Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

tota ſenſualitate dep̄ſſi. totos ſe dedetunt hijs que facta ſunt; quonamodo vel ad qͥd facta negligentes.Quid iſtos niſi carnales dicamꝰ?Pauciſſimos iam eſſe arbitror. legimus tamen nonnullos quādoqꝫfuiſſe. quibus ſummū ſtudium fuitatqꝫ vrca ſollicitudo modum ⁊ ordinem veſtigare factorum a deo. vtpleriqꝫ non modo vtilitatem rerumperquirere diſſimulauerint. ſed ⁊ ipſas magnanimiter ſpreuerīt: ciboparuiſſimo viliſſimoqꝫ contenti. Ipſi quidē ſeſe philoſephos vocant.ſed a nobis curioſi et van rectiꝰ appellantur. Vtriſqꝫ igitur ſucceſſerūtviri prudētiores vtriſqꝫ; qui iumitum I que facta ſunt. I qūo factaſint trāſilientes. intēderūt ōciē mentis: vt ad quid facta ſint vidētent.Nec latuit eos quoniā omīa ꝓpt̓ſemetipſum fecit deꝰ. omīa ꝓpterſuos: aliter tamen ꝓpter ſe: aliterꝓpter ſuos. In eo quippe ꝙ dicituromnis propter ſe. preueriēs comēdatur origo: in eo gutem ꝙ dicitur.omnia propter ſuos; magꝭ expͥmitur fructꝰ ſequens. Omnia fecit ꝓpter ſemetipſū/ gratuita ſcilicet bonitate. omnia propter electos ſuos:pro corum ſcilicet vtilitate. vt illequidem efficiens cauſa ſit. hec finalis. Hij ſunt ſpirituales viri ſic vtētes hoc mundo tanꝙͣ non vientes?ſed in ſimplicitate cordis ſui querētes deum: ne illud quidem magnopere veſtigantes. quonā modo mūdialis hec machina volueretur Primi voluptate⁊ ſecundi vanitate:tercij peritate impleti Saudeovos eſſe de hac ſcola. de ſcola pidelicet ſpiritus. vbi bonitatem etdiſciplinam et ſcientiam diſcatis: ⁊dicatis cum ſancto. Super dorētesme intellexi. Quare inquum? Nūquid quia biſſo ⁊ purpura me īdiuquia lautioribus epulis habūdam?Nunquid quia platonis arguciasariſtotilis verſucias ītellexi: aut vintelligerem laboraui? Abſit inquaſed quia teſtimonia tua queſuū Felix qui in hoc ſancti ſpūs thalamocōmorctur; vt poſſit intelligere triplicem illum ſpiritum de quo idempuer domini ſuper ſeniores intelligens decantabat. Ne proicias mea facie tuci? et ſpiritum ſanctum tuūne auferas a me Cor mundum creq in me deus; ⁊ ſpiritum rectum inoua in viſceribus meis. Redde michi leticiam ſalutaris tui: ⁊ ſpirituprincipali confirma me. Spiritum ſanctum ipſum intellige ꝓprionomine de ſignatum. Rogat ergone ꝓiciat̉ a facie eius tanꝙͣ aliqͥdimmundum? quia ſpiritus iſte oditſordes: nec habitare poteſt in cordeſubdito peccatis. Cui eium proprium ē peccata repellere. ipſi eſt ⁊ propriū pecci odite; nec in vno domicilio pariter morabūtur. tanta mūditia ⁊ īmūdicia tāta. Recepto igiturſpiritu ſancto per ſanctimoniam ſn̄qua nemo videbit deum; audet qͥsapporere ante faciem eiꝰ tanꝙͣ lotuset mūdus⁊ vtpote qui contineat ſeſe ab omni malo: ⁊ qui actiōes ⁊ ſinon cogitationes frenauerit. Sedquia peruerſe ⁊ immunde cogitatines ſepqcant a deo orondum vt