Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

diſcipulos ſuos: et reſpōſū eſt eis.ceci vidēt. et cetera. q̄ euangelite veritatꝭ copioſa ꝓſequitur narratio.Recedētibꝰ autem nūcijs (ne fortein eorū preſentio adulationē recolere videre tur) cepit ihūs dicere de iohanne Quid exiſtis in deſertū videre? Arundinē vento aͣgitatā? O mira teſtificatio redēptorꝭ Quis īgreſſus eſt mundū. et mundū vel in aliquo nō rognouit? Quis eſt que vetoſa felicitas vel aduerſitas turbidovel cuiuſlibet p̄cc̄i aura temuor noninflexit? Ad extremū ſubinfertur ꝙterra excedat. trāſcat celum; ipſumperticē angelice dignitatꝭ attingatInter natos mulierū dicit dn̄s: nōſurrexit inaior ioh̓e baptiſta. Quidvis aplius? De nullo dici potuit dicit auguſtinꝰ: qd̓ diciū eſt de ioh̓e.Non opponas michi euāgeliſtā eeteris diſcipulis mogꝭ dilectuꝫ nonapoſtolorū principe omnibꝰ apoſtolis ante latū. nō vas electionus adceli tercij fecreta trāſlatū: nec apoſtolicꝰ ſplēdor audeat occurrere precurſori. qꝛ iam ōnes iſti ad adoleſcētie metas exceſſerat. cū q veritate ꝓlatū eſt. inter natos cͣ. Cōſideramonſiones regni ⁊ vniuerſū ordinēhumanē generationis circuuola. ſolūqꝫ iohānē tam peterꝭ ꝙͣ noui teſtamenti pr̄ibꝰ videbis eſſe p̄poſitūvel equatū: tamē ſuper omīa benedictus deus Decimꝰ honor eſtaſſertio nr̄is eccl̓ie. Texitur oradlamidis: vngentūqꝫ ꝓfuſū in capite: extremā veſtimenti fimbriā inūdanter perfudit. Illuc enim materet magiſtra ōniū eccleſiarū eccleſiaromana: cui dictum eſt. ego pro terogaui. vt nō deficiet fides tua? inhonorē iohānis baptiſte. poſt ſalustoris nomen cōſecrata ē ⁊ſignataDignū namqꝫ crat. vt ſententiomſponſi ſpōſe ſequeretur auctoritas:et ſingulare amūcū eiꝰ illuc ꝓueheret. vbi principatū ipſa cōſcendit Electio ꝓculdubio hec ſingularꝭ eſt;in illo ipſa vrbe ioh̓em vedicare primatū eccleſie. quā duo veli luminoria morte dariſſima cōſecrarūt. Cracifigitur petrꝰ: gladiotur paulꝰ. etdigntas remanet p̄curſori Purpuratur roma multitudinē mrͣm: totaqꝫ ſublimitas btō refūditur patriorche. Iohanes vbiqꝫ maior. in ōnibus ſingularis: mirabilis ſuꝑ oēsQuis ſic glorioſe annūciatus eſt;Quis ita ſpētialiter ī vtero inctrꝭſpiritu ſccto legitur fuiſſe repletꝰ.Quē legiſtis intra mr̄is vterū exultaſſe? Cuiꝰ natiuitatē vidiſtis celebrari in eccleſia dei? Quis ſic heremum cōcupiuit? Euis ita ſublimiter legitur cōuerſatus?; Quuis peritentioni ⁊ regnū celorū primus oſtendit? Quis baptizeuit regē glorie? Cui ſe primum trinitas teuelouit? Cui teſtiōniū tale ꝑhibuit veltas? Quē ſic honorauit eccia? Dide ſi non oīa hec ita ſingularit̓ ſinthuic ſingularia: vt nullꝰ mortaliūp̄dictis audeat īhiare Forſitā michidiſponis oppone̓: ꝙ ſic iſte het ꝓp̓avt ⁊ ceteroꝝ ſcōꝝꝫ cōmunia nō attīgat Audi gͦ Ioh̓es priarcha; ȳmopriarcharū finis ⁊ caput Ioh̓es ꝓpheta. ȳmo pluſꝙͣ propheta: quitquem verentem nundauit. digito