ipſe faciet: ⁊ maiora horū faciet Nōne mororo xp̄o per xp̄m tamē fecitpetrus de quo legitur. quia in ploteis ponebantur infirmi in lectulis.vt veniente petro ſaltem vmbra illius obūbrerēt quēꝙͣ illoꝝ et liberarētur cib infirmitatibꝰ ſuis? Nuſꝙͣ erum vmbra ſua dominꝰ inuenitur infirmitates ſanaſſe. ¶ Nondubito ego intellectū omniū veſtrūq̄ hic eſtis illuminatū eſſe. ſꝫ nō affectum eque purgatū eſſe manifeſtis approbo coniecturꝭ Omnes qd̓bonū eſt noſtis. et viam per quamincede re et quomodo in ec incederedebeatis: ſed voluntas non vnci ē.Quidā enim ad oīa vie et vite huius exerciciā non ſolū ambulant ſed⁊ currūt. ymmo potius volāt vt ciset digilie breues et cibi dulces etpanni ſuaues. ⁊ lobores non ſolumtolerabiles ſed et appetibiles videātur. Alij aūt nō ſic. ſed corde orido⁊ affectione recalcitrāte vix trahuntur ad hec. vix gehennali timore ꝯpellūtur miſeri ⁊ miſerabiles/ vtpote ſocij tribulationis. ſed conſelationio nō ita Nūquid abbreuiata eſtmanꝰ domini. vt oībus dare nō poſſit; qui aperit manū ſuam ⁊ impletomne auimal benedictiōe? Quidergo in cauſa eſt? Illud omnino qꝛnon vidēt xp̄m. cū tollitur ab eis:id eſt non cogitant qūo eos orphanos reliquerit. ꝙ ꝑegrini I adueneſunt ſuper terram. ꝙ tam diu fetulēti corporis horrido carcere teneātur⁊ nō ſint cū xp̄ō ¶¶ Fm̄oi autē ſidiu ita permanſerint ſub onere autopprimuntur et ſuccumbunt. autquodāmodo in inferno ſunt. vt nunꝙͣ ad plenū reſpirent in lucem miſerationum domini. nec in libertatemſpiritus que ſolū facit iugum domīſuaue et onus eius leue. Inde enītam pernicioſa tepiditas emanat.quis affectus id eſt voluntas eorūnondum purgata eſt. nec bonū ſicvolunt ſicut nouerunt. a propria ꝯcupiſcentio obſtracti grauit̓ et illecti. Atmāt enī in carne ſua terrencisconſolaciūculas: ſiue in verbo ſiuein ſigno. ſiue in facto. ſiue in aliquoalio: et ſi hec interrūpūt oliqn̄. nontn̄ penitꝰ rumpūt ¶ In̄ eſt ꝙ raroaffectiones ſuas dirigunt in deū. iroꝝ cōpūctio nō continua ſꝫ hororiivia eſt Impleri cutē viſitatiōibꝰ domīaīa que hijs diſtractionibꝰ ſubicicetnō poteſt: et quāto mogꝭ illis euacuabitur. tanto magis iſtis implebiimiumu pretur: ſi multum. multum. ſi paꝝ parum. ¶ Vel forte ſi megis ꝓbas.nūꝙͣ iſte illis miſceri poterūt in eterIi utribnū. quia vbi vaſa vacua non inueītoleum ſtate neceſſe eſt; nec mittuntpuū nouū niſi in ꝯteres nouos. vtambo cōſeruētur. Neqꝫ enim ſpūset caro ignis et tepiditas in vno donūcilio cōmorantur: preſertim cumiſut tamē vitepiditas ipſi domino ſoleat vomitum prouocare ¶ Si enim apoſtoli domīce carni adhuc uiherētesque ſola ſancta ⁊ ſcī ſcōꝝꝫ erat: ſpūrepleri nequerūt donec tolleret̉ abeis. tu carnū tue q̄ ſordidiſſima ē. Idiuerſaꝝ ſpurciciaꝝ fātaſijs repleta; aſtrictꝰ ⁊ cōglutinatꝰ illū mereitiſſimū ſpiritum te poſſe putas ſuſcipere: niſi carneis iſtis cōſolatioībꝰ