tuoo: et ꝑuū eſt Et deſcēde Quidvltrā? Vt qͥbꝰ cōdeſcēdit: faciat eciam coaſcēdere ſibi ¶ Ceterū vtia dixi. ā̄gelicꝰ qͥdē aſcēſus et deſcēſus coret viciſſitudīe: nos aūt mōhac mō illac verſarinecē eſt. ꝙ necſupra diuaius ſtore liceat: nec expedicit infra lōgiꝰ demorari Aſcēdūtait vſꝫ ad celos: ⁊ deſcēdunt vſqꝫad abiſſos; aīa eoꝝ in malis tabeſcebat. Vt qͥd hoc? Propterea ſaneſaīa eoꝝ in malis uiterim plꝰ tabeſcit ꝙ delectet̉ in bonis; ꝙ hec in reilla vero tantū in ſpē videātur haberi Quis poterit ſaluꝰ eſſe dicuntdiſcipuli ſaluatori. Et ille Apd̓ homines hoc īpoſſibile ē: ſꝫ nō apuddeū. Hec tota fiducia nr̄a: hec vnica conſolatio nr̄aꝫ hec tota rō ſpeinre. Sꝫ de poſſibilitate iā certi: devolūtate quid agimꝰ? Quis ſcit ſiē dignꝰ amore an̄ odio? Quis cognouit ſenſū dn̄i. ci qͥs cōſiliariꝰ ciꝰfuit? Hic iam plane fidē nobis ſubuenire noc̄e ē. hic oportet ſuccurrerepietatē. vt qd̓ de nobis latet ī corde pr̄is. nob̓ ꝑ ipſiꝰ ſpm̄ reuelet̉: ⁊ſp̄s eiꝰ teſtificas ꝑſuadeat ſpūi nrōꝙ filij dei ſumꝰ Perſuodeat at vocādo et iuſtificādo gratꝭ ꝑ fidē: in qͥbꝰtumirū velut mediꝰ qͥdē trāſitꝰ ē abeterna p̄deſtinatiōe ad futura mognificationē. Propterea ſane geīnailla ꝯſiderationē altera qͥdē iudicijet veritatis; alterā vero nō īcōgrueuocari credimꝰ fidei et pietatꝭ Necmirabere in huanis qͣlitatibꝰ tamdiſſimulic reꝑiri: ſi ſollerter aduertas ꝙͣta et in ip̄a eiꝰ ſubſtātio cōueniſſe diuerſitas naturaꝝ īueruat̉.Quid eī vita ſublimiꝰ. Quid drd̓humiliꝰ limo terre. Quā ꝓfcō diſvoherētiū in hoīe coherētiā reꝝ. ipſos qͦꝫ ſapiētes ſeculi huiꝰ arbitrornō latuiſſeꝫ cū diffinuret hoīeꝫ quimal rōnale mortale Mirabil̓ſiqͥdē copula rōnis et mortis: mirabilis ſocietas diſcretioīs et corruptionis. Sic nimirū ſic in moribꝰ ſic īaffectibꝰ ſic in ſtudijs hoīm nō minor forte ⁊ aplior cōtrarietas īuenitur: vt ſi totōſicut ē prauitatē ſeorſū intuearis. ac curſū qͥcqͥd boni videt̉ ineſſe cōſideres ſuggillatim: plenū cenſeas eſſe mie̓iculo. ꝙ tam aduerſa cōuenerūt. Inde hō nunc qͥdēbariona: nūc veo̓ ſathana mereret̉audire. Nolite mirari hoc. Accolite ex euangelio cui dictū ſit. ⁊ vtrūqꝫ ī veritate; nā vtrūqꝫ ab ipā veritate dem Prius qͥdē btūs es ſymōbariona; nec multo poſt vade retroſathanas Vnꝰ gͦ vtrūqꝫ: ⁊ ſi nonvtrūqꝫ ex vno Illud eī ex pre iſtudex hoīe: ip̄e tn̄ vtrūqꝫ erat Vndebariona. Qc nō caro et ſāguis:pr ci qd̓ locutꝰ ē reuelauit. Un̄ ſathanais? Q ſapuit q̄ erat hoīmnō q̄ dei ¶ Iāſi in vtraqꝫ cōſidee̓tionē diligēter īſp exerimꝰ nos qͥdſimꝰ. ymo ī vna ꝙ nichil. in alteraꝙͣ magnificatꝭ: qͥppe ꝓ qͥbꝰ eciā ſollicitudinem gerat tāta inqieſtas ⁊cor ſuū appoſuerit erga nos: putotemꝑata videtur gl̓utio nrā: ſꝫ forſitan magis aucta eſt. ſolidata tn̄.vt nō ī nobis ſꝫ in dn̄o gloriemurquibus nimirū in hoc ſolo reſpirae̓eſt. vt dicamus. Si decreuerit ſaluare nos: continuo liberabimur.