¶ CapitulumIII

Primāqꝫ ſtolā iubet afferri / ⁊ ānulū ī dextramanū. ⁊ oībꝰ āgel̓ dic̄. ꝯgaudete ī īuētiōe aīepctōrꝭ. Btī eēmꝰ nos oēs hoīes / ſi vellemustalē dn̄m bonū hn̄tes. benignū ducē/ malicieīmēorē. miẜicordē/ lōganimē/ īpietates nr̄asiugit̓ remittētē. ẜuire ei. Ecce em̄ rogat: eccelōganimit̓ ſuffert. Ecce nob̓ p̄ſtat om̄ia bonaſua ī hͦ ſecl̓o/ ⁊ ī futuro. ſi tn̄ voluerimꝰ donectꝑs ē/ penitudinē gerere. Quādiu em̄ ſumꝰ īhac vita/ poſſumꝰ dn̄m obſecrare. facile nob̓ē īdulgētiā pete̓. oportunū nob̓ ē / ianuā miſericordie eiꝰ pulſare. Effundamꝰ lachrymasdonec tꝑs ē ſuſcipiēdi lachrymas. ne eūtes īſeculū illd̓ ſine aliqͣ vtilitate plāgamꝰ: ibi eniꝫlachryme ꝓ nihilo reputabunt̉. Quātū h̓ orauerimꝰ / tm̄ remittet dn̄s. hic em̄ audit nos dep̄cantes: h̓ remittit nob̓ rogātibꝰ ſe. Hic deletpctā nr̄a ſi reſipiſcamꝰ. Hic em̄ eſt obſecratioibi nihil hoꝝ. h̓ remiſſio/ ibi reqͥſitio. h̓ lōganimitas/ ibi ſeueritas. h̓ remiſſio. ibi iā ſuppliciūh̓ miſcd̓ia / ibi iudiciū. h̓ tꝑalis abūdantia/ ibiiugis anguſtia. h̓ voluptas/ ibi tormēta. h̓ auaricie/ ibi vindicte ſunt. h̓ riſus/ ibi ꝟo luctꝰꝯtēptꝰ/ ibi ꝟo ignis et̓nꝰ. h̓ ornativeſtiū ibicruciatꝰ ꝟmiū. h̓ elatio/ ibi aūt hūiliatio. h̓ rapine/ ibi ꝟo ſtridor dētiū. h̓ oīa deaurata/ ibaūt caligo tenebraꝝ. h̓ dat̉ negligentiū pnīaibi aūt iā nō erit īdulgētia. Cognoſcētes itaqꝫ hͨ oīa frēs. de ſalutē vr̄a eſtote ſolliciti: nō īfigat̉ mēs vr̄a ī pn̄tibꝰ bonis. Ne oblectet noſt̓rena d̓lectatio: ne ibi ſit amara nr̄a ploratiodū h̓ nolumꝰ ſanari per modicas lachrymas.In hͦ breui tꝑe ꝑ pnīam / remittit nob̓ dn̄s oīaPlāge h̓ modicū chariſſime mihi/ ne plāgasibi ī ſecl̓a ſecl̓oꝝ. Hūiliare h̓. ne ibi humilierisī exterioribꝰ tenebris/ ⁊ īmittarꝭ ī ignē īextinguibilē. Quis nō plāgat nos. ⁊ qͥs nō defleatOdiētes em̄ vitā. diligimꝰ mortem. Reputaī temetip̄m frat̓. ⁊ vid̓ q̄ ſūt vtilia aīe tue. Qd̓meliꝰ ē. ī pn̄ti ſecl̓o ꝓ pctō plāge̓. ⁊ penitendocrebriꝰ obſecrareꝫ aūt ibi ī ignē et̓nū. ſine aliqͣvtilitate deflere? Per pn̄tes nāqꝫ lachrymasīdulgētiā ꝯſolatōnēqꝫ mereberꝭ: ibi āt lachryme erūt tibi ad penā ꝓpt̓ debitū decē miliū talentoꝝ. Sꝫ tū ī hac vita parū qͥd roga deū. vtml̓ta debita aīe tue remittat. Si aūt noluerisin pn̄ti redde̓ ex multꝭ pauca. ibi redditurꝰ escū multis cruciatibꝰ om̄ia debita.¶ Ca. III. Suꝑioꝝ exhortationū cām exponens iterūqꝫ ſuadēs / vt trāſitoriū vanūqꝫ hͦſeculū ⁊ q̄ ī eo ſūt ꝯtēnamꝰ / quēadmodū multi ſcī ⁊ iuſti fecer̄t/ qͥ nūc ꝑadiſi delicijs fruunt̉

ꝯfutās ex hͦ illoꝝ errorē qͥ huic ſecl̓o vano ⁊ ill̓q̄ ī eo ſūt adherēt ⁊ ml̓tipl̓r ip̄is tīorē īcutiēs.Ec autem quedico affectiōi vr̄e d̓o digniſſimi fratres nō qꝛ dignꝰ ſuꝫ/ ⁊ mūdꝰ a ſorde viuēs ī caſtitate. ſꝫ ex ml̓to dolore/ ⁊ triſticia cordis dico hͨ crebriꝰ. Nā ego īmūdꝰ ſuꝫ cogitatiōibꝰ ml̓tis ⁊ actibꝰ. nec mihi oīno ꝯſciusſū ī bono. ſꝫ ⁊ nūc ⁊ ſꝑ deẜuio volūtati mee. h̓aūt iō dico vnanimitati vr̄e. qm̄ d̓tinet me triſticia p̄ formidine. eo qd̓ ſumᵈ oēs iugit̓ ꝯtēnētes. arbitrātes nos viue̓ ī ſecl̓o vano. ī ſcl̓a ſeculoꝝ. Seculū nāqꝫ hͦ trāſit/ ⁊ oīa q̄ ī eo ſunt:⁊ a nob̓ rō delictoꝝ exiget̉. tāqͣꝫ ſciētibꝰ bona ⁊faciētibꝰ mala. Hic em̄ ꝯtēnimus. ſꝫ ibi cruciamur. qꝛ dilectiōi eiꝰ. ⁊ regno eiꝰ p̄tulimꝰ t̓rā. ⁊q̄ ī ea ſūt oīa. Aurū ⁊ argētū nō liberabit nosab illo igne t̓ribili. veſtes ⁊ delicie ī ꝯdēnationē nr̄am erūt ibi. Nō liberabit frat̓ ꝓpriū fratrē. nec iteꝝ pr̄ filiū ſuū ſꝫ vnuſquiſqꝫ ſtabit īordīe ſuo. tā ī vita quā ī īcēdio. Multi em̄ ſūtſcī ⁊ iuſti. ſꝑnētes mūdū cū actibꝰ eiꝰ. qͥ bonavolūtate ⁊ pietate. ⁊ ſpe meliore acqͥeſcentesmādatis dn̄i/ fruituri ſūt ꝑadiſi delicijs. Chriſtū em̄ diligētes. ſuꝑ oīa corruptibilia p̄tuler̄teū. Iccirco ſinguli ī deo letāt̉. ī xp̄o illumināt̉ī ſpūſcō renouant̉. īdeſinent̓ etiā ſuꝑ eos trinitas ſcā exultat. letant̉ ſuꝑ eos āgeli ⁊ archāgeli. letat̉ ſuꝑ eos ꝑadiſus cū delicijs. Uereiſti ſunt laudabiles/ ⁊ glorioſi ⁊ beati per oīa.Angeli nāqꝫ ⁊ hoīes btīficāt eos. ⁊ qd̓ vniu̓ſomūdo/ charitatē dn̄i p̄tuler̄t. Et deꝰ ſcūs iuſtꝰ⁊ verꝰ. donabit eis ſuū regnū ⁊ gl̓iaꝫ / ⁊ honorē ⁊ gr̄aꝫ: vt videāt eū cū āgel̓ ſcīs ſꝑ ī gaudioMulti ꝟo hoīes qͥ t̓rena diligūt ⁊ corruptibilia: ⁊ mēs illoꝝ iugit̓ ī rebꝰ caducꝭ affixa ē: ⁊ velut irrōnabilia iumēta diu̓ſis voluptatibꝰ ſuanutriūt corda. exiſtimātes ſe īmortales eē ī hͦſecl̓o vano. Qd̓ agis o hō? qͥd velut īſenſatuꝫiumētū ꝟſarꝭ ī mūdo. Sapiētē ⁊ diſcretorē creauit te deꝰ: nec aſſil̓arꝭ vl̓ illis qͥbꝰ deeſt prudētia. Uigila o hō. miẜere tui. eſto qͣi ſapiēs. qꝛpropt̓ te d̓ cel̓ deꝰ excelſus aduenit: vt te a t̓renis eleuaret ad celos. In nuptijs celeſtꝭ ſpōſivocatꝰ es. curꝯtēnis ⁊ īdignū te exhibes. qūoītrab̓ ad nuptias. dicito mihi veſtē p̄cioſaꝫ nōhn̄s: nec lāpadē refulgētē? Sꝫ ſi forte ſpernēsītroierꝭ. audies palā illā t̓ribilē vocē dn̄i dei dicētis. Amice qūo ītraſti ad nuptias vt īiuriaꝫface̓s ꝑ tuā nuditatē tremēdo ꝯuētui. Tūc iubet rex mīſtrꝭ ſuis dicēs. hūc ligatū manibꝰ etC 4