potem audiuit? Quis eū vel aliosiudicanti: vel iudicanti conſentiētēaliquando deprehendit? Quis eūloquētem inatuc audire potuit. ymmo qͦs non timuit ab eo ſi forte talia loqueret̉ audiri? Nimutū ſollicite cuſtodiebat vias ſuas/ vt nō delīqueret in lingua ſuā: ſciens qui inverbo nō offendit / hic ꝑfectꝰ eſtvirAōge q te hūberte illud euāgelicūver ve vobis qui ridetis nunc qꝛ flebitis. Nūquid aliqͥs vr̄m eū ridentem eciam inter multos ridētes inuerūt? Setenabat quidē vultū ſuūaſſidētiū gra. ne fieret oneroſꝰ: ſedriſū integrū ſi bene recolitis non admuſit. ¶ Porro quāti feruoris inopere dei diebꝰ ⁊nogibus fuerit;nō ſolū vidiſtꝭ ſꝫ eciam amitati eſtꝭvſqꝫ ad diem mortis ſue Cū eī fereiam ad decrepitā ꝑueniſſet etatē?p̄ incōmoda ſenectutis/ eciā tot ⁊ tātis infirmitatibꝰ quas multi vr̄mnō ignorat. laſſatus etqꝫ quaſſatꝰerat tamē vt dicitur animꝰ victor qnoꝝ et cedere neſcius infirmitati.Deniqꝫ in frigoribꝰ et caloribꝰ permontes et valles aſcēdens atqꝫ derēdens iuuenū labore proſeq̄baturita vt amiratiōi eſſet oībꝰ et ſtupori. Si eum quandoqꝫ ꝓpter multitudine negocioꝝ/ ꝯſilij grā retinuiſſētriſtis perſeuerabat ⁊ nubilꝰ. donetdro cōſortio redderetur. Foriſſimevnꝙͣ ſolēpnibꝰ vigilijs quas tamēnō raro anticipabat. rariſſime ceteris horis pſallentiū choro īuentuseſt defuiſſe: nec niſi ea neceſſitatevt ex inſtanti reſponſum mortis habens infirmitas ſequeretur. 11.xiPorro in refectorio vix cōmunibusribis ꝑtens? ſi quid forte aliud apponeretur aut nō accipiebat aut tāmoleſte accipiebat: vt ſuper hoc ꝑnuiuerſitatē nrām ſepiꝰ moleſtaret.Decreuerat aquā bibere ſemꝑ: ſi nōtotis viribꝰ reſtitiſſem Uinū ſi qn̄ bibere cogeretur. erat vinū colore potius ꝙͣ ſapore: adeo illud eqͥs nimiūobruebat Uix vnꝙͣ obedientio compellente infirmitoriū introiuit: vixcū intraſſet teneri potuit Fateor minꝰ obediens in hac parte; ꝙ auctoritatis ſuc mole nō me p̄meret Iaudocum/ in hoc nō laudo: qꝛ ſicut vosſcitis nō paꝝ in huiuſmodi perſtititobſtinatꝰ. Credo qꝛ ſi quid triſte ſēſit ꝓpter hoc ſenſit: qꝛ minꝰ nobiscōſenſit de ncc̄itate corꝑis ſui. VSed qualis erat in cōſilijs? Purꝰptiqꝫ et diſcretus: qd̓ ego tāto melius noui/ quāto ſepiꝰ tetigi pectuseiꝰ. Non ſolū aūt noui hoc: nouitet vniuerſitas vr̄a. Quis deniqꝫmultitudine aut magnitudinē tēptationū percuſſꝫ. nō audiuit ab oreciꝰ et radicem temptatiōis; et curationis remedium; Ita enī percurrebat omēs angulos conſciētie infirmātis: vt credere poſſet qͥ cōfitebat̉eū vidiſſe omīs/ oībꝰ īterfuiſſeQuāte at caritatis erat? Dic ſe induerat viſcera pietatꝭ vt oēs excuſatet ꝓ oībꝰ intercederet. neſciētibꝰill̓ ꝓ qͥbꝰ loq̄batur non ꝑſonaꝝ acceptor/ ſꝫ ncc̄itatū Erat ergo huilisrorde/ dulcis ſermone/ ſtrennuusoꝑe/ feruens caritate: in commſſofidelis in conſilio circūſpectꝰ et prudens. Compoſitus erat ſupra oēs