agente gaudiū eſt in celo etiam angelis dei; nō eſt dubui quin ſit eisgaudiūi hodie multiplex ſuper tammultorum penitentia peccatoꝝ Adhuc ampliꝰ vultis audire. Etiamgaudium dn̄i fortitudo noſtra. Colletemur ergo a̓gelis dei / cōgaudeamꝰ deo: et ī gragiarū actione p̄ſensſolempnitas celebrētur; qꝛ ꝙͣto nōbis domeſtica. tāto amplius debeteſſe deuotaSermo ſextus vnde ſupra.O meſtica nobis celebritas.de dicatio domꝰ noſtre: mnocautem domeſtica noſtra ipſorum dedicatio eſt. Noſtra ſiquidem illo oſperſio. noſtra illa bn̄dictio. noſtra cōſecratio illa fuit: que ꝑ manꝰ ſāctotum celebrata potficu: etiā hodieaniuerſario reditu votiuis laudibꝰad memoriam reuocatur. Nūquidde lapidibꝰ curā eſt deo? Nō parietes diuit ſꝫ homines; ipſi enī curaeſt de nobis. Vn̄ꝰ homo erat iacobet dormūes vidit q̄gelos deſcendentes ⁊ aſcendētes Parū eſt hoc: etiādn̄m angelorū adeſſe teſtatꝰ eſt dicens Vere dn̄s eſt un locs iſto; et ego neſciebā. Mirat̉ etiā gram: dignatiōis ingnitudinē expaueſcit Ꝙͣterribilior ē locꝰ iſte. ꝙ euidētiꝰ certiuſꝫ dn̄s ē ī loco iſto. vbi nimirū nōmodo duo aut tres. ſꝫ tā multi ī ipſius cōgregati noīs ꝑleuerat. nemoia neſciat; nemo nr̄m ignoret Siqͥdem nō accepimꝰ ſpm̄ huiꝰ mūdi?ſꝫ ſpm̄ qui ex deo eſt: vt ſciamꝰ queq deo donata ſūt nobis ¶ Terribilis pl̓one locꝰ eſt. ⁊ dignus omnireuerentia: quem fideles viri inhobitāt. quē angeli ſācti frequentāt:quē ſua quoqꝫ p̄ſentia dn̄s ipſe dignatur. Qūo eium tōtꝰ patriarchaneſcire potuce̓it: ꝙ nō eſſet locꝰ vbinō eſſꝫ deꝰ? Sꝫ forte aliud eē muratus eſt vbi autx vere dn̄s eſt ī loco iſto. Ibi vere eſt. et vere dn̄s ē: vbi ineiꝰ noīe angeli ſimul ⁊ hoīes cōgregantur. Licet eī in oī ſit loco. qͥ nullo claudit̉ locor ſignāter tn̄ dicimꝰpr̄ noſter qͥ es ī celis. ꝙ alit̓ illic etꝓpͥe qͦdāmō pn̄tē ſe exhibeat: nō qͥppe ipſe diuerſꝫ ſꝫ diu̓ſa diſtinguēs.Eſt gͦ in oī loro oīa vniuerſaliter ꝯtinēs oīaiqꝫ diſpōnes: ſꝫ lōge tamalit̓ atqꝫ alit̓. Apud malos hoīeseſt preſtōs et diſſimulās. apud electos hoīes operas et ſeruas; apd̓ſuperos paſcēs ⁊ cubās. opud inferos arguēs et dāpnas; facit ſolemſuū oriri etiā ſuꝑ malos. Sed vbimaloꝝ īterī diſſimulatio: q̄dāmō veritas nō ē ¶ Itaqꝫ ſi dicere licet epud īpios ē in diſſimulatiōe: apudiuſtos ī vei̓tate: apud ā̄gelos ī felicitate; apd̓ īferos ī feritate ſua Dutū vob̓ ſonat qd̓ de feritate dixi: egovo̓ et irā vereor ⁊ furorē. Dn̄e ne īfuroe̓ tuo arguas me. Se̓ īqͥt dn̄sē ī loco iſto Vbi eī pluit ſr iuſtos ⁊iiuſtos. pater eſt ⁊ pat̓ mīaꝝ: expectus hoīes ad pn̄iaꝫ Vbi dēpnatobſtinatos iudex ē: ⁊ horrēdū ē incide̓ ī maꝰ dei viuētꝭ Dbi cubat ſpōſꝯēt ⁊ btā aīa quā ītroduxei̓t ī cubiculū ſuū Ceteꝝ ī loco iſto ve̓ dn̄s eſi tn̄ ẜuianiꝰ ei ī ſpū ⁊ veritate Nōei ve̓ dn̄s erat apd̓ eos: qͥbꝰ dicebatQuid vocatꝭ me dn̄e dn̄e. ⁊ nō facitꝭ q̄ dico? Teſtāt̉ ſcē lrē in ꝑ ad iſo