cor mundū creetur in nobis; qd̓ v̓iiqꝫ fiet/ ſi ſpiritus rectus in noſtris fucrit viſceribꝰ innouatus ¶ Spiritum rectū ꝙ ait. filio poteſt non incōuenienter aptaxi. qui nos veteri homine exuenonouū induit; qui nosrenouauit ui ſpū mentis noſtre tanꝙͣ in viſceribꝰ noſtris: vt cogitemꝰque recta ſūt: vt ombulemus in nouitate ſpūs ⁊ non in littere vetuſtate. Formā enim rectitudinis cittulitde celis/ reliquit in terris: īnuſcensſane et īmittens dulcedinem rectitudinis in omnibꝰ operibꝰ ſuis: ſicutde eo idemipē p̄dixerat. Dulcis etrectus dn̄s: propt̓ hoc legem debitdelinquentibꝰ in vici. Caſtigato ergo corpore ꝑ ſanctitudinem operū.mundato corde vel potius innouatoper rectitudinem cogitationū. redditur leticia ſalutaris: vt iani in lumine vultus dei ambules; et in nomine eius exultes tota dic. ¶ Quidergo reſtat? niſi vt ſpiritu pͥmipaliconfirmeris? Pattem intellige ſpiritum principalē: non ꝙ maior ſed ꝙſolꝰ ſit a nullo. cum ab eo ſit filiꝰ:ab vtroqꝫ ſpūs ſanctus In quo aūtcōfirmatio hec/ niſi in caritate? Autqd̓ donū aliud tam dignū patre: qd̓munꝰ aliud tam paternum; Quisnos ait apoſtolus ſeparabit a caritate xp̄i: tribulatio an ainguſtia. an fames an nuditas. an periculū an glodiuꝫ? Certi ſitis. quia neqꝫ moreneqꝫ vita/ neqꝫ cetera alio. que apoſtolus tam multipliciter ꝙͣ cudaote. enumerat: poterit nos ſepararea caritate dei que eſt in xpriſto iheſuNūquid non hoc confirmationemab oī huiꝰ ſententie ꝑte demōſtratꝰVcis vas tuū poſſidere in ſanctificatione et honorē. et nō in paſſione deſiderij: ſpiritum ſanctū arcepiſti tibiUis vt quecūqꝫ tibi ficri vis cib hominibus. tu quoqꝫ facies illis. ⁊ qd̓tibi fieri non vis. alij ne fecerꝭ: ſpiritum rectū ad opus ꝓximi ſuſcepiſtiHec eſt eī rectitudo. quā lex vtraqꝫcōmendat; et que nature indita ⁊ q̄tradita eſt ꝑ ſcripturam. Iom ſi invtroqꝫ bono. et in hijs que ad vtrūqꝫ ꝑtinent firmiter ꝑſeueras: ſpiritum principalē quē ſolū deus approbat accepiſti Alioquin que modo ſt̓.modo nō ſūt. is qui vere ē nō acceptat. nec in caducis iſtis poteſt ſibi eternitas ꝯplacere. Itaqꝫ ſi deſiderasvt in te deꝰ eligat partem ſibi. eſtoſollicitus ſicut tibi ſpiritū ſanctum. ſicut ꝓximo ſpm̄ reciū: ſic ci quoqꝫ tāꝙͣ vero prīcipi ⁊ patri ſpirituū/ ſpm̄rirutuuiprincipalē exhibere ¶ Vere multiIulumabplex ſpūs qui tā multipliciter filijshominū inſpiratur: vt nō ſit qui ſeabſcondat a calore eiꝰ Siquidē conceditur eis ad vſum/ ad miraculum/ad ſalutem/ ad auxiliū: ad ſoloriū/ad feruorē ¶ Ad vſum ſiquidem vite bonis et malis/ dignis ⁊ indignus cōmunia bona habūdantiſſimetribuens: ita vt videatur hic diſcretionis limitē non tenere. Ingratꝰ ēqui in hijs quoqꝫ beneficiū ſpūs nōcignoſcit ¶ Ad miraculū: ī ſignis⁊ ꝓdigijs. ī varijs ꝟtutibꝰ. quos ꝑquorūlibet manꝰ oꝑatur Ipē ē ātiqͣmiracula ſuſcitōs: vt ex p̄ſentibꝰ/ fitem aſtruat preteritorum¶ Sedquia nonnullis hanc quoqꝫ gretiō