gaudioꝝ. Quomodo enī non exultemus in memorio triumphi eius?quem et in ip̄a ſui preſentia ſupplicijtam vehemēter nouimꝰ exultaſſeAut non erit leta feſtiuitas. vbi ⁊trux ipſa plena eſt gaudio? Siquidem feſtiuū ſolemꝰ nomnare qd̓ letum eſt: et crux a cruciotū vtiqꝫ dicitur. aut certe cruciatus inegis a cruce. Quāta proinde exultatione vniuerſe terre celebrandū tante nouitatis miraculū: tam magnificum opꝰdiuine ꝟtutꝭ? Andreas homo eratſimulis nobis paſſibilis: Itā vehementi qrdore ſpiritus crucē ſitiebathomo. tā inaudito a ſeculo gaudiotripudiabat. cum paratum ſibi emnꝰ patibulū conſpexiſſet. O crux inquit diu deſiderata. ⁊ iam tocupiſcēti animo preparata. ſecurus ⁊ gaudens verio ad te: ita vt et tu exultans ſuſcipicis me Videtis quia nōſe capit pre magnitudine gaudijIta inquit vt et tu exultans ſuſcipias me diſcipulū eius qui pependitin te. Ergo ne tanta eſt exultatio.vt exultet ⁊ ip̄a crux. nec leti quitꝙͣhabeat. ſꝫ totum leticia ſit? Aut qͥdmiunus contra cōſuetudine. ſupra rationē. vltra naturam: crucifixū exultare ꝙͣ crucem? Illi ſenſū leticie natura negauit. huic ſi quid preualetgaudiū omne exterminat: īgeritqꝫdolorem ¶ Amator ait tuꝰ ſemperfui: ⁊ deſiderami aplecti te. Fratresignis vibras e. nō lingua loques:⁊ ſi lingua certe ignea eſt. Carbones ſunt ignis illiꝰ quem de excelſoxp̄s miſerat in oſſibꝰ eius. atqꝫ vtinam deſolatorij nobis ſint: cōſumējiites ⁊ exurentes quicquid in nobiseſt carnalis affectionis. Quales erum ſcintille ſunt iſte: a quanto interiori incendio micant? Plone beateandrea granū ſincpis eſt fides tuorque tā inſperatū vbi teri cepit. cepitex ſe ꝓferre feruorem Quid ſi pauloamplius tereretur?; Quis feruoremillum animus. quis verba ſuſtinerepoſſet auditus? Dum enim minismunaretur egeas: adhuc granum ſinupis deſpicabile videbatur Integrūerat; neſciebamꝰ quid intus lateretDn̄s inquit me miſit ad iſtam proiunciam: in qua non paruū ei populum acquiſiu Accedit cōminatioīspiſtillum. longe iā acrius ſapiet?ſtātiuſꝫ loquetur. Tertendū enimputat egeas crucio ſupplicium minitans: ſed nō eſt ita. Accenditur magis in verbo hoc? I libere dlomat.Ego ſi patibulū crucis expaueſcerēcrucis gloriam non predicarem. Atvbi paratū ſibi lignū intuitus eſt. exhoc iā plane totus intus igneſcēs.applaudebat et blandiebat̉ illi amote ſue: officioſiſſime ſalutabat. deuotiſſime ſuſcipiebat. magnifice attollebat eam: et in ipſiꝰ p̄conio gloricibat̉. damos mogis affectiōe ꝙ voceSalue crux ſpecioſaꝫ quē decoremet pulchritudinem de mēbris dominicis accepiſti. Salue crux que incorpore xp̄i dedicata es; ⁊ ex membris eius tanꝙͣ margaritis ornata¶ Merito ꝓinde crucis amatoremvenerantur. quicunqꝫ ſunt ſerui crucis. ſed ab hijs certe ampliorem iure deuotionem exigit: qͥ ſpēcialius ꝓpoſuerūt tollere cruce ſuā. Hob̓ hec