demonſtrauit Ioh̓es ā̄gelꝰ. ſꝫ int̓q̄gelos electꝰ eſt; ſaluatorē citteſtāte qͥ dicit Ecce mitto cīgelū meū?qͥ p̄parabit viā ante faciē tuā Iohānes aplu̓s: ſꝫ et apoſtoloꝝ pͥmꝰ etpͥnceps: qͥ pͥmꝰ fuit hōmiſſꝰ a deoIohe̓s euāgeliſta: ſꝫ et euāgelij pͥmus inciſor. predicas euāgeliū regni Iohe̓s virgo; ȳmo virginitatisīſigne ſpeculū. pudicicie titulꝰ: caſtitatis exēplū Iohe̓s martir: ſedmr̄m lumē. īter natiuitatē mortēqꝫxp̄i ꝯſtātiſſimi forma martirij Pretereo quia vox clamatis in deſerto;quia preco verbi; quia iudicis precurſor. Illlud quoqꝫ telinquo quiavſꝫ ad iohānem lex et ꝓph̓e. ꝙ iohanēs ipſe ē helyas. ꝙ lucernā ſitardēs et luces; ꝙ amicꝰ ſit ſponſi:ſpōſe p̄parator Silentio tranſeo ꝙſic nouē ordinibꝰ āgeloꝝ inſertꝰ ē:vt eciam ad ſeraphin opice tranſferatur. Verū hoc laborioſi oꝑis eſt:vt ſenſus nr̄i pauꝑtas non ſufficiatSufficiant hec ad pn̄s: q̄ de iohānis laude dicta ſunt ad glam redēptoris. qͥ eſt bn̄dictꝰ ī ſecula Amē¶ In vigilia petri et pauli opl̓oꝝN ſanctoꝝ vigilijs neceſſe eſt vigilare hoīemſpiritalē: qͥ eoꝝ ſolēpnūitates celebrare deſidecat in ſpiritu ⁊ veritate Alie eiumcarnalium: alie ſpiritualiū vigilieIlli nitidiores cultꝰ / ⁊ epulas preparant lautiores; et fortaſſis in ipſis vigilijs operantur opera tenebrarū: letātur cum male fecerīt: ⁊exultāt in rebꝰ peſſimis Hos ēt nōaiita didiciſtis/ qͥ xp̄m ſecuti eſtis. q̄oīa reliqͥſtis: qͥ digilāti oculo vigiliaꝝ nomē attēdere debetis ¶ Adhoc enī vigilie p̄ponūtur. vt eiugilemus ſi in aliquo pcc̄o vel negligētia dormitomꝰ: I p̄occupemꝰ faciēſcōꝝ in cōfeſſiōe Nō ſic filij huiꝰ ſejjiiculi nō ſit: qͥ potētes ſūt ad bibēdūIrpeſſvinū. ⁊ viri fortes ad miſcēdā ebrietatē: qͥ obdormierūt in flagicijs ⁊Itiini. Sefacinoribꝰ ſuis Illud vos nō lateatqꝛ qui ebrij ſūt/ uocte ebrij ſūt: ⁊ qͥ. ii.j.iiiijdormiūt nocte dormuunt. ⁊ fruſtra.a .iſonait eis nomē vigiliarū ſcāꝝ: cūipſi magis dormite ſtudeat ꝙͣ vigi.jjſixlare Vos aūt non eſtis filij noctisIlipbla: q teix quo Anos. Audneqꝫ tenebrarū/ ſed lucis ⁊ dici: vtuiuum dſpcleſcd vinō vos p̄occupent natalicij ſcōꝝ dies / et īueniāt imꝑates ¶ Tricirimppt huanus oſūt igit̉ q̄ in ſcōꝝ feſtiuitatibꝰ vigiilimunuūt ilāter ꝯſiderare debemꝰ: auxiliū ſcīmut haras aīexēplū eiꝰ/ confuſionē nr̄ametuxilimii. p prai lxtum eiꝰ: qꝛ potēs in terra potētior ēin celis an̄ faciē dn̄i dei ſui Si eī dūadhuc viueret. nu̓ſertꝰ eſt pcc̄oribꝰet orauit pro eis. nūc tāto apliꝰ ꝙͣmullitat jto veriuo ognoſcit nuſerias nr̄as. oriitix cog̓rat ꝓ nob̓ pr̄em: qꝛ beata illa prīacaritatem eiꝰ nō immutauit / ſꝫ augrudeꝝ vtmentauit Neqꝫ enī qꝛ impaſſibilisvtu quafactus eſt omnino incōpaſſibilis:ſed nunc pocius iuduit ſibi viſceramīe: cū ante mīe fontē cōſiſtit Eſt⁊ alia cauſa que magis vrget ſantimdrin: dtos vt ſolliciti ſint de nobis. quiaiuxta cipl̓i vocem/ deus ꝓuidet pronobis. ne ſine nobis cōſūmētur: ſicut ait ſcūs Me exp̄cānt iuſti; donͤretribuos mͥ ¶ Debemꝰ eciā attēdere exēplum eiꝰ? qꝛ ꝙͣdiu in terra