Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

Ex hoc ium in illa ſuꝑiori ſpecula vel paululū īmorantes. queramus domū dei. queramꝰ tēplū. queramus ciuitatē: queramꝰ et ſpōſamNeqꝫ enī oblitꝰ ſum; ſed cū metuet reuerētio dico. nos ſumus. Nosinquā ſumꝰ: ſꝫ in corde dei Nos ſumus. ſꝫ ipſiꝰ dignatione: nō dignitate noſtra. Nō vſurpet qd̓ dei eſt.vt non apponat homo magnificareſeipſum: alioquin qd̓ illiug erat ſuūfaciens deꝰ/ exaltantem ſe humuiliabit Ꝙ ſi ⁊ nos ꝑuelli animoſitategͣtis ſaluari volumꝰ: merito nō ſaluamur. Excludit miſerie diſſimulotio miſerationē. nec digͣtio locū hobet vbi fuerit p̄ſūptio dignitatꝭ: ꝓuocat vero cōpaſſionē humilis ꝯfeſſio paſſioīs. Sane hec ſola facit vtnos ipſe tꝙͣ diues pr̄familias aletin fame A ſub eo panibꝰ habūdantes īueniamur ꝓinde domꝰ eiꝰ? cuinūꝙͣ deeſt alimoīa vite. Et meritoꝙ domū ſuā domū or̄onus eſſe diffiniat: qꝛ et hoc ꝓphetico ſatis videtur teſtimonio cōuenite: qui ab ipſo nos in or̄onibꝰ cibandos pane locrimarū. et in lacrimis potū aſſeritaccepturos Ceterū iuxta eūdēꝓphetō ſicut ſupra quoqꝫ meminimꝰ domum iſtam decet ſāctitudo. vtvide licꝫ penitētie lacrimas puritascōſciētie comitet̉: et q̄ iā domꝰ eſt. fiat ſubinde etiā tēplū dei. Sācti eſtote inquit: quia ſanctus ſum dominus deus veſter. Et apoſtolꝰ. Neſcitis quia corꝑa veſtra templum ſūtſpiritus ſancti? ⁊ ſpūs ſanctus hobitat in vob̓? Si qͥs tēplū dei diolquerit: diſꝑdet eū deꝰ Nūqͥd tn̄ vel ipſaiam ſanctimonia ſufficit. Pax quoqꝫ neceſſaria eſt: apoſtolo teſte quiuit. Pocem ſectamini ⁊ ſanctimoniam: ſine qua nemo videbit deum.Hec eſt q̄ facit vniꝰ moris fratreshabitae̓ ī vnū. nouā vtiqꝫ regi nrōvere paciſico edificās c̄itatē: q̄ ⁊ ipſa ihrl̓m noīet̉. qd̓ eſt viſio patꝭ Sbi eī ſine federe patꝭ. ſine obſeruātiolegꝭ. ſine diſciplina ⁊ regimine. citefalai multitudo cōgregata fuerit. nōpplu̓s ſꝫ turba vocat̉: nō eſt q̄tas ſꝫcōfuſior babilonē exhibet. de ihrlihēt nichil Sꝫ quēadmodū poſſe fieri videbit̉ vt rex tātꝰ r̄ ſpōſū trāſeat. ātas ꝓmoueat̉ in ſpōſā? Sola hͦ p̄t q̄ nichil nō p̄t: cai̓tas fortꝭvt mors Qūo nō facile iſtā leuet: q̄illū iā īdlinquit? Verū hīc tibi nullatenꝰ cōſulēda pͥor illa quā diximꝰcōſideratio tui: ſ̓ ꝙͣpotiſſimum fideimagnonimutas exercetur. Deniqꝫet ipſe dicit Deſponſaui te michi infide. deſponſaui te in iudicio ⁊ iuſticia. eius non tuam intellige: deſpōſciui te ī miſericordia I mſerationibus Si nō fecit ille qd̓ ſpōſꝰ. ſi nōtꝙͣ ſpōſꝰ amauit. ſi nō zelatꝰ ē tꝙͣſpōſꝰ: noli acqͥeſcere ſpōſā te arbitrari. Itaqꝫ frēs mei ſi ꝑ hobūdātēafflictionē mgͣni pr̄iſfai̓lias domꝰeē ꝓbamur. ſi tēplū dei ꝑ ſcīficationē. ſi c̄itas ſūmi regꝭ ꝑ ſociol̓ vite cōmunionē. ſi ſpōſa īmortal̓ ſponſi ꝑdilcionē: puto iā nō ē qd̓ dicere verear nrām eſſe ſolēpnitatē. Nec mirenuni ꝙ in terris egitur hec celebritas: ſiquidē agitur ⁊ in celis Nempe ſi vt veritas ait. et nō poteſt nōeſſe verū/ ſuꝑ vno peccatore pn̄iam