¶ CapitulumIII
radiſus fructibꝰ leticie ac varijs floribꝰ plenꝰmultitudo ē monachoꝝ. in idipſuꝫ adornatain dilectione dei. Quaſi fons bonꝰ. ⁊ aqͥs exundantibꝰ multitudinē arboꝝ irrigās/ multitudo ē monachoꝝ: inidipſum pſalmoꝝ curſūcātꝰ lachrymis irrigātiū. Sic̄ ciuitas murata⁊ munitiōibꝰ circūſepta. multitudo ē monachorū. inidip̄m alterutrū ꝯſpirātes in dilection dei. Diadema ꝯtextū lapidibꝰ p̄cioſis ⁊ſplēdidis margaritꝭ. multitudo ē monachoꝝinidip̄m in om̄e opꝰ bonū ornata. Nauis repleta regalibꝰ opibꝰ. multitudo ē monachoꝝinidip̄m plena dn̄i charitate. Oliua ſpecioſaac fertilis. multitudo ē monachoꝝ. inidipſuꝫꝯfirmata indilectiōe dei. Imago regalis habens āmirabilē hiſtoriā/ ex oībꝰ electꝭ coloribus / ⁊ florū varietate depicta. multitudo eſtmonachoꝝ. inidip̄m diuerſis ꝟtutibꝰ adornata. Caſtra ſcōꝝ angeloꝝ. multitudo ē monachoꝝ. habitās inidip̄m: mentē ſuā ſꝑ hn̄tesad deū. Sic̄ mel ⁊ fauus ori applicatꝰ. ſic rn̄ſio fratris cū charitate ⁊ hūilitate ad ꝓximuꝫſuū. Sic̄ aqͣ ſitiēti in eſtu: ſic ẜmo ꝯſolātis fratrē in tribulatiōe eiꝰ. Sic̄ qͥ cadenti porrigitmanū ⁊ erigit eū: ita ⁊ ẜmo vite ⁊ ꝯſolatiōis.erigit ſegnē aīam ac puſillamē. Sic̄ ſata/ leta ⁊ electa ⁊ bona. in terra culta ⁊ optīa: ſic inaīo monachi cogitatiōes bone ⁊ vtiles: Sicut alligatura bona ⁊ fortis in edificio: ita incorde monachi magnanimitas. Sic̄ lāpaslucida in loco tenebroſo refulgens: ſic monachus mēte ſobria / ⁊ corde vigilāti in tꝑe pſalmodie ſue. Sic̄ vinculis ⁊ cathenis cōſtringit̉ aqͥla. ſic monachꝰ mūdi ſollicitudinibꝰ innodat̉. Sic̄ ſpine ⁊ tribuli in agro optīo. ſiccogitatiōes turpes ac ſordide ī aīa monachiSic̄ cancer ẜpes ⁊ putrefaciēs carnes. neqꝫfinē ſanitatis recipiēs: ſic memoria malicie inaīa monachi Sic̄ ꝟmis corrūpit lignū. ſic inimicitia corrūpit aīaꝫ monachi. Sic̄ tinea exterminat veſtimentū. ſic detractio aīam monachi. Sic̄ lignū excelſum qͥdē ⁊ ſpecioſum/actn̄ īfructuoſum. ſic monachꝰ ſuꝑbꝰ ⁊ īſolēs.Sic̄ fructꝰ delectabilis ⁊ ſpecioſus extrinſecus: putridꝰ ꝟo ītrinſecꝰ. ſic monachꝰ emulꝰ⁊ īuidia plenꝰ. Sic̄ qͥ iactās lapidē ī fonte puriſſimo ꝯturbat eū. ſic monachi iracūdi rn̄ſio.ꝓximi mētē ꝯturbat. Sic̄ ſi euellat qͥs radicitus arborē plenā fructibꝰ. ⁊ trāſplantet eā inaliū locū/ fructꝰ eiꝰ marceſcūt/ ⁊ folia areſcūtſic monachꝰ derelinquēs ꝓpriū locū. ⁊ diu̓ſapluſtrans. Sic̄ edificiū fundamentū nō hn̄s
ſupͣ petrā. ſic monachꝰ patiētiā nō hn̄s in tribulatiōibꝰ ſuis. Sic̄ aſtās qͥs an̄ regem ⁊ loquēs ei. vocatꝰ aūt a ẜuo ſuo relinquat regeꝫ⁊ ſe ad cōfabulatiōes ẜui ꝯuertat. ſic et monachus in pſalmodia ſua / ſi intentionē mentisſue a deo reflectat. Sic̄ pondꝰ ſalis depͥmitīfirmū. ſic monachū ſomnꝰ in tꝑe pſalmodieſue. Intelligamꝰ gͦ chariſſimi cui aſſiſtimus.Sic̄ gͦ angelicū timore ⁊ tremore hymnū cātantes aſtāt. ita ⁊ nos debemꝰ cū corde puro⁊ mēte in pſalmodijs nr̄is tꝑe or̄onis/ coramdeo cōſiſtere. ne corꝑe qͥdē videamur aſſiſtere. ſenſibꝰ ꝟo negocijs t̓renis ꝑuagari. Sic̄em̄ nauis fluctibꝰ pelagi circūfert̉. ſic ⁊ monachi mēs in terrenis negocijs ꝑuagat̉.¶ Ca. III.Exhortās ad tēptatiōes ſuſtinēdas ⁊ īducēs ea in qͥbꝰ ꝯſiſtit gloriatio monachi: docēſqꝫ qūo is qͥ vitijs p̄occupatꝰ ē pulſare debeat ad oſtiū dn̄i: qͥ nō deerit ſi pulſansꝑſtiterit: ſed miſericorditer ſubuenit.Egregemꝰ ergo cogitationes nr̄as a negocijst̓renis: vt gl̓iaꝫ apd̓ dn̄m nr̄m hr̄emereamur. Suſtineam aduerſarij tēptam̄ta: vt gloriā ꝑcipiamꝰ. Gloriatio aūt monachi. patiētia ī tribulatiōibꝰ ſuis. Gl̓iatio monachi: lōganimitas cū charitate. Gl̓iatio monacſti: cū nullas res pn̄tꝭ ſecl̓i poſſide̓ deſiderat.Gl̓iatio monachi. ⁊ laus ī ꝯſpectu angeloꝝ ⁊hoīm. hūilitas ⁊ ſimplicitas cordis. Gloriatiomonachi. vigilie ⁊ fletꝰ ī or̄onibꝰ ſuis. Gl̓iatiomonachi. māſuetudo cordis ⁊ ſilētiū. Gl̓iatiomōachi qn̄ deū toto corde dilexerit/ ⁊ ꝓximūtāqͣꝫ ſeip̄m. Gl̓iatio monachi. abſtinētia eſcaꝝ⁊ a ml̓tiloqͥo līgue. Gl̓iatio monachi. qn̄ ꝓxīotāqͣꝫ ſibiip̄i cōpatit̉. Gl̓iatio monachi. qn̄ ꝟbaeiꝰ oꝑbꝰ ꝯſonāt. Gl̓iatio monachi. qn̄ in locoſuo ꝑmanet. ⁊ n̄ huc atqꝫ illuc qͣi fenū a ventotrāſfert̉. Heu mihi dilectiſſimi. qꝛ factꝰ ſū ſic̄machina ſeu follis fabri ferrarij. qͥ repletur eteuacuatur nec aliquid in ſe continet venti.ſic ego enarrās ꝟtutes chriſti. ab oībꝰ his lōgeme ſentio. Gl̓ia ⁊ adoratio magnitudī eiꝰChariſſimi ſi quis vr̄m p̄occupatꝰ fuerit cōgitationibꝰ ſordidis ac turpiſſimis. nō negligat nec ſegniter agat. neqꝫ in deſperationemſemetip̄m adducat / ſꝫ effundat cor ſuū in conſpectu dei. ⁊ ingemiſcēs/ defleat ⁊ dicat. Exurge dn̄e/ intēde iudiciū meū. ⁊ iudica me ẜmiuſticiā tuā. Opus manuū tuaꝝ ſum: vt quid