filiorum adam quid feciſti. Occidiſtipoſſediſti. Sed quid? Carnem vtiqꝫ ſolam; anime enim non hobesquid facias. volat ad crentorē ſuumquem tam ardenter concupierat;tam fortiter ſecuta fuerat omnibusdiebus vite ſue. Sed et ipſum corpus quod videris habere auferetura te cū tunouiſſima iuimica deſtrueris Iobſorbeberis in victoria. Reddes vtiqꝫ reddes aliquando corpusillud quod ad ſignū aduentus tuitantis heſterna die ſputis et execrationibus at multiplici ſordiū ſqualore repleueras: letabūda Alaudansqꝛ et hūc tuis laquēis irretiſſes Veniet vnigenitꝰ pr̄is cū ptōte magͣ ⁊maieſtate. hūbertū querere ⁊ illd̓ idēcadoueroſum corpus/ cōfigurari corpori claritatis ſue. Tu aūt quid;Profecto quod in iheremia ſcriptūeſt. In nouiſſimo dierū ſtulta remanebis; et humberto in eternū viuente. tu in eternum morieris Euonūit prophetam marina beſtia quē deglutierat; et tu humbertum reddesquē videris illo tuo paſtiſſimo venli tre penitus cōduſiſſe ¶ De ceterofrēs facticiū nobis ſermonē in omni forma ſanctitatis iſte dei ſeruusexhibuit: quē et longū fecit ⁊ magnum. Iongū quantū ad longinquitatem vie; mognū quantū ad viteſublimitatē Fon oportet me ampliugos meū aꝑire / ſi bene retiniuſtisſermonē eius: ſi veſtris illū cordibꝰimpreſſiſtis. Quīquaginta annoset eo ompliꝰ vixit in ſeruitio illiꝰ cuiſeruire regnate eſt: quia a puerilibꝰannio locatus eſt in ſanctuario dei.Nobiſcū triginta cnnis ab ipſo pene principio monaſterij huiꝰ touerſatus eſt. non ſolū ſine querela. ſed⁊ cū gracia. cuiꝰ ex hoc memoris inbenedictiōe exit nobis. ⁊ generationi que venturā eſt Sicut aduena ⁊peregrinus pertranſijt viā et vitā iſtam; quātū minꝰ potuit de mūdi rebus accipiens: vtpote ſciens qꝛ nōcrat de hoc mundo. Non habebathic manentē ciuitatē. ſicut nec pr̄esſui: ſed in anteriora extentus ſequebatur ad palmā ſuperne vocationis¶ Nichil habet mūdus quod iure clamet de eo vel in eo? quia necmūdus ei placuit nec ipſe mundo.Quantū parciꝰ potuit de ſubſtantioeius accepit; ⁊ minus accepiſſet ſinon obedientia ceegiſſet Sictum ⁊Il veſtitū habens hijs contentus ſuit? non ad ſuperfluitatē ſed ad neceſſitatem: niſi ꝙ ipſam quoqꝫ neceſſitatem/ ſuperfluitotē eſſe ſepius cauſabatur. Ante hoc paucos dieoſi bene memini dum colloquēremur adinuicē. dicebat ſe monaſterij huiusprebendariū eſſe: ij tanꝙͣ nullius vtilitatis hominē paſci in domo dei.Erat enī vere mitis et humilis corde: et cū ceteris floreret virtutibꝰ:gratiā tamen manſuetudinis ſpeciciliter obtinebat Ideo ſeſe amabilē etaffabilē oībꝰ exhibebat: ſicut cratamabilis valde Verūptn̄ in hijs oībꝰ ꝙͣ circūciſū fuerit os eiꝰ ⁊ linguo.oēs vospleniſſime cognouiſtis: quitādiu vidiſtis eiꝰ ꝯu̓ſationē. et ẜmonem eiꝰ audiſtis. ¶ ¶ Quis vnꝙͣex ore eius ſonū detractionis. perbū ſcurrilitatis. ſermonē gle̓. īiudic