Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

et de vobis dico frēs meiª. qͣ nō ſurda autē audiſtis illā euangelicā tubam: qͥ nō bauilat crucē ſuā et ſeqͥt̉me nō p̄t meꝰ eſſe diſcipulꝰ. Porati eſtote totā cinimi diligentiā huicadhibere ſolēpnitati; et corde inqigno celebrare eā. qꝛ magnꝰ oīno cōſolationis pariter et exhortationisthezaurꝰ nob̓ repoſitus eſt ī ca ſifuerit qͥ fodiat et ſcrutetur Sermo in feſto ſcī undree opl̓ide virtute crucis ⁊ fortitudinē ī aduerſis. et de mūdis piſcibus.Elebrantes hodieglorioſū beati ādreetriuphum: in verbisgre q̄ ꝓcedebāt de oreeiꝰ. exultauimꝰ ⁊ delectati ſumꝰ. Neqꝫ eī locꝰ poterateſſe triſticie: vbi tō vehenent̓ letabatur et ipē Nemo ex nob̓ cōpaſſuseſt ſic patiēti; nemo auſꝰ ē plāgereexultantē. Alio̓qͥn et nobis ipſe nōincōgrue dicere poterat: ꝙ ſaluatortrucē baiulās. ſequētibꝰ ſe et lugentibus uit Filie ihelm nolite flere ſuꝑ me: ſed ſuꝑ boſipſas flete Deniqꝫ cū duceret̉ ip̄ē btūs andrcas adcrucē. pplus qͥ ſcm̄ et iuſtū dolebatiiuſte dupnari. ꝓhibe̓ voluit ne puniretur: ſꝫ magis ip̄e inſtatiſſima p̄ce ꝓhibuit eos/ ne nō coronaret̉. ymo ne nō pateretur Deſideoibat ſiqͥdē diſſolui et eſſe cū xp̄o: ſedin cruce quā ſemꝑ amauerat. Deſiderabat regnū ītrare: ſꝫ ꝑ patibulūQuid ei dicit illi cimāte ſue? Perte inqͥt me recipiāt: qͥ ꝑ te me redemit Ergo ſi diligimꝰ eū congaudeamus ei: nō ſolū qꝛ coronatꝰ/ ſed⁊ qꝛ crucifixꝰ: qꝛ deſideriū aīe eiꝰtribuit ei dn̄s: ⁊ poſuit in capite ēius coronā de lopide p̄cioſo Verūptamen dū cōgratulamur ei. ꝙ diudeſiderate crūgꝭ ſrui mereat̉ q̄plexu;nurū valde eſt. ſi nō ipſum eius muramur gaudiū cui congratulamurDū enī noctis huius vigilias celebrantes. ī verbis tāte exultatiōīscantādo delcāremur: putas nō fuitin nobis qui ſecū cogitaret et diceret: quid ſibi volūt hec. aūt vn̄ tōnoua leticia? Terte et trux p̄cioſaeſt. et crux amari poteſt: ⁊crux habet exultationem Ita eſt frēs mei.ſi fuerit qͥ colligat ſemper lignū trucis vitam germinat: fructificat iōcunditatē: oleū leticiē ſtillat: balſaniū ſudat ſpū alium cariſmatū Noeſt ſilueſtris orbor. lignū vite ē apprehēdentibꝰ eam: arbor fructiferaeſt. Alioqͥn quomō dn̄icam occuparet terram. illā dico p̄cioſiſſimā glebam cui dauoꝝ infixo eſt radicibꝰ:Di nō eſſet hec precioſior cūctis.fructuoſior vniuerſis Anūꝙͣ illo plōtaretur in orto; nec illā ꝑmitteret̉vineā occupare Denūqꝫ qd̓ mirū ſicruci ſuauitatē dedit: qͥ dedit ⁊ igni? Aut qūo crux videat̉ inſipida.vbi dulce ſapit ⁊ flāma; Quid enīſapiebat lautētio ignus ille cū rideret carnifias. ⁊ iudice ſubſqnaret?Quid nos ad iſta dicemꝰ fratres. ccur nō ſapit eciā nobis que pro xp̄oeſt tribulatio. nec guſtamꝰ ⁊ nosmanna obſconditum; Sic cnī victus eſſet omnino dyabolus: nechaberet penitus quod auferret.DSuffiteret nobis hoc vnū aduerſꝰ