝫ cōregnabimus.¶ Ca. IIII. Prouocat nos ex dictis vt feſtinemus ne ab illis et̓nis bonis excludamur. ⁊ neſempiterna ꝑicula incidamus/ ſi negligētesfuerimus/ occaſione illiꝰ tandē multa ꝑicula

⁊ ſupplicia damnatorum explicans.¶ Ca. V. Inducit auctorē miſeriā ſuā deplorantem / fratreſqꝫ ſuos rogantem. vt orent ⁊pro eo ⁊ ſeipſis/ qͣtenus futura illa mala effugere poſſint / celeſtiaqꝫ gaudia conſequi. quebreuiter ⁊ ſūmatim comemorat.LiFancti Effrember de Beatitudine aīe per. iiij. diſtinguit̉ ca.Ca. I. Multos in diuerſis ꝟtutibꝰ ⁊ bonisexercitijs ſe occupātes/ beatos p̄dicat. negligenteſqꝫ ex metuenda mortis hora ⁊ egreſſuanime decorpore ꝑterret.Ca. II. Cauſa p̄dictorū nos exhortatur adodium mundi ⁊ dilectionē chriſti. obſecrāſqꝫvt intente dn̄o ſeruiamus ⁊ nō mundo qͥ plenus eſt laqueis mortis. vt etiam ob id anīasnoſtras ornemus pennis ſancte conuerſationis/ quibus poſſimus laqueos iſtos in quorūmedio ambulamus vitare. excitans nos poſthec ad vigilātiā / ſpem longe vite penitus excludens.Propter prememorata ꝑiculoſaqꝫCa. III.tꝑa ventura / ac etiā p̄ſentia mala que quotidie creſcunt ⁊ in peius proficiunt/ āmonet vtdiem mortis atqꝫ iudicium futurum ſemꝑ an̄oculos habeamus/ oſtēdit quoqꝫ quis illa effugere poſſit. ⁊ qua de cauſa multi in ea incidant. negligentiā nr̄am rep̄hendens/ multiſqꝫ argumentis diligentiā ſuadens ⁊ ad ſollicitudinem incitans.¶ Ca. IIII. Ex eo ꝙ iam hora diei vndecimaeſt / ⁊ vie nr̄e curſus longiſſimus/ incutit nobis timorē ⁊ ad vigilantiā excitat/ de effugation etiam ⁊ expulſione charitatis nos accuſat. docetqꝫ quid agere debeat qui celeſtis eēdeſiderat. ⁊ pulchrā ad hoc adaptat ſimilitudinem.Fancti Effrem Lirber de penitentia. V. comp̄hendit capitula.Ca. I. Ex pietate dn̄i noſtri ieſu chriſti quide ſinu patris deſcendit vt peccatores ad penitentiam vocaret ⁊ male habentes ſanaretmultis rationibus incitat ſauciatū peccatorēvt pro vulnerum ſuorum ſanatione ad medicum benigniſſimum ⁊ promptiſſimum feſtinanter accedat. qui propter multā ſuā bonitatem ſtatim inuenitur ab inquirentibꝰ ſe.Ca. II. Ex cōmemoratione charitatis benignitatis ⁊ miſericordie dei/ diligenter nosexhortat̉ / vt in hoc ſeculo penitentiaꝫ agere