IIIICapitulum

dereliquiſti me? Quare faciē tuā auertis. obliuiſceris humilitatis mee?. Quia ꝑſecutꝰ eſtinimicꝰ aīam meā / humiliauit int̓ra vitā meāInfixꝰ ſum in limo ꝓfundi/ ⁊ nō ē ſubſtantia.Suſcipiat me gr̄a tua dn̄e vt nō pereā. Si itaꝑmāſeris/ ⁊ inuocaueris deū. cōfeſtim amator hoīm deꝰ/ mittet gr̄am ſuā in cor tuū. ⁊ cōſolationē tibi ⁊ requiē a laboribꝰ tuis / in expugnatione quā ſuſtines cōferet. Talem gͦ habentes benignū dn̄m. nō negligamꝰ. ⁊ taleꝫmiſericordem ſaluatorē habētes nō ſegniteragamꝰ. Donec hic degimꝰ miſeret̉ ⁊ ſaluat. ⁊remiſſionē nr̄oꝝ tribuit delictoꝝ. ⁊ iniquitatibus nr̄is. ſi nos voluerimꝰ ignoſcit. Quisnō āmiret̉. qꝛ ꝑ lachrymas huiꝰ breuiſſimi tēporis/ pctā dimittit. ⁊ ip̄a vndecima hora/ milium nos vulnerū ſauciatos ꝑ lachrymas ſanat? Et rurſum cū ſanauerit. mercedē ꝯferetlachrymaꝝ. Hic em̄ nr̄m ē eiꝰ gr̄am inuocarevt ſanet. ⁊ mercedē exhibeat ſanitatis. Nōgͦ negligamꝰ frēs. ſꝫ feſtinemꝰ ſanari. qꝛ vt ſuperi memoraui. h̓ miſeret̉ deꝰ ꝑ gr̄am ſuam.ibi aūt nequaqͣꝫ. ſꝫ iuſtū iudiciū ⁊ vltio ⁊ retributio geſtorū ē. Ibi miſericordiſſimꝰ ille abraam. īmiſericors inueniet̉. ⁊ qui ꝓ ſodomitisvt ſaluarent̉ fuerat dep̄catus. ibi ꝓ vno peccatore vt miſcd̓iam inueniat/ minime dep̄cat̉Nō gͦ cōliget̉ mens nr̄a negocijs t̓renis fratres chariſſimi / ſꝫ feſtinemꝰ cōparticipes fierioīm ſcōꝝ. ⁊ coheredes venerabiliū patrū noſtrorū / vt nō pͥuemur a cōuerſatione eoꝝ/ neqꝫ a btā claritate ip̄oꝝ ſeꝑemur. Feſtinemusaūt magis. vt cū ꝑfectꝭ ac fidelibꝰ coronemurſin ꝟo vl̓ cū multis placētiū laudē p̄conij mereamur.¶ Ca. IIII. VBeatificans digne deo militātes ⁊ coronā et̓ne btītudinis ꝓmerētes. excludenſqꝫ negligētiū excuſationē. ⁊ pl̓ibꝰ eos rōnibꝰ terrēs ad vigilātiā ⁊ cōpūctionē ꝓuocatEatꝰ qui in agob ne certauerit. vt cū ꝑfectis victoriecoronā accipiat. Miſerabilis ꝟo quih̓ tꝑs vite ſue negligēter ꝯſūpſerit. vt īdignꝰſit etiā cū minimis collaudari. Btūs qui promeruerit claritatē illoꝝ. ⁊ btūs qui dignꝰ fuitlaude eoꝝ. Btūs qui ꝓmeruerit coronā illoꝝ⁊ btūs qui dignꝰ fuerit ī numero eoꝝ eē. Beatus qui ꝓmeruerit hereditatē eoꝝ. ⁊ beatqui dignꝰ fuerit mēſa cōuiuij eoꝝ. Btūs quiepulationē eoꝝ ꝓmeruerit deguſtare. audirevoce̓ illā. Uenite bn̄dicti pr̄is mei. poſſidete

regnū qd̓ paratū ē vob̓ a cōſtitutiōe mundi.Quā excuſationē ſi neglexerimꝰ habebimꝰvbi ſecularis hō interdū excuſationē obtinetvtpote qui in ſeculo colligatꝰ eſt. nos āt quiddicemꝰ/ ī quibꝰ nos eē īpeditos cauſabimur?Timēdū ē ⁊ tremēdū/ ne forte hi qͥ nos ꝯſtitutos h̓ laudibꝰ efferūt. illic nos deridere incipiant. ⁊ qͥ h̓ nos beatificāt/ illic nos ſil̓r exprobāt ⁊ īſultēt nob̓. Ne gͦ chariſſimi deſidia nobis aūt ſollicitudo mūdi dulceſcat. ⁊ amaricari nob̓ eterni ignis ⁊ īmortaliū ꝟmiū ſuppliciaſentiamꝰ / defleamꝰ modicū / vt a fletu perpetuo liberemur. Uigilemꝰ ſobrie pauliſꝑ chariſſimi. Cur nō ſuademini ſaluatoris nr̄i ẜmone. qd̓ aduētꝰ eiꝰ qͣſi fulgur coruſcās ⁊ repēteadueniat. Nō intelligitis qd̓ nulla fiet opinio. ecce h̓ aūt ecce illic? nō ꝑtimeſcitꝭ qd̓ vnuſqͥſqꝫ ẜm opꝰ ſuū hora illa recipiat. Attēditevob̓ ne vos ſb̓ito cōprehēdat. ⁊ culpare noſmetip̄os īcipiamꝰ nihil ꝓficiētes. ⁊ vnuſquiſqꝫ plorās atqꝫ eiulās dicat. Heu mihi cur neglexit Heu mihi īfelici. qͣre ꝯtēpſi? Et multumāpliora īpreſſura ſua afferet. ⁊ ī nullo ꝓficiet.Credite mihi dilectiſſimi. qꝛ iā vndecīa hora ē. credite qꝛ ꝯſūmatio huiꝰ ſecl̓i appropinqͣuit. Aut niſi ocl̓is vr̄is videritꝭ. fortaſſe nō creditꝭ? Uidete ne ī nos ẜmo ꝓpheticꝰ adīpleat̉dicēs. Ue qͥ ꝯcupiſcunt diem dn̄i feſtinemusitaqꝫ ne īueniamur ſic̄ ẜuꝰ ille. quē adueniēsdn̄s ſuꝰ reꝑit dormiētē ac negligentē.¶ Ca. V. ¶ Suadēs occaſiōe dictoꝝ vt īportune deū dep̄cemur qͣtenꝰ non liberet a futuris malis ⁊ regni ſui ꝑticipes faciat/ plures adducēs cōpūcti cordis obſecratiōes/ petitiōesatqꝫ ſupplicationes quibꝰ exorādus ē dn̄s.Nde queſo vigilemꝰ / ne ⁊ nos ita īueniāur. Importune atqꝫ improbit̉ dn̄m nr̄mglorificem. ac dep̄cemur eū vt nos a teneb̓ ⁊ſtridore dētiū liberet. ⁊ regno ſuo nos dignoſefficiat. Obſecro te ſaluator mūdi ieſu xp̄e/reſpice ī me ⁊ miẜere mei. ⁊ libera me a multitudine īiquitatū meaꝝ. Spreui em̄ oīa q̄ feciſti mecū a iuuētute mea. Me em̄ idiotā atqꝫſine intellectu. feciſti vas repletū ſciētia ac ſapiētia. ⁊ ml̓tiplicata ē ſuꝑ me gr̄a tua. ⁊ ſatiauit eſuriē meā. ⁊ refrigerauit ſitim meā. ⁊ illuminauit obſcuritatē meā. ⁊ ꝯgeſſit ab errorecogitationes meas repleuitqꝫ ſinus meos.Et nunc adoro/ obſecro/ procido quoqꝫac ſupplico. confitens infirmitatem meam.