xpriſtus dominus. cui diximꝰ in vmbra tua viuuenius inter gentes; nōinter cingelos. vbi puriſſimū lumēpuriſſimis oculis in tuebimur. Vnde et virtus altiſſimi dirgini obumbrauit. ne nimio ſplendore preſtrieta diuinitatis fulgore eciam illa ſingularis qquila tolerare non poſſetAd hoc ante carnem eis propoſuitvt oēm cogitatū eorū ab humanisvebus ad carnē ſuā quē et mirabilia dicebat. et micabilia faciebat adu̓nuret. et ſic de carne tranſferret adſpiritū: quia ſpiritꝰ eſt deus. ⁊ eosqui adorant eū. in ſpiritu et veritate oportet adorare. Nō tibi videturintellectū eis illuminaſſe. cū aperuit illis ſenſū vt intelligerent ſcripturas. oſtendēs qꝛ oportebat pati xp̄ꝫ⁊ reſurgere a mortuis. ⁊ ita intrarein gloriā ſuā? Sed illi ſanctiſſimecarni aſſuefacti verbū de diſceſſueꝰaudire non poterant. vt eos celinq̄ret pro quo omnia reliquiſſēt Quare hoc? Quia intellectus illuminatus erat: ſed nondū purgatꝰ affectus. Vnde et benignꝰ megiſter blāde eos qt dulciter cōpellebat dicēs.Expedit vobis vt ego vadam. ſi enīnon abiero. paradlitus non veniet.ſed qꝛ hec locutus ſū vobis. triſticioīpleuit cor vr̄m. Quid eſt ꝙ xp̄ocōmorate in terris. ſpūs ſāctus adeos venure nō poteſt. An carius illius ꝯſortiū abhorbebat: q̄ de ip̄o ⁊ ꝑip̄m in ꝟgine et de ꝟgine inrē concepta erat ⁊ nata? Abſit. Sꝫ vt oſtēderet nobis ꝑ quā ābularemꝰ vidi.formā apponeret cui īprimeremur.Et ille qͥdē illioplorātibꝰ eleuatꝰ īcelū. ſpiritū ſanctū miſit. qui affcm̄eoꝝ id eſt volūtatē mūdauit: ȳmopotiꝰ alterauit. vt iā magis velintdn̄m aſcendiſſe. ꝙͣ pritē tenuiſſe voluerāt Impletū eſt qd̓ p̄dixerat eisVos oūt cōtriſtabimini: ſꝫ triſticiapeſtra ꝟtetur in grūdiū. ¶ Sic ergo eoꝝ intelligētia ꝑ xp̄m illuīataeſt. ⁊ voluntas emūdata ꝑ ſpm̄: vtſicut bonū nouerit ſic et velīt. qd̓ ſolū ꝑfectā religlo vel religioſa ꝑfāoeſt. ¶ Recordor nūc helizei ſcī. cuicū helyasdixiſſꝫ vt in deſcēſu vel acenſu ſuo poſtularet qd̓ vellet. reſpōdit. Oro vt fiait ſpūs tuus duplexli me. At ille. Re difficilē poſtulaſti Attamē ſi videris qn̄ tollar e tererit qd̓ petiſti Nōne tibi videt̉ helyas. aſcēdētis dn̄i ſigͥficare ꝑſona. helizeꝰ vo̓ choꝝ apl̓icū in aſcēſiōe xp̄ianxius ſuſpicantē? Sicut enī helizeus ab helya nullo pacto auelli poterat: ſic nec apl̓i a xpriſti p̄ſentio poterant ſeparari. Vix enī tandē eis ꝑſuuſit: quia ſine fide īpoſſibile eſſetplacere deo ¶ Quis ē ergo ſpūsiſte duplex qͥ queritur. niſi illuīatiointellectꝰ ⁊ affcus purgatio? Regdifficilis qꝛ rarus eſt in terris qͥ illāhabere mereatur. Attamē inqͥt ſi videris qn̄ tolar a te erit qd̓ petiſti.Nichil eſt qd̓ ꝓpter hoc habeat ꝑdere. vel debeant alūpmi tui domineih̓u. qꝛ videntibus illis es eleuatusin celū? ⁊ deſideratibꝰ oculis te ſecuti ſunt gradientē in multitudine fortitudinis tue. ¶¶ Vel certe ſpiritum duplicem dicere poſſumus illudqd̓ ſaluator ad diſcipulos uit Quicredit in me. opera que ego focio et