funditus renuntiare temptaueris?Reuera cum inceperis triſticio implebit eor tuum. ſed ſi perſeueraueristriſticia tua ꝯb̓tetur in gaudiū Tūcenim purgabitur affectus et volūtas renouabitur: vel potiꝰ noua creabitur vt oīa q̄ prius difficilia. ymmō impoſſibilia videbātur. cū multa ꝑcurrantur dulcedine et auditate. Emitte inquit ſpm̄ tuū et eteabūtur. Irenouabis faciē terre. Sicut ꝑ faaem exterior homo cognoſcitur. ſic ꝑ volūtatem demōſtraturinterior. Emiſſo ergo ſpiritu creat̉et renouatur facies terre: id eſt tertena volūtos ſit celeſtis. parata adnutum nutu cicius obedire. Beati qͥtales ſunt. qꝛ non ſolum malū nonſentiūt. ſed in mira quadam cordiodilatatiōe cōmorantur. ¶ De illis eium quos ſupra comemoroimus terribiliter ait deus. Non permonebit ſpiritus ineꝰ in hominibꝰiſtis. quid caro ſunt. id eſt carnales⁊ quicquid in eo ſpiritus fuerat incarnem euanuit. ¶ Qiia ergocariſſimi hodierna dies eſt. in quaſponſus aufertur q nobis. ⁊ nō ſn̄tumultū aliquo animorum noſtrotum. ad hoc tamē vt nobis mittatſpiritum veritatis. ploremus ⁊ oremus vt indignos inueniat vel potius efficiāt. et repleat domū iſtamvbi ſumꝰ ſedentes. quatinꝰ nō vexotio ſed vnctio eiꝰ doceat nos de omnibus; ſicqꝫ dlacrificato ītellectū etaffectu purgato veniat ad nos. Iapud nos faciat incinſionem. Et ſicut ſerpens moyſi deuorauit omēsſerpētes megoꝝ: ſic iſte cū veneritabſorbebit oēs carnales delcātiōesnr̄as ⁊ cōſolotioēs. ita vt de laborerequie. de tribulatiōe leticiā. de cōtumelia glum habeamus: ſicut illiquos repleuerat ibāt gaudētes ⁊ ꝯſpectu cōſilij. qm̄ digni hobiti ſūt ꝓnoīe il̓iu ꝯtumeliā pati Sp̄s eī ih̓uſpūs bonꝰ. ſpūs ſcūs: ſpūs dulcisſpūs pͥncipalis. quicqͥd in hoc ſeculo nequā videtur difficile et ā̄guſtūleue facit et latum. opprobriū gaudiū iudicat. deſpectionē exaltationem eſſe perſuodet. Setutemur ergo iuxta ꝓphetam pias nr̄as ⁊ ſtudia nta: leuemꝰ corda nrā cū moībꝫvt in ſolēpnitate ſcī ſpūs gaudecꝰet habūdantiꝰ gaudecimꝰ qui nosinducat in oēm ſicut promiſit filiꝰveritatem.Sino quartꝰ de diuerſis oſcēſionibꝰ vnde ſupra.I natiuitatio et reſurrectioīsdominice digna deuotione celebrauimꝰ ſolempnis; hodiernumquoqꝫ aſcenſionis diem nō minꝰ deuote cōuenit celebrari In nullo ſiqͥdem a feſtiuitatibꝰ illis iſta degenerat; ſed finis eaꝝ et ad impletio ē.Merito ſolēpnitatis ⁊ leticie diesagitur; quando ſol ille ſuperceleſtisſol iuſticie nr̄is ſe pn̄tauit obtutibꝰnube carnis et mortalitatis ſaccofulgorem ſuū ⁊ lucē temperans īacceſſibilem. Magna quoqꝫ leticio etexultatio multa nimis: qn̄ cōſciſſoſacco leticia circūdatus eſt. Foctoqꝫde medio ſacci ip̄iꝰ nō quidē ſb̓a. ſꝫvetuſtate. ſꝫ corruptiōe. ſꝫ miſeria.vilitate nrē dedicauit primordia reſurrectiōisVerūptn̄ quid michi